Job 31

31 ¹"Gumawa ako ng tipan sa aking mga mata; paano ko pa matititigan ang isang dalaga? ²Sapagkat anong bahagi ang tatanggapin ko mula sa Diyos sa itaas, anong mana mula sa Makapangyarihan sa lahat sa kaitaasan? ³Hindi ba't kapahamakan ang nauukol sa mga liko, at kasakunaan sa mga gumagawa ng masama? ⁴Hindi ba niya nakikita ang aking mga landas, at binibilang ang bawat hakbang ko?

⁵"Kung ako'y namuhay sa kasinungalingan, at nagmadali ang aking paa tungo sa pandaraya, ⁶timbangin nawa niya ako sa tapat na timbangan, at malaman nawa ng Diyos ang aking karangalan, ⁷kung ang aking mga hakbang ay lumihis sa daan, at ang aking puso ay sumunod sa aking mga mata, at may anumang dungis na kumapit sa aking mga kamay, ⁸ang aking itanim nawa ay kanin ng iba, at ang sumibol para sa akin ay mabunot.

⁹"Kung ang aking puso ay nahikayat ng isang babae, at ako'y nag-abang sa pintuan ng aking kapwa, ¹⁰ang aking asawa nawa ay maglingkod sa ibang lalaki, at ang iba ay sumiping sa kanya. ¹¹Sapagkat iyon ay isang kahiya-hiyang krimen, isang kasalanang nararapat hatulan; ¹²sapagkat iyon ay isang apoy na tumutupok hanggang sa Kapahamakan, at susunugin ang lahat ng aking ani.

¹³"Kung ipinagkait ko ang katarungan sa aking aliping lalaki o babae nang sila'y magdala ng sumbong laban sa akin, ¹⁴ano ngang gagawin ko pagbangon ng Diyos? Kapag ako'y kanyang sisingilin, ano ang isasagot ko sa kanya? ¹⁵Hindi ba't ang lumikha sa akin sa sinapupunan ay siya ring lumikha sa aking alipin? Hindi ba't iisa ang humubog sa aming dalawa sa sinapupunan?

¹⁶"Kung ipinagkait ko sa mahihirap ang kanilang kinakailangan, o hinayaang manlabo ang mga mata ng balo, ¹⁷o kinain kong mag-isa ang aking pagkain samantalang ang ulila ay walang makain, ¹⁸bagkus mula sa aking kabataan ay inalagaan ko siya na parang isang ama, at mula sa sinapupunan ng aking ina ay ginabayan ko ang balo, ¹⁹kung nakita ko ang sinumang namamatay dahil sa kawalan ng damit, o isang nangangailangan na walang pantakip, ²⁰kung ang kanyang buong pagkatao ay hindi nagpala sa akin dahil pinainit ko siya ng lana ng aking mga tupa, ²¹kung itinaas ko ang aking kamay laban sa ulila dahil nakita ko ang aking suporta sa hukuman, ²²ang aking balikat nawa ay malinsad sa balibat nito, at ang aking bisig ay mabali sa kasukasuan. ²³Sapagkat ang kapahamakan mula sa Diyos ay isang kilabot sa akin, at sa harap ng kanyang kamahalan ay wala akong magagawa.

²⁴"Kung ginawa kong sandigan ang ginto, o sinabi ko sa dalisay na ginto, 'Ikaw ang aking katiwasayan,' ²⁵kung ako'y nagmalaki na ang aking yaman ay malaki, na ang aking kamay ay nagkamit ng napakarami, ²⁶kung tumingin ako sa araw nang ito'y nagniningning, o sa buwan na gumagalaw sa karilagan, ²⁷anupa't ang aking puso ay lihim na nahikayat, at ang aking kamay ay humalik sa kanila bilang pagsamba, ²⁸ito rin ay isang kasalanang nararapat hatulan, sapagkat ako'y naging taksil sa Diyos sa itaas.

²⁹"Kung ako'y nagsaya sa pagkawasak ng napopoot sa akin, o natuwa nang siya'y sapitin ng kapahamakan. ³⁰Kailanma'y hindi ko hinayaang magkasala ang aking bibig sa pagsumpa ng masama sa kanyang buhay, ³¹kung ang mga tao sa aking sambahayan ay kailanma'y hindi nagsabi, 'Sino ang hindi nabusog mula sa kanyang hapag?', ³²walang taga-ibang bayan ang nagpalipas ng gabi sa lansangan, sapagkat binuksan ko ang aking mga pinto sa manlalakbay. ³³Kung tinakpan ko ang aking mga kasalanan gaya ng ginagawa ng iba, ikinukubli ang aking pagkakasala sa loob ng aking puso, ³⁴sapagkat labis kong kinatakutan ang maraming tao, at tinakot ako ng paghamak ng mga angkan, kaya't ako'y nanahimik at hindi lumabas,

³⁵"O, nawa'y may makinig sa akin! Narito ang aking lagda—sagutin nawa ako ng Makapangyarihan sa lahat! Isulat nawa ng aking taga-usig ang kanyang paratang! ³⁶Tiyak na dadalhin ko ito sa aking balikat, itatali ko ito sa akin na parang isang korona. ³⁷Ibibigay ko sa kanya ang ulat ng bawat hakbang ko; parang isang prinsipe ay lalapit ako sa kanya.

³⁸"Kung ang aking lupa ay sumigaw laban sa akin, at ang mga tudling nito ay sama-samang tumangis, ³⁹kung kinain ko ang bunga nito nang walang bayad, o dinurog ko ang buhay ng mga may-ari nito, ⁴⁰tumubo nawa ang mga dawag sa halip na trigo, at ang masangsang na damo sa halip na sebada." Natapos na ang mga salita ni Job.