ਅੱਯੂਬ 31

31 ¹“ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨੇਮ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੁਆਰੀ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਤੱਕ ਸਕਦਾ ਸੀ? ²ਕਿਉਂ ਜੋ ਉੱਪਰੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਦਾ, ਅਤੇ ਉੱਚਿਆਈ ਤੋਂ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਕੀ ਵਿਰਾਸਤ? ³ਕੀ ਕੁਧਰਮੀਆਂ ਲਈ ਬਿਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਬੁਰਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਬਾਹੀ ਨਹੀਂ? ⁴ਕੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹਰੇਕ ਕਦਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗਿਣਦਾ?

⁵“ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪੈਰ ਧੋਖੇ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਹੋਵੇ, ⁶ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਤੋਲੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮੇਰੀ ਖਰਿਆਈ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇ, ⁷ਜੇ ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਏ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਦਾਗ਼ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ⁸ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੀਜਾਂ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਖਾਵੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉੱਗੇ ਉਹ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ।

⁹“ਜੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਤੀਵੀਂ ਵੱਲ ਭਰਮਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਘਾਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਵਾਂ, ¹⁰ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਦੀ ਟਹਿਲ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌਣ। ¹¹ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਅਪਰਾਧ ਹੁੰਦਾ, ਇੱਕ ਪਾਪ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ¹²ਕਿਉਂ ਜੋ ਇਹ ਇੱਕ ਅੱਗ ਹੈ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੱਕ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸੁੱਟਦੀ।

¹³“ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਾਸ ਜਾਂ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ, ¹⁴ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉੱਠੇਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੈਥੋਂ ਲੇਖਾ ਲਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਕੀ ਉੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ? ¹⁵ਕੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਸੇ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ? ਕੀ ਇੱਕੋ ਹੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਘੜਿਆ?

¹⁶“ਜੇ ਮੈਂ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਿਆਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਥੱਕਣ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ¹⁷ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਇਕੱਲਾ ਖਾਧੀ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਯਤੀਮ ਭੁੱਖਾ ਰਿਹਾ, ¹⁸ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੁਆਨੀ ਤੋਂ ਉਹ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ, ¹⁹ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਸਤਰ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕੰਗਾਲ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਓਢਣ ਦੇ, ²⁰ਜੇ ਉਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਰਕਤ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਉੱਨ ਨਾਲ ਗਰਮ ਕੀਤਾ, ²¹ਜੇ ਮੈਂ ਯਤੀਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫਾਟਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹਿਮਾਇਤ ਵੇਖੀ, ²²ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਮੋਢਾ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਉੱਖੜ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਗੱਠ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ। ²³ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਬਿਪਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਅੱਗੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

²⁴“ਜੇ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੁੰਦਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਹੋਵੇ, ‘ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ,’ ²⁵ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਿਆ ਹੋਵਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਧਨ ਬਹੁਤ ਸੀ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਨੇ ਐਨਾ ਕੁਝ ਕਮਾਇਆ, ²⁶ਜੇ ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਵੱਲ ਜੋ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ²⁷ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਰਮਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਨੇ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਭੇਜਿਆ, ²⁸ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉੱਪਰਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਬੇਈਮਾਨੀ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ।

²⁹“ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੋਵਾਂ ਜਿਹੜਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬਿਪਤਾ ਆਈ ਤਾਂ ਉਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੋਵਾਂ। ³⁰ਮੈਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪਾਪ ਕਰਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਦੀ ਜਾਨ ਉੱਤੇ ਸਰਾਪ ਮੰਗ ਕੇ, ³¹ਜੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਨਾ ਆਖਿਆ ਹੋਵੇ, ‘ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਰੱਜਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ?’, ³²ਕੋਈ ਪਰਦੇਸੀ ਕਦੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨਾ ਕੱਟਦਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੂਹੇ ਰਾਹੀ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਸਾਂ। ³³ਜੇ ਮੈਂ ਹੋਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਢੱਕੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਕੇ, ³⁴ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਭੀੜ ਤੋਂ ਐਨਾ ਡਰਿਆ, ਅਤੇ ਕੁਲਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਕੀਤਾ, ਕਿ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਾ ਗਿਆ।

³⁵“ਹਾਏ, ਕੋਈ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸੁਣਦਾ! ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਸਤਖ਼ਤ ਹਨ— ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇਵੇ! ਮੇਰਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਦੋਸ਼-ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਦੇਵੇ! ³⁶ਜ਼ਰੂਰ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਤਾਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਦਾ। ³⁷ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਰੇਕ ਕਦਮ ਦਾ ਲੇਖਾ ਦਿੰਦਾ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ।

³⁸“ਜੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੁਹਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਸਿਆੜ ਇਕੱਠੇ ਰੋਏ ਹੋਣ, ³⁹ਜੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਬਿਨਾਂ ਮੁੱਲ ਦਿੱਤੇ ਖਾਧੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਈ ਹੋਵੇ, ⁴⁰ਤਾਂ ਕਣਕ ਦੀ ਥਾਂ ਕੰਡੇ ਉੱਗਣ, ਅਤੇ ਜੌਂ ਦੀ ਥਾਂ ਬਦਬੂਦਾਰ ਬੂਟੀ।” ਅੱਯੂਬ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ।