Eyüp 31

31 ¹«Gözlerimle bir antlaşma yaptım; nasıl olur da bir kıza şehvetle bakabilirdim? ²Yukarıdaki Tanrı'dan payım ne olurdu, yücelerdeki Her Şeye Gücü Yeten'den mirasım ne olurdu? ³Haksızlar için yıkım, kötülük yapanlar için felaket değil mi? ⁴O benim yollarımı görmez mi, her adımımı saymaz mı?

⁵«Yalanla yaşadıysam, ayağım hileye koştuysa, ⁶Tanrı beni dürüst terazide tartsın da doğruluğumu bilsin; ⁷adımlarım yoldan saptıysa, yüreğim gözlerimin ardınca gittiyse ve ellerime herhangi bir leke bulaştıysa, ⁸ektiğimi başkası yesin, benim için yeşerenler kökünden sökülsün.

⁹«Yüreğim bir kadına kapıldıysa, komşumun kapısında pusuya yattıysam, ¹⁰karım başka bir erkeğe hizmet etsin, başkaları onunla yatsın. ¹¹Çünkü bu utanç verici bir suç, yargılanmayı hak eden bir günah olurdu; ¹²çünkü o, Yıkım'a dek yiyip bitiren bir ateştir ve bütün ürünümü yakıp kül ederdi.

¹³«Erkek ya da kadın kölem bana karşı bir yakınmayla geldiğinde onların hakkını yediysem, ¹⁴Tanrı kalkınca ne yapacağım? Beni hesaba çektiğinde O'na ne yanıt vereceğim? ¹⁵Beni ana rahminde yaratan, kölemi de yaratmadı mı? İkimizi de rahimde biçimlendiren aynı Kişi değil mi?

¹⁶«Yoksulu gereksinim duyduğu şeyden alıkoyduysam ya da dul kadının gözlerinin yorgun düşmesine izin verdiysem, ¹⁷ya da yetim yoksun kalmışken ekmeğimi tek başıma yediysem, ¹⁸oysa gençliğimden beri onu bir baba gibi büyüttüm, annemin rahminden beri dul kadına yol gösterdim, ¹⁹giysisizlikten yok olan birini ya da örtüsü olmayan bir yoksulu gördüysem, ²⁰koyunlarımın yünüyle onu ısıttığım için tüm varlığıyla beni kutsamadıysa, ²¹mahkemede beni destekleyenleri gördüğüm için yetime karşı elimi kaldırdıysam, ²²omzum küreğinden kopsun, kolum ekleminden kırılsın. ²³Çünkü Tanrı'dan gelecek yıkım benim için bir dehşetti, O'nun görkemi karşısında hiçbir şey yapamazdım.

²⁴«Altını güvencem yaptıysam ya da saf altına, 'Güvenliğim sensin' dediysem, ²⁵servetimin büyük olmasıyla, elimin bunca kazanç sağlamasıyla övündüysem, ²⁶parlarken güneşe ya da görkemle yürüyen aya baktıysam, ²⁷yüreğim gizlice kapıldıysa ve elim tapınırcasına onlara bir öpücük gönderdiyse, ²⁸bu da yargılanmayı hak eden bir günah olurdu, çünkü yukarıdaki Tanrı'ya karşı hain davranmış olurdum.

²⁹«Benden nefret edenin yıkımına sevindiysem ya da başına felaket geldiğinde coştuysam. ³⁰Onun canına lanet dileyerek ağzımın günah işlemesine hiçbir zaman izin vermedim, ³¹evimin adamları hiçbir zaman, 'Onun sofrasından doymayan var mı?' demedilerse, ³²hiçbir yabancı geceyi sokakta geçirmedi, çünkü kapılarımı yolcuya açtım. ³³Başkalarının yaptığı gibi günahlarımı örttüysem, suçumu yüreğimde gizlediysem, ³⁴kalabalıktan öylesine korktuğum, boyların horlamasından öylesine dehşete kapıldığım için sustuysam ve dışarı çıkmadıysam,

³⁵«Ah, keşke biri beni dinlese! İşte imzam— Her Şeye Gücü Yeten bana yanıt versin! Beni suçlayan da davasını yazsın! ³⁶Onu kuşkusuz omzumda taşırdım, bir taç gibi başıma bağlardım. ³⁷O'na her adımımın hesabını verirdim; bir önder gibi O'na yaklaşırdım.

³⁸«Toprağım bana karşı feryat ettiyse ve sabanizleri birlikte ağladıysa, ³⁹ürününü karşılıksız yediysem ya da sahiplerinin canını söndürdüysem, ⁴⁰buğday yerine dikenler, arpa yerine kokmuş otlar bitsin.» Eyüp'ün sözleri sona erdi.