யோபு 31

31 ¹“என் கண்களோடே உடன்படிக்கை பண்ணிக்கொண்டேன்; அப்படியிருக்க, நான் ஒரு கன்னிகையை எப்படி நோக்கிப் பார்ப்பேன்? ²ஏனெனில் உயரத்திலிருக்கும் தேவனிடத்தில் எனக்கு என்ன பங்கு இருக்கும், உன்னதத்திலிருக்கும் சர்வவல்லவரிடத்தில் என்ன சுதந்தரம் இருக்கும்? ³அநீதியுள்ளவனுக்கு ஆபத்தும் அல்லவோ, தீமை செய்கிறவர்களுக்கு அழிவும் அல்லவோ? ⁴அவர் என் வழிகளைப் பார்க்கிறதில்லையோ, என் நடைகளையெல்லாம் எண்ணுகிறதில்லையோ?

⁵“நான் பொய்யினால் வாழ்ந்திருந்தால், என் கால் வஞ்சனையை நோக்கி விரைந்திருந்தால், ⁶அவர் என்னை நேர்மையான தராசிலே நிறுத்தட்டும், என் உத்தமத்தை தேவன் அறிந்துகொள்வாராக, ⁷என் நடைகள் வழியைவிட்டு விலகியிருந்தால், என் இருதயம் என் கண்களைப் பின்பற்றியிருந்தால், என் கைகளில் ஏதேனும் கறை ஒட்டியிருந்தால், ⁸அப்பொழுது நான் விதைக்க, வேறொருவன் புசிக்கட்டும்; எனக்காக முளைத்தது வேரோடே பிடுங்கப்படட்டும்.

⁹“என் இருதயம் ஒரு பெண்ணினால் மயக்கப்பட்டிருந்தால், என் அயலானுடைய வாசலில் நான் பதுங்கிக் காத்திருந்தால், ¹⁰அப்பொழுது என் மனைவி வேறொருவனுக்கு ஊழியம் செய்யட்டும்; மற்றவர்கள் அவளோடே சயனிக்கட்டும். ¹¹ஏனெனில் அது வெட்கக்கேடான குற்றமாகவும், நியாயத்தீர்ப்புக்குரிய பாவமாகவும் இருக்கும்; ¹²அது அழிவுபரியந்தம் சுட்டெரிக்கும் அக்கினி; அது என் விளைச்சலையெல்லாம் எரித்துப்போடும்.

¹³“என் வேலைக்காரனாவது வேலைக்காரியாவது எனக்கு விரோதமாய் முறையிட்டபோது, அவர்களுக்கு நான் நீதி வழங்காதிருந்தால், ¹⁴தேவன் எழுந்திருக்கும்போது நான் என்ன செய்வேன்? அவர் என்னைக் கணக்குக் கேட்கும்போது, நான் அவருக்கு என்ன மறுஉத்தரவு சொல்லுவேன்? ¹⁵தாயின் கர்ப்பத்தில் என்னை உண்டாக்கினவர் அவனையும் உண்டாக்கினதில்லையோ? ஒரே தேவன் அல்லவோ கர்ப்பத்தில் எங்கள் இருவரையும் உருவாக்கினார்?

¹⁶“ஏழைகள் விரும்பினதை நான் அவர்களுக்கு மறுத்திருந்தால், விதவையின் கண்கள் தளர்ந்துபோகச் செய்திருந்தால், ¹⁷நான் என் ஆகாரத்தைத் தனியே புசித்திருந்தால், திக்கற்ற பிள்ளை பட்டினியாய் இருக்கையில், ¹⁸என் சிறுவயதுமுதல் நான் அவனை ஒரு தகப்பன்போல் வளர்த்தேன்; என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே விதவையை நடத்தி வந்தேன்; ¹⁹உடையில்லாமையால் அழிந்துபோகிறவனையாவது நான் கண்டு, போர்வையில்லாத எளியவனையாவது கண்டு, ²⁰அவனுடைய முழு உள்ளமும் என்னை ஆசீர்வதியாதிருந்தால், என் ஆடுகளின் ரோமத்தினால் அவனை நான் அனல்கொள்ளச் செய்ததற்காக, ²¹நியாயசபையில் எனக்கு ஆதரவு இருப்பதைக் கண்டு, திக்கற்ற பிள்ளைக்கு விரோதமாய் நான் என் கையை ஓங்கியிருந்தால், ²²அப்பொழுது என் தோள்பட்டை என் இணைப்பிலிருந்து பிசகிவிழட்டும்; என் புயம் மூட்டிலிருந்து முறிந்துபோகட்டும். ²³ஏனெனில் தேவனிடத்திலிருந்து வரும் ஆபத்து எனக்குப் பயங்கரமாயிருந்தது; அவருடைய மகத்துவத்துக்கு முன்பாக என்னால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாதிருந்தது.

²⁴“பொன்னை நான் என் நம்பிக்கையாக்கி, சுத்தத் தங்கத்தை நோக்கி, ‘நீ என் பாதுகாப்பு’ என்று சொல்லியிருந்தால், ²⁵என் செல்வம் பெரிதென்று, என் கை மிகுதியாய் ஈட்டியதென்று நான் பெருமைபாராட்டியிருந்தால், ²⁶பிரகாசிக்கும் சூரியனையாவது நான் நோக்கிப்பார்த்து, மகிமையாய் நடந்துசெல்லும் சந்திரனையாவது நோக்கிப்பார்த்து, ²⁷என் இருதயம் இரகசியமாய் மயங்கி, என் கை அவைகளை நோக்கி முத்தம் அனுப்பி வணங்கியிருந்தால், ²⁸இதுவும் நியாயத்தீர்ப்புக்குரிய பாவமாயிருக்கும்; ஏனெனில் உயரத்திலிருக்கும் தேவனுக்கு நான் துரோகம் செய்தவனாயிருப்பேன்.

²⁹“என்னைப் பகைத்தவனுடைய அழிவைக் கண்டு நான் சந்தோஷப்பட்டிருந்தால், அவனுக்குத் தீங்கு நேரிட்டபோது களிகூர்ந்திருந்தால், ³⁰என் வாய் பாவம் செய்ய நான் ஒருபோதும் இடம்கொடுத்ததில்லை— அவனுடைய உயிருக்கு விரோதமாய் சாபத்தை வேண்டி, ³¹என் வீட்டாராகிய மனிதர் ஒருபோதும் சொன்னதில்லை, ‘அவனுடைய பந்தியில் திருப்தியடையாதவன் யார்?’ என்று; ³²எந்த அந்நியனும் வீதியில் இராத்தங்கினதில்லை; ஏனெனில் வழிப்போக்கனுக்கு நான் என் கதவுகளைத் திறந்துவைத்தேன். ³³மற்றவர்கள் செய்வதுபோல் நான் என் பாவங்களை மறைத்து, என் அக்கிரமத்தை என் இருதயத்தில் ஒளித்துவைத்திருந்தால், ³⁴திரள் கூட்டத்துக்கு நான் அஞ்சி, குடும்பங்களின் அவமதிப்பு என்னைத் திகிலடையச் செய்ததால், நான் மவுனமாயிருந்து வெளியே போகாதிருந்தேனா?

³⁵“ஆ, என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்பவன் ஒருவன் இருந்தால்! இதோ, என் கையொப்பம்— சர்வவல்லவர் எனக்கு மறுஉத்தரவு சொல்வாராக! என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் தன் குற்றப்பத்திரிகையை எழுதட்டும்! ³⁶நிச்சயமாய் நான் அதை என் தோளில் சுமப்பேன்; ஒரு கிரீடத்தைப்போல் அதை என்மேல் அணிந்துகொள்வேன். ³⁷என் நடைகளையெல்லாம் நான் அவருக்குக் கணக்கு ஒப்புவிப்பேன்; ஒரு பிரபுவைப்போல் நான் அவரை அணுகிச் செல்வேன்.

³⁸“என் நிலம் எனக்கு விரோதமாய்க் கூப்பிட்டு, அதின் படைச்சால்கள் ஏகமாய் அழுதிருந்தால், ³⁹கூலி கொடாமல் நான் அதின் பலனை புசித்திருந்தால், அதின் எஜமான்களின் உயிரைப் பறித்திருந்தால், ⁴⁰அப்பொழுது கோதுமைக்குப் பதிலாய் முட்செடிகளும், வாற்கோதுமைக்குப் பதிலாய் நாற்றமுள்ள களைகளும் முளைக்கட்டும்.” யோபுவின் வார்த்தைகள் முடிந்தன.