Ιώβ 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹«Έκανα συμφωνία με τα μάτια μου· πώς λοιπόν θα κοιτούσα μια παρθένα; ²Γιατί ποιο μερίδιο θα είχα από τον Θεό ψηλά, ποια κληρονομιά από τον Παντοδύναμο στα ύψη; ³Δεν είναι συμφορά για τους άδικους, και καταστροφή γι’ αυτούς που κάνουν το κακό; ⁴Δεν βλέπει τους δρόμους μου, και δεν μετρά κάθε μου βήμα;

⁵«Αν έζησα με το ψέμα, και το πόδι μου έτρεξε στην απάτη, ⁶ας με ζυγίσει σε δίκαιη ζυγαριά, κι ας γνωρίσει ο Θεός την ακεραιότητά μου, ⁷αν τα βήματά μου παρέκκλιναν από τον δρόμο, κι αν η καρδιά μου ακολούθησε τα μάτια μου, κι αν κάποιος λεκές κόλλησε στα χέρια μου, ⁸τότε ας σπέρνω εγώ κι ας τρώει άλλος, κι ό,τι φυτρώνει για μένα ας ξεριζωθεί.

⁹«Αν η καρδιά μου δελεάστηκε από γυναίκα, κι αν παραμόνεψα στην πόρτα του γείτονά μου, ¹⁰τότε ας υπηρετεί η γυναίκα μου άλλον άντρα, κι ας πλαγιάζουν άλλοι μαζί της. ¹¹Γιατί αυτό θα ήταν αισχρό έγκλημα, αμαρτία που αξίζει κρίση· ¹²γιατί είναι φωτιά που κατατρώει ως την Καταστροφή, και θα έκαιγε όλη τη σοδειά μου.

¹³«Αν αρνήθηκα το δίκιο στον δούλο μου ή στη δούλα μου όταν είχαν παράπονο εναντίον μου, ¹⁴τι θα κάνω τότε όταν σηκωθεί ο Θεός; Όταν μου ζητήσει λογαριασμό, τι θα του απαντήσω; ¹⁵Εκείνος που με έπλασε στην κοιλιά δεν έπλασε και τον δούλο μου; Δεν μας διέπλασε και τους δυο ο ίδιος στην κοιλιά;

¹⁶«Αν στέρησα από τους φτωχούς αυτό που χρειάζονταν, ή άφησα τα μάτια της χήρας να μαραζώσουν, ¹⁷ή έφαγα μόνος το φαΐ μου ενώ το ορφανό έμενε νηστικό, ¹⁸αν και από τα νιάτα μου τον ανέθρεψα σαν πατέρας, κι από την κοιλιά της μάνας μου καθοδήγησα τη χήρα, ¹⁹αν είδα κάποιον να χάνεται από έλλειψη ρούχων, ή έναν φτωχό χωρίς σκέπασμα, ²⁰αν όλη η ύπαρξή του δεν με ευλόγησε που τον ζέστανα με το μαλλί των προβάτων μου, ²¹αν σήκωσα το χέρι μου ενάντια στο ορφανό επειδή έβλεπα τη στήριξή μου στο δικαστήριο, ²²τότε ας ξεκολλήσει ο ώμος μου από την ωμοπλάτη του, κι ας σπάσει το μπράτσο μου στην άρθρωση. ²³Γιατί η συμφορά από τον Θεό ήταν τρόμος για μένα, και μπροστά στο μεγαλείο του δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.

²⁴«Αν έκανα το χρυσάφι την πεποίθησή μου, ή είπα στο καθαρό χρυσάφι, “Εσύ είσαι η ασφάλειά μου”, ²⁵αν καυχήθηκα πως ο πλούτος μου ήταν μεγάλος, πως το χέρι μου είχε αποκτήσει τόσα πολλά, ²⁶αν κοίταξα τον ήλιο όταν έλαμπε, ή το φεγγάρι να κινείται με λαμπρότητα, ²⁷ώστε να δελεαστεί κρυφά η καρδιά μου, και το χέρι μου να τους στείλει ένα φιλί σε λατρεία, ²⁸κι αυτό θα ήταν αμαρτία που αξίζει κρίση, γιατί θα είχα φανεί άπιστος στον Θεό ψηλά.

²⁹«Αν χάρηκα με την καταστροφή εκείνου που με μισούσε, ή πανηγύρισα όταν τον βρήκε η συμφορά. ³⁰Ποτέ δεν άφησα το στόμα μου να αμαρτήσει ζητώντας κατάρα για τη ζωή του, ³¹αν οι άνθρωποι του σπιτιού μου ποτέ δεν είπαν, “Ποιος δεν χόρτασε από το τραπέζι του;”, ³²κανένας ξένος δεν πέρασε ποτέ τη νύχτα στον δρόμο, γιατί άνοιγα τις πόρτες μου στον οδοιπόρο. ³³Αν σκέπασα τις αμαρτίες μου όπως κάνουν οι άλλοι, κρύβοντας την ενοχή μου μέσα στην καρδιά μου, ³⁴επειδή τόσο φοβόμουν το πλήθος, και η περιφρόνηση των συγγενών με τρόμαζε, ώστε σώπαινα και δεν έβγαινα έξω.

³⁵«Αχ, να με άκουγε κάποιος! Να η υπογραφή μου — ας μου απαντήσει ο Παντοδύναμος! Ας γράψει ο κατήγορός μου το κατηγορητήριό του! ³⁶Σίγουρα θα το κουβαλούσα στον ώμο μου, θα το έδενα πάνω μου σαν στεφάνι. ³⁷Θα του έδινα λογαριασμό για κάθε μου βήμα· σαν άρχοντας θα τον πλησίαζα.

³⁸«Αν η γη μου φώναξε εναντίον μου, και τα αυλάκια της έκλαψαν μαζί, ³⁹αν έφαγα τη σοδειά της χωρίς πληρωμή, ή έλιωσα τη ζωή των ιδιοκτητών της, ⁴⁰τότε ας φυτρώσουν αγκάθια αντί για σιτάρι, και βρομόχορτα αντί για κριθάρι». Τα λόγια του Ιώβ τελείωσαν.