ଆୟୁବଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେ ନୀରବ ହେଲେ

ତିନି ବନ୍ଧୁ ହାର ମାନନ୍ତି, ଏବଂ ଇଲୀହୂ ନାମକ ଜଣେ ଯୁବକ, ଯିଏ ଆଦ୍ୟରୁ ଶୁଣୁଥିଲେ, କ୍ରୋଧରେ ଫାଟି ପଡ଼ନ୍ତି: ଆପଣାକୁ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରତିପନ୍ନ କରିଥିବାରୁ ଆୟୁବଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କରିଥିବାରୁ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧ। ସେ କହନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ପକ୍ୱ କେଶରୁ ନୁହେଁ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ନିଶ୍ୱାସରୁ ଆସେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 32।

ଏହିପରି ଏହି ତିନି ଜଣ ଆୟୁବଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବା ବନ୍ଦ କଲେ, କାରଣ ସେ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଧାର୍ମିକ ଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ରାମ ବଂଶୀୟ ବୂଜୀୟ ବାରଖେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇଲୀହୂର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ଆୟୁବ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଆପଣାକୁ ଧାର୍ମିକ କରିବାରୁ ତାହାର କ୍ରୋଧ ଆୟୁବଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ପୁଣି ଆୟୁବଙ୍କ ତିନି ବନ୍ଧୁ ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ମଧ୍ୟ ଆୟୁବଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କରିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ତାହାର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ସେମାନେ ଇଲୀହୂଠାରୁ ବୟସରେ ବଡ଼ ଥିବାରୁ ସେ ଆୟୁବଙ୍କୁ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା। ମାତ୍ର ଏହି ତିନି ଜଣଙ୍କ ମୁଖରେ କୌଣସି ଉତ୍ତର ନାହିଁ ବୋଲି ଇଲୀହୂ ଦେଖନ୍ତେ, ତାହାର କ୍ରୋଧ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। ଏଣୁ ବୂଜୀୟ ବାରଖେଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇଲୀହୂ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲା, “ମୁଁ ବୟସରେ ଅଳ୍ପ ବୟସ୍କ, ଓ ଆପଣମାନେ ବୃଦ୍ଧ; ଏହି ହେତୁ ମୁଁ ପଛେଇ ରହିଲି, ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ମନର କଥା କହିବାକୁ ଭୟ କଲି। ମୁଁ ଭାବିଲି, ‘ବୟସ କଥା କହୁ, ଓ ବହୁ ବର୍ଷ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଦେଉ।’ ମାତ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆତ୍ମା, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ନିଃଶ୍ଵାସ, ଏହା ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଦିଏ। ବୃଦ୍ଧମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ନୁହଁନ୍ତି, କିଅବା ପ୍ରାଚୀନମାନେ ନ୍ୟାୟ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଣୁ ମୁଁ କହୁଅଛି, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଜ୍ଞାନର କଥା କହିବି। ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ କଥା ନିମନ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କଲି; ଆପଣମାନେ କʼଣ କହିବେ ବୋଲି ଅନୁସନ୍ଧାନ କଲାବେଳେ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଶୁଣିଲି। ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗ ଦେଲି; ମାତ୍ର ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେଲେ ଆୟୁବଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ପ୍ରମାଣ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ, କିଅବା ତାହାଙ୍କ ଯୁକ୍ତିର ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏଣୁ ଆପଣମାନେ ନ କୁହନ୍ତୁ, ‘ଆମ୍ଭେମାନେ ଜ୍ଞାନ ପାଇଅଛୁ; ଈଶ୍ଵର ତାହାଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡନ କରନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟ ନୁହେଁ।’ ଆୟୁବ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା କଥା ସଜାଇ ନାହାନ୍ତି, ଓ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବି ନାହିଁ। ସେମାନେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ କହିବାକୁ ଆଉ କିଛି ପାଉ ନାହାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ କଥା ବନ୍ଦ ହୋଇଅଛି। ଏବେ ସେମାନେ ନୀରବ ଥିବାରୁ, ଆଉ ଉତ୍ତର ନ ଦେଇ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବାରୁ, ମୁଁ କି ଅପେକ୍ଷା କରିବି? ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣା କଥା କହିବି; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଜ୍ଞାନର କଥା କହିବି। କାରଣ ମୁଁ କଥାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ମୋʼ ଅନ୍ତରସ୍ଥ ଆତ୍ମା ମୋତେ ବାଧ୍ୟ କରୁଅଛି। ଅନ୍ତରରେ ମୁଁ ବନ୍ଦ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପରି, ଫାଟିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁମ୍ପା ପରି ଅଟେ। ମୁଁ କହିବି ଓ ଆରାମ ପାଇବି; ମୁଁ ଆପଣା ଓଷ୍ଠ ମେଲାଇ ଉତ୍ତର ଦେବି। ମୁଁ କାହାରି ମୁଖାପେକ୍ଷା କରିବି ନାହିଁ, ଓ କାହାକୁ ଚାଟୁବାଦ କରିବି ନାହିଁ; କାରଣ ଚାଟୁବାଦ କରିବା ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ—ଯଦି ଜାଣନ୍ତି, ତେବେ ମୋହର ନିର୍ମାଣକର୍ତ୍ତା ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ନେଇଯାʼନ୍ତେ।”