Job se vriende raak stil
Die drie vriende gee op, en 'n jong man met die naam Elihu, wat heeltyd geluister het, kook oor: kwaad vir Job omdat hy homself regverdig, kwaad vir die vriende omdat hulle hom veroordeel sonder 'n antwoord. Wysheid kom van die asem van die Almagtige, sê hy, nie van grys hare nie.
32 1Toe hou hierdie drie manne op om Job te antwoord, omdat hy in sy eie oë regverdig was. 2Toe het die toorn van Elihu, die seun van Baragel, die Busiet, van die geslag van Ram, hewig ontvlam. Sy toorn het teen Job ontvlam, omdat hy homself eerder as God geregverdig het. 3Sy toorn het ook teen Job se drie vriende ontvlam, omdat hulle geen antwoord gekry het nie en tog vir Job veroordeel het. 4Elihu het gewag om met Job te praat, omdat die ander ouer as hy was. 5Maar toe Elihu sien dat hierdie drie manne niks te sê gehad het nie, het sy toorn ontvlam. 6Toe neem Elihu, die seun van Baragel, die Busiet, die woord en sê: “Ek is jonk in jare, en julle is oud; daarom het ek teruggehou, bang om vir julle te vertel wat ek weet. 7Ek het gedink: ‘Laat die ouderdom praat, en laat baie jare wysheid leer.’ 8Maar dit is die gees in ’n mens, die asem van die Almagtige, wat insig gee. 9Dit is nie die oues wat wys is nie, en ook nie die bejaardes wat verstaan wat reg is nie. 10Daarom sê ek: luister na my; ook ek sal vertel wat ek weet. 11Kyk, ek het gewag vir julle woorde; ek het geluister na julle redenasies terwyl julle gesoek het na wat om te sê. 12Ek het aandagtig na julle geluister; maar nie een van julle het Job verkeerd bewys of sy argumente beantwoord nie. 13Moet dus nie sê nie: ‘Ons het wysheid gevind; laat God hom weerlê, nie ’n mens nie.’ 14Job het sy woorde nie teen my gerig nie, en ek sal hom nie met julle argumente antwoord nie. 15Hulle is verslae en het niks meer om te sê nie; woorde het hulle begewe. 16Moet ek wag, noudat hulle stil is, noudat hulle daar staan sonder ’n antwoord? 17Ook ek sal my sê sê; ook ek sal vertel wat ek weet. 18Want ek is vol woorde; die gees in my dring my. 19Van binne is ek soos wyn wat geen uitlaat het nie, soos nuwe wynsakke wat op die punt is om te bars. 20Ek moet praat om verligting te vind; ek moet my lippe oopmaak en antwoord. 21Ek sal niemand bevoordeel nie, en ek sal niemand vlei nie; 22want ek weet nie hoe om te vlei nie—as ek dit wel sou doen, sou my Maker my gou wegneem.”