เพื่อนของโยบนิ่งเงียบ
เพื่อนทั้งสามยอมแพ้ และชายหนุ่มชื่อเอลีฮูซึ่งฟังอยู่ตลอดก็ระเบิดความโกรธออกมา เขาโกรธโยบที่แก้ตัวว่าตนชอบธรรม และโกรธเพื่อนๆ ที่กล่าวโทษโยบโดยไม่มีคำตอบ เขาบอกว่าปัญญามาจากลมปราณขององค์ผู้ทรงฤทธานุภาพ ไม่ได้มาจากผมหงอก
32 1ดังนั้นชายทั้งสามคนนี้จึงหยุดตอบโยบ เพราะเขาถือว่าตนเองเป็นคนชอบธรรมในสายตาของตน 2แล้วเอลีฮูบุตรบาราเคลชาวบุซจากตระกูลรามก็โกรธจัด เขาโกรธโยบเพราะโยบอ้างว่าตนเองชอบธรรมมากกว่าพระเจ้า 3เขายังโกรธเพื่อนทั้งสามของโยบด้วย เพราะพวกเขาหาคำตอบไม่ได้แต่ก็ยังกล่าวโทษโยบ 4เอลีฮูรอที่จะพูดกับโยบเพราะคนอื่นๆอายุมากกว่าเขา 5แต่เมื่อเอลีฮูเห็นว่าชายทั้งสามคนนี้ไม่มีอะไรจะพูด เขาก็โกรธ 6ดังนั้นเอลีฮูบุตรบาราเคลชาวบุซจึงพูดขึ้นว่า “ข้าพเจ้ายังหนุ่ม ส่วนท่านทั้งหลายสูงอายุ ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงยับยั้งไว้ ไม่กล้าบอกสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้แก่ท่าน 7ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ให้ผู้สูงวัยพูดเถิด และให้ปีเดือนอันยาวนานสอนสติปัญญา’ 8แต่เป็นวิญญาณในตัวมนุษย์ คือลมหายใจขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ ที่ให้ความเข้าใจ 9ไม่ใช่ผู้สูงอายุ ที่มีสติปัญญา และไม่ใช่คนชราที่เข้าใจสิ่งที่ถูกต้อง 10ดังนั้นข้าพเจ้าจึงพูดว่า จงฟังข้าพเจ้าเถิด ข้าพเจ้าก็จะบอกสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้ด้วย 11ดูเถิด ข้าพเจ้ารอฟังคำพูดของท่าน ข้าพเจ้าตั้งใจฟังเหตุผลของท่าน ขณะที่ท่านค้นหาว่าจะพูดอะไร 12ข้าพเจ้าตั้งใจฟังท่านอย่างเต็มที่ แต่ไม่มีสักคนในพวกท่านที่พิสูจน์ได้ว่าโยบผิด หรือตอบข้อโต้แย้งของเขาได้ 13ดังนั้นอย่าพูดว่า ‘พวกเราพบสติปัญญาแล้ว ให้พระเจ้าหักล้างเขา ไม่ใช่มนุษย์’ 14โยบไม่ได้เรียงถ้อยคำมาต่อสู้ข้าพเจ้า และข้าพเจ้าจะไม่ตอบเขาด้วยข้อโต้แย้งของท่าน 15พวกเขาท้อใจและไม่มีอะไรจะพูดอีก ถ้อยคำหมดสิ้นไปจากพวกเขาแล้ว 16ข้าพเจ้าต้องรอหรือ ในเมื่อพวกเขานิ่งเงียบ ในเมื่อพวกเขายืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีคำตอบ 17ข้าพเจ้าก็จะพูดบ้าง ข้าพเจ้าก็จะบอกสิ่งที่ข้าพเจ้ารู้ด้วย 18เพราะข้าพเจ้ามีถ้อยคำเต็มเปี่ยม วิญญาณในตัวข้าพเจ้าผลักดันข้าพเจ้า 19ภายในข้าพเจ้าเป็นเหมือนเหล้าองุ่นที่ไม่มีช่องระบาย เหมือนถุงหนังใหม่ที่พร้อมจะปริแตก 20ข้าพเจ้าต้องพูดเพื่อจะได้โล่งใจ ข้าพเจ้าต้องเปิดปากตอบ 21ข้าพเจ้าจะไม่ลำเอียงเข้าข้างใคร และจะไม่ประจบใคร 22เพราะข้าพเจ้าไม่รู้จักการประจบ ถ้าข้าพเจ้าทำเช่นนั้น ผู้สร้างข้าพเจ้าคงเอาตัวข้าพเจ้าไปในไม่ช้า”