Job 32

32 ¹Kaya't tumigil na sa pagsagot kay Job ang tatlong lalaking ito, sapagkat matuwid siya sa kanyang sariling paningin. ²Nang magkagayon, nag-alab ang galit ni Elihu na anak ni Baraquel na Buzita, mula sa angkan ni Ram. Nag-alab ang kanyang galit laban kay Job sapagkat inaring-matuwid niya ang kanyang sarili sa halip na ang Diyos. ³Nag-alab din ang kanyang galit laban sa tatlong kaibigan ni Job, sapagkat wala silang natagpuang kasagutan gayunma'y hinatulan nila si Job. ⁴Ngayon, naghintay si Elihu bago magsalita kay Job sapagkat mas matatanda sa kanya ang iba. ⁵Ngunit nang makita ni Elihu na wala nang masabi ang tatlong lalaking ito, nag-alab ang kanyang galit. ⁶Kaya't nagsalita si Elihu na anak ni Baraquel na Buzita at sinabi: “Bata pa ako sa mga taon, at kayo'y matatanda na; kaya't nagpigil ako, natatakot na sabihin sa inyo ang aking nalalaman. ⁷Naisip ko, ‘Hayaang ang gulang ang magsalita, at ang maraming taon ang magturo ng karunungan.’ ⁸Ngunit ang espiritu sa isang tao, ang hininga ng Makapangyarihan sa lahat, ang siyang nagbibigay ng pang-unawa. ⁹Hindi ang matatanda ang siyang marurunong, ni ang may edad ang nakauunawa kung ano ang tama. ¹⁰Kaya't sinasabi ko, makinig kayo sa akin; sasabihin ko rin ang aking nalalaman. ¹¹Masdan ninyo, hinintay ko ang inyong mga salita; pinakinggan ko ang inyong pangangatwiran habang naghahanap kayo ng masasabi. ¹²Ibinigay ko sa inyo ang aking buong pansin; ngunit walang isa man sa inyo ang nakapagpatunay na mali si Job o nakasagot sa kanyang mga argumento. ¹³Kaya't huwag ninyong sabihin, ‘Natagpuan na namin ang karunungan; hayaang ang Diyos ang tumutol sa kanya, hindi ang tao.’ ¹⁴Hindi itinuon ni Job ang kanyang mga salita laban sa akin, at hindi ko siya sasagutin sa pamamagitan ng inyong mga argumento. ¹⁵Natigilan sila at wala nang masabi; naubusan sila ng mga salita. ¹⁶Maghihintay pa ba ako, ngayong sila'y tahimik na, ngayong nakatayo sila roon na walang maisagot? ¹⁷Magsasalita rin ako; sasabihin ko rin ang aking nalalaman. ¹⁸Sapagkat puno ako ng mga salita; itinutulak ako ng espiritu sa loob ko. ¹⁹Sa loob, ako'y tulad ng alak na walang mabutasan, tulad ng bagong sisidlang-balat na malapit nang pumutok. ²⁰Kailangan kong magsalita upang makaginhawa; kailangan kong ibuka ang aking mga labi at sumagot. ²¹Hindi ako magtatangi kaninuman, at hindi ako mambobola ninuman; ²²sapagkat hindi ako marunong mambola—kung marunong ako, madaling kukunin ako ng aking Maylikha.”