હવે છપાયેલી
પુસ્તક

અયૂબના મિત્રો મૌન થઈ જાય છે

ત્રણે મિત્રો હાર માની લે છે, અને અલીહૂ નામનો એક યુવાન, જે આખો સમય સાંભળતો હતો, ઊકળી ઊઠે છે: પોતાને ન્યાયી ઠરાવવા બદલ અયૂબ પર ગુસ્સે, અને જવાબ વિના તેને દોષિત ઠરાવવા બદલ મિત્રો પર ગુસ્સે. તે કહે છે કે જ્ઞાન સફેદ વાળમાંથી નહિ, પણ સર્વશક્તિમાનના શ્વાસમાંથી આવે છે.

અધ્યાય 32.

તેથી આ ત્રણ માણસોએ અયૂબને જવાબ આપવાનું બંધ કર્યું, કારણ કે તે પોતાની નજરમાં નેક હતો. ત્યારે રામના કુટુંબના, બૂઝી બારાખેલના દીકરા અલીહૂનો ક્રોધ ભભૂકી ઊઠ્યો. અયૂબ પર તેનો ક્રોધ એ માટે ભભૂક્યો કે તેણે ઈશ્વરને બદલે પોતાને ન્યાયી ઠરાવ્યો. અયૂબના ત્રણ મિત્રો પર પણ તેનો ક્રોધ ભભૂક્યો, કારણ કે તેમને કોઈ જવાબ મળ્યો નહોતો તોપણ તેમણે અયૂબને દોષિત ઠરાવ્યો હતો. અલીહૂ અયૂબ સાથે બોલવા માટે રાહ જોતો રહ્યો હતો, કારણ કે બીજાઓ તેના કરતાં મોટી ઉંમરના હતા. પણ જ્યારે અલીહૂએ જોયું કે આ ત્રણ માણસો પાસે કહેવા માટે કંઈ નથી, ત્યારે તેનો ક્રોધ ભભૂકી ઊઠ્યો. તેથી બૂઝી બારાખેલના દીકરા અલીહૂએ બોલવા માંડ્યું અને કહ્યું: “હું ઉંમરમાં જુવાન છું, અને તમે વૃદ્ધ છો; એ માટે હું ખચકાયો, મને જે ખબર છે તે તમને કહેવાથી ડરતો રહ્યો. મેં વિચાર્યું, ‘ઉંમરને બોલવા દો, અને ઘણાં વર્ષોને ડહાપણ શીખવવા દો.’ પણ માણસમાંનો આત્મા, સર્વશક્તિમાનનો શ્વાસ, એ જ સમજ આપે છે. જે ડહાપણવાળા હોય તે વૃદ્ધો જ હોય એવું નથી, કે જે ખરું સમજે તે વડીલો જ હોય એવું નથી. તેથી હું કહું છું, મારું સાંભળો; મને જે ખબર છે તે હું પણ કહીશ. જુઓ, મેં તમારા શબ્દોની રાહ જોઈ; જ્યારે તમે શું કહેવું તે શોધતા હતા ત્યારે મેં તમારી દલીલો સાંભળી. મેં તમારા પર પૂરું ધ્યાન આપ્યું; પણ તમારામાંના કોઈએ અયૂબને ખોટો સાબિત કર્યો નહિ કે તેની દલીલોનો જવાબ આપ્યો નહિ. તેથી એમ ન કહો, ‘અમને ડહાપણ મળ્યું છે; ઈશ્વર તેને જવાબ આપે, માણસ નહિ.’ અયૂબે મારી વિરુદ્ધ પોતાના શબ્દો ગોઠવ્યા નથી, અને હું તમારી દલીલોથી તેને જવાબ આપીશ નહિ. તેઓ ગભરાઈ ગયા છે અને તેમની પાસે કહેવા માટે કંઈ રહ્યું નથી; શબ્દો તેમને છોડી ગયા છે. હવે જ્યારે તેઓ મૂંગા છે, જ્યારે તેઓ કોઈ જવાબ વિના ત્યાં ઊભા છે, ત્યારે શું મારે રાહ જોવી જોઈએ? હું પણ મારી વાત કહીશ; મને જે ખબર છે તે હું પણ કહીશ. કેમ કે હું શબ્દોથી ભરેલો છું; મારી અંદરનો આત્મા મને પ્રેરે છે. અંદરથી, હું એવા દ્રાક્ષારસ જેવો છું જેને નીકળવાનો માર્ગ નથી, ફાટવા તૈયાર નવી મશકો જેવો. મારે બોલીને રાહત મેળવવી જોઈએ; મારે મારા હોઠ ખોલીને જવાબ આપવો જોઈએ. હું કોઈનો પક્ષપાત કરીશ નહિ, અને હું કોઈની ખુશામત કરીશ નહિ; કેમ કે મને ખુશામત કરતાં આવડતું નથી—જો આવડતું હોત, તો મારા સર્જનહાર જલદી મને લઈ લેત.”