ഇയ്യോബ് 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹“ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകളോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു; പിന്നെ എങ്ങനെ ഞാൻ ഒരു കന്യകയെ നോക്കും? ²ഉന്നതത്തിലുള്ള ദൈവത്തിൽനിന്ന് എനിക്ക് എന്ത് ഓഹരി ലഭിക്കും, ഉയരത്തിലുള്ള സർവശക്തനിൽനിന്ന് എന്ത് അവകാശം? ³നീതികെട്ടവർക്ക് ആപത്തും തിന്മ ചെയ്യുന്നവർക്ക് നാശവും അല്ലയോ? ⁴അവിടുന്ന് എന്റെ വഴികൾ കാണുന്നില്ലയോ, എന്റെ ഓരോ കാലടിയും എണ്ണുന്നില്ലയോ?

⁵“ഞാൻ വ്യാജത്തിൽ ജീവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ കാൽ വഞ്ചനയിലേക്ക് ധൃതിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ⁶അവിടുന്ന് എന്നെ നീതിയുള്ള തുലാസിൽ തൂക്കിനോക്കട്ടെ, ദൈവം എന്റെ നിഷ്കളങ്കത അറിയട്ടെ, ⁷എന്റെ കാലടികൾ വഴിയിൽനിന്ന് വ്യതിചലിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ ഹൃദയം എന്റെ കണ്ണുകളെ പിന്തുടർന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ കൈകളിൽ വല്ല കറയും പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ⁸ഞാൻ വിതച്ചത് മറ്റൊരുവൻ ഭക്ഷിക്കട്ടെ, എനിക്കായി മുളച്ചുവരുന്നത് വേരോടെ പിഴുതെറിയപ്പെടട്ടെ.

⁹“എന്റെ ഹൃദയം ഒരു സ്ത്രീയാൽ വശീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ അയൽക്കാരന്റെ വാതിൽക്കൽ ഞാൻ പതിയിരുന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ¹⁰എന്റെ ഭാര്യ മറ്റൊരുവനെ സേവിക്കട്ടെ, മറ്റുള്ളവർ അവളോടുകൂടെ ശയിക്കട്ടെ. ¹¹എന്തെന്നാൽ അത് ലജ്ജാകരമായ ഒരു കുറ്റമായിരിക്കും, ന്യായവിധിക്ക് അർഹമായ ഒരു പാപം; ¹²എന്തെന്നാൽ അത് നാശംവരെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തീയാണ്, അത് എന്റെ വിളവെല്ലാം ചുട്ടെരിക്കും.

¹³“എനിക്കെതിരെ ആവലാതി ബോധിപ്പിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ദാസനോ ദാസിക്കോ ഞാൻ നീതി നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ¹⁴എന്നാൽ ദൈവം എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? അവിടുന്ന് എന്നോട് കണക്കു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവിടുത്തോട് എന്ത് ഉത്തരം പറയും? ¹⁵ഗർഭത്തിൽ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയവൻ എന്റെ ദാസനെയും ഉണ്ടാക്കിയില്ലയോ? ഗർഭത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവരെയും രൂപപ്പെടുത്തിയത് ഒരുവൻതന്നെയല്ലയോ?

¹⁶“ദരിദ്രർക്ക് അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ഞാൻ നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, വിധവയുടെ കണ്ണുകൾ തളരാൻ ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ¹⁷അനാഥൻ പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ആഹാരം ഞാൻ തനിച്ച് ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ¹⁸എന്റെ ബാല്യം മുതൽ ഒരു പിതാവിനെപ്പോലെ ഞാൻ അവനെ വളർത്തി, എന്റെ അമ്മയുടെ ഗർഭം മുതൽ ഞാൻ വിധവയെ നയിച്ചു, ¹⁹വസ്ത്രമില്ലാതെ നശിച്ചുപോകുന്ന ആരെയെങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പുതപ്പില്ലാത്ത ഒരു ദരിദ്രനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²⁰എന്റെ ആടുകളുടെ രോമംകൊണ്ട് അവനെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചതിന് അവന്റെ ഉള്ളം എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ²¹ന്യായസഭയിൽ എനിക്ക് പിന്തുണയുണ്ടെന്ന് കണ്ടതുകൊണ്ട് അനാഥന്റെനേരെ ഞാൻ കൈ ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²²എന്റെ തോൾ ചുമൽപലകയിൽനിന്ന് ഊരിപ്പോകട്ടെ, എന്റെ ഭുജം സന്ധിയിൽനിന്ന് ഒടിഞ്ഞുപോകട്ടെ. ²³എന്തെന്നാൽ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ആപത്ത് എനിക്ക് ഭീതിയായിരുന്നു, അവിടുത്തെ മഹിമയ്ക്കുമുമ്പിൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

²⁴“ഞാൻ സ്വർണത്തെ എന്റെ ആശ്രയമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അഥവാ തങ്കത്തോട് ‘നീ എന്റെ സുരക്ഷയാകുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²⁵എന്റെ സമ്പത്ത് വലുതായിരുന്നുവെന്നും എന്റെ കൈ ഏറെ നേടിയെന്നും ഞാൻ അഹങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²⁶സൂര്യൻ പ്രകാശിച്ചപ്പോൾ അതിനെ, അഥവാ തേജസ്സോടെ നീങ്ങുന്ന ചന്ദ്രനെ ഞാൻ നോക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²⁷അങ്ങനെ എന്റെ ഹൃദയം രഹസ്യമായി വശീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ കൈ ആരാധനയോടെ അവയ്ക്ക് ചുംബനം അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ²⁸ഇതും ന്യായവിധിക്ക് അർഹമായ ഒരു പാപമായിരിക്കും, എന്തെന്നാൽ ഉന്നതത്തിലുള്ള ദൈവത്തോട് ഞാൻ അവിശ്വസ്തനായിരുന്നുവല്ലോ.

²⁹“എന്നെ വെറുത്തവന്റെ നാശത്തിൽ ഞാൻ സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവന് അനർഥം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഉല്ലസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ. ³⁰അവന്റെ ജീവനു ശാപം വരുത്തിക്കൊണ്ട് എന്റെ വായെ പാപം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും അനുവദിച്ചില്ല, ³¹എന്റെ വീട്ടിലെ ആളുകൾ ഒരിക്കലും ‘അവന്റെ മേശയിൽനിന്ന് തൃപ്തരാകാത്തവർ ആരുണ്ട്?’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ³²ഒരു അപരിചിതനും ഒരിക്കലും തെരുവിൽ രാത്രി കഴിച്ചിട്ടില്ല, എന്തെന്നാൽ വഴിയാത്രക്കാരന് ഞാൻ എന്റെ വാതിലുകൾ തുറന്നുകൊടുത്തു. ³³മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾ മറച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ അകൃത്യം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ³⁴ഞാൻ ജനക്കൂട്ടത്തെ അത്രമാത്രം ഭയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടും, വംശങ്ങളുടെ നിന്ദ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയതുകൊണ്ടും, ഞാൻ മൗനമായിരുന്ന് പുറത്തിറങ്ങാതിരുന്നുവെങ്കിൽ—

³⁵“ആരെങ്കിലും എന്റെ വാക്കു കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ! ഇതാ എന്റെ ഒപ്പ്— സർവശക്തൻ എനിക്ക് ഉത്തരം നൽകട്ടെ! എന്റെ എതിരാളി തന്റെ കുറ്റപത്രം എഴുതിത്തരട്ടെ! ³⁶തീർച്ചയായും ഞാൻ അതിനെ എന്റെ തോളിൽ ചുമക്കുമായിരുന്നു, ഒരു കിരീടംപോലെ ഞാൻ അതിനെ എന്റെമേൽ അണിയുമായിരുന്നു. ³⁷എന്റെ ഓരോ കാലടിയുടെയും കണക്ക് ഞാൻ അവിടുത്തോട് ബോധിപ്പിക്കുമായിരുന്നു; ഒരു രാജകുമാരനെപ്പോലെ ഞാൻ അവിടുത്തെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമായിരുന്നു.

³⁸“എന്റെ നിലം എനിക്കെതിരെ നിലവിളിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഉഴവുചാലുകൾ ഒന്നിച്ചു കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ³⁹പണം കൊടുക്കാതെ അതിന്റെ വിളവ് ഞാൻ ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ ഉടമസ്ഥരുടെ ജീവൻ ഞാൻ ഞെരിച്ചുകളഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ⁴⁰ഗോതമ്പിനു പകരം മുൾച്ചെടികൾ മുളച്ചുവരട്ടെ, യവത്തിനു പകരം കളകൾ മുളച്ചുവരട്ടെ.” ഇയ്യോബിന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചു.