યોબ 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹“મેં મારી આંખો સાથે કરાર કર્યો; તો પછી હું કુમારિકા તરફ કેમ તાકી શકું? ²કેમ કે ઉપરથી ઈશ્વર પાસેથી મને શો હિસ્સો મળે, ને ઊંચે બિરાજમાન સર્વસમર્થ પાસેથી શો વારસો? ³શું અન્યાયીને માટે વિપત્તિ, ને દુષ્કર્મ કરનારાઓને માટે આફત નથી? ⁴શું તેઓ મારા માર્ગો જોતા નથી, ને મારું દરેક પગલું ગણતા નથી?

⁵“જો હું જૂઠથી જીવ્યો હોઉં, ને મારો પગ કપટ તરફ દોડ્યો હોય, ⁶તો તેઓ મને પ્રામાણિક ત્રાજવે તોળે, ને ઈશ્વર મારી સત્યનિષ્ઠા જાણે, ⁷જો મારાં પગલાં માર્ગથી ફરી ગયાં હોય, ને મારું હૃદય મારી આંખો પાછળ ગયું હોય, ને મારા હાથોને કોઈ ડાઘ વળગ્યો હોય, ⁸તો હું વાવું ને બીજો ખાય, ને મારે માટે જે ઊગે તે જડમૂળથી ઉખડી જાય.

⁹“જો મારું હૃદય કોઈ સ્ત્રીથી લોભાયું હોય, ને હું મારા પડોશીના બારણે છુપાઈ બેઠો હોઉં, ¹⁰તો મારી પત્ની બીજા પુરુષની ચાકરી કરે, ને બીજાઓ તેની સાથે સૂએ. ¹¹કેમ કે એ તો શરમજનક ગુનો હોત, ન્યાયને પાત્ર પાપ; ¹²કેમ કે એ એવો અગ્નિ છે જે વિનાશ સુધી ભસ્મ કરે છે, ને મારી આખી ફસલ બાળી નાખત.

¹³“જ્યારે મારા દાસ કે દાસીએ મારી વિરુદ્ધ ફરિયાદ કરી ત્યારે જો મેં તેઓને ન્યાય આપવાની ના પાડી હોય, ¹⁴તો ઈશ્વર ઊભા થશે ત્યારે હું શું કરીશ? જ્યારે તેઓ મારો હિસાબ માગશે, ત્યારે હું તેમને શો જવાબ આપીશ? ¹⁵જેમણે મને ગર્ભમાં ઘડ્યો, તેમણે જ મારા દાસને પણ ઘડ્યો નહોતો શું? એક જ જણે આપણ બંનેને ગર્ભમાં ઘડ્યા નહોતા શું?

¹⁶“જો મેં ગરીબોને તેઓની જરૂરિયાતથી રોક્યા હોય, કે વિધવાની આંખોને ઝાંખી પડવા દીધી હોય, ¹⁷કે અનાથ વંચિત રહ્યો ત્યારે મેં મારું અન્ન એકલા ખાધું હોય, ¹⁸જોકે મારી જુવાનીથી મેં તેને પિતાની જેમ ઉછેર્યો, ને મારી માના ગર્ભથી મેં વિધવાને દોરવણી આપી, ¹⁹જો મેં કોઈને વસ્ત્રના અભાવે નાશ પામતો જોયો હોય, કે ઓઢ્યા વિનાના કોઈ જરૂરતમંદને, ²⁰જો મારાં ઘેટાંના ઊનથી મેં તેને હૂંફ આપી તે માટે તેના આખા અંતરે મને આશીર્વાદ ન આપ્યો હોય, ²¹જો અદાલતમાં મારો ટેકો જોઈને મેં અનાથ વિરુદ્ધ મારો હાથ ઉઠાવ્યો હોય, ²²તો મારો ખભો તેની પાટલીમાંથી ઊખડી જાય, ને મારો હાથ સાંધામાંથી ભાંગી જાય. ²³કેમ કે ઈશ્વર તરફથી વિપત્તિ મને માટે ભય હતી, ને તેમના પ્રતાપ આગળ હું કંઈ કરી શકું નહિ.

²⁴“જો મેં સોનાને મારો ભરોસો બનાવ્યો હોય, કે ચોખ્ખા સોનાને કહ્યું હોય, ‘તું મારી સલામતી છે,’ ²⁵જો મેં ગર્વ કર્યો હોય કે મારી સંપત્તિ ઘણી હતી, કે મારા હાથે આટલું બધું મેળવ્યું, ²⁶જો સૂર્ય જ્યારે પ્રકાશતો હતો ત્યારે મેં તેની સામે જોયું હોય, કે તેજમાં ચાલતા ચંદ્ર સામે, ²⁷જેથી મારું હૃદય છાનું લોભાયું, ને મારા હાથે ભક્તિમાં તેઓને ચુંબન મોકલ્યું, ²⁸તો એ પણ ન્યાયને પાત્ર પાપ હોત, કેમ કે મેં ઉપરના ઈશ્વર પ્રત્યે બેવફાઈ કરી હોત.

²⁹“જો મને જે ધિક્કારતો હતો તેના નાશથી હું આનંદ પામ્યો હોઉં, કે તેના પર આફત આવી ત્યારે હરખાયો હોઉં. ³⁰મેં મારા મુખને તેના જીવ પર શાપ માગીને પાપ કરવા કદી ન દીધું, ³¹જો મારા ઘરના માણસોએ કદી કહ્યું ન હોય કે, ‘તેના ભાણેથી કોણ તૃપ્ત થયું નથી?’, ³²કોઈ પરદેશીએ કદી શેરીમાં રાત ગાળી નહિ, કેમ કે મેં મારાં બારણાં મુસાફરને માટે ખોલ્યાં. ³³જો બીજાઓની જેમ મેં મારાં પાપ ઢાંક્યાં હોય, ને મારો દોષ મારા હૃદયમાં છુપાવ્યો હોય, ³⁴કેમ કે હું ટોળાથી એવો ડર્યો, ને કુળોના તિરસ્કારે મને એવો ત્રાસ પમાડ્યો, કે હું ચૂપ રહ્યો ને બહાર ન ગયો.

³⁵“અરે, કોઈ મને સાંભળે તો કેવું સારું! જુઓ, આ મારી સહી— સર્વસમર્થ મને જવાબ આપે! મારા આરોપી પોતાનું તહોમતનામું લખી કાઢે! ³⁶ખચીત હું તેને મારા ખભે ઊંચકું, મુગટની જેમ મારા પર બાંધું. ³⁷હું તેમને મારા દરેક પગલાનો હિસાબ આપું; રાજકુમારની જેમ હું તેમની પાસે જાઉં.

³⁸“જો મારી જમીને મારી વિરુદ્ધ પોકાર કર્યો હોય, ને તેના ચાસ ભેગા મળીને રડ્યા હોય, ³⁹જો મેં તેની ઊપજ મૂલ્ય વિના ખાધી હોય, કે તેના માલિકોનો જીવ ચૂસી લીધો હોય, ⁴⁰તો ઘઉંને બદલે કાંટા ઊગે, ને જવને બદલે ગંધાતું ઘાસ.” અયૂબનાં વચન પૂરાં થયાં.