ಯೋಬನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮೌನವಾದರು
ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತೂ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಎಲೀಹು ಎಂಬ ಯುವಕನು ಕುದಿಯುತ್ತಾನೆ: ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಬನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ, ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ದೋಷಿಯೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೆ ಕೋಪ. ಜ್ಞಾನವು ಸರ್ವಶಕ್ತನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ನರೆಕೂದಲಿನಿಂದಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.
32 1ಯೋಬನು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೀತಿವಂತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಮೂವರು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. 2ಆಗ ರಾಮ್ ಕುಲದವನೂ ಬೂಜ್ಯನಾದ ಬರಕೇಲನ ಮಗನೂ ಆದ ಎಲೀಹುವಿನ ಕೋಪವು ಬಹಳವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸಿತು. ಯೋಬನು ದೇವರಿಗಿಂತ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ಕೋಪವು ಯೋಬನ ಮೇಲೆ ಜ್ವಲಿಸಿತು. 3ಆ ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಉತ್ತರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ ಯೋಬನನ್ನು ದೋಷಿಯೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವನ ಕೋಪವು ಯೋಬನ ಆ ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೆಯೂ ಜ್ವಲಿಸಿತು. 4ಉಳಿದವರು ತನಗಿಂತ ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಎಲೀಹು ಯೋಬನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಕಾದಿದ್ದನು. 5ಆದರೆ ಆ ಮೂವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಎಲೀಹು ಕಂಡಾಗ, ಅವನ ಕೋಪವು ಜ್ವಲಿಸಿತು. 6ಆಗ ಬೂಜ್ಯನಾದ ಬರಕೇಲನ ಮಗ ಎಲೀಹು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವನು, ನೀವಾದರೋ ವೃದ್ಧರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಹೆದರಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆನು. 7ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡೆ, ‘ವಯಸ್ಸು ಮಾತನಾಡಲಿ, ಬಹುವರ್ಷಗಳು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಸಲಿ.’ 8ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮವೇ, ಸರ್ವಶಕ್ತನ ಶ್ವಾಸವೇ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. 9ವೃದ್ಧರೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲ, ಮುದುಕರೇ ನ್ಯಾಯವಾದದ್ದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲ. 10ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನಾನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. 11ಇಗೋ, ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾದೆನು; ನೀವು ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ವಾದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟೆನು. 12ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ಗಮನವಿಟ್ಟೆನು; ಆದರೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೂ ಯೋಬನನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ವಾದಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. 13ಆದ್ದರಿಂದ, ‘ನಾವು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆವು; ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲ, ದೇವರೇ ಅವನನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಡಿರಿ. 14ಯೋಬನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಿಲ್ಲ, ನಾನೂ ನಿಮ್ಮ ವಾದಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. 15ಅವರು ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಳಲು ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಮಾತುಗಳು ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿವೆ. 16ಅವರು ಮೌನವಾಗಿರುವಾಗ, ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಕಾಯಬೇಕೇ? 17ನಾನೂ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನಾನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. 18ನಾನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮವು ನನ್ನನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ. 19ಒಳಗೆ ನಾನು ಗಾಳಿ ಹೊರಹೋಗದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಂತೆ, ಒಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾದ ಹೊಸ ಬುದ್ದಲಿಗಳಂತೆ ಇದ್ದೇನೆ. 20ನಾನು ಮಾತನಾಡಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಹೊಂದಬೇಕು; ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು. 21ನಾನು ಯಾರಿಗೂ ಪಕ್ಷಪಾತ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರನ್ನೂ ಮುಖಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; 22ಏಕೆಂದರೆ ಮುಖಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು—ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನನ್ನನ್ನು ಬೇಗನೆ ತೆಗೆದುಹಾಕುವರು.”