ഇയ്യോബ് 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എന്നെക്കാൾ പ്രായം കുറഞ്ഞവർ എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നു—ഇവരുടെ പിതാക്കന്മാരെ എന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ നായ്ക്കളോടൊപ്പം നിർത്താൻപോലും ഞാൻ വിസമ്മതിക്കുമായിരുന്നു. ²അവരുടെ കൈകളുടെ ബലം എനിക്ക് എന്തു പ്രയോജനം? അവരുടെ ഊർജം ക്ഷയിച്ചുപോയിരുന്നു. ³ദാരിദ്ര്യവും വിശപ്പുംകൊണ്ട് മെലിഞ്ഞവരായി, ശൂന്യതയുടെയും നാശത്തിന്റെയും ഇരുളിൽ അവർ വരണ്ട നിലം കരണ്ടുതിന്നു. ⁴കുറ്റിക്കാടുകൾക്കിടയിൽ അവർ ഉപ്പുചീര പറിച്ചെടുത്തു, ചൂൽമരത്തിന്റെ വേരുകൾ അവരുടെ ആഹാരമായിരുന്നു. ^a a v4 ഉപ്പുചീരയും ചൂൽമരങ്ങളും മരുഭൂമിയിലെ പൊന്തക്കാട്ടുചെടികളാണ് — തീർത്തും അഗതികളായവരുടെ അവസാനത്തെ ആശ്രയമായ ആഹാരം. ⁵മനുഷ്യരുടെ സഹവാസത്തിൽനിന്ന് അവരെ ആട്ടിയോടിച്ചു; കള്ളന്റെ പിന്നാലെ എന്നപോലെ ആളുകൾ അവരുടെ പിന്നാലെ ആർത്തുവിളിച്ചു. ⁶വരണ്ട നദീതടങ്ങളിലെ ചാലുകളിലും നിലത്തിലെയും പാറകളിലെയും കുഴികളിലും അവർക്ക് പാർക്കേണ്ടിവന്നു. ⁷കുറ്റിക്കാടുകൾക്കിടയിൽ അവർ കഴുതയെപ്പോലെ കരഞ്ഞു; മുൾച്ചെടികൾക്കടിയിൽ അവർ ഒന്നിച്ചുചേർന്നു. ⁸ബുദ്ധിയില്ലാത്ത, പേരില്ലാത്ത സന്തതി, അവരെ ദേശത്തുനിന്ന് ആട്ടിയോടിച്ചു.

⁹“ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ പരിഹാസഗീതമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അവർക്ക് ഒരു പരിഹാസവിഷയമാണ്. ¹⁰അവർ എന്നെ വെറുത്ത് അകന്നുനിൽക്കുന്നു; എന്റെ മുഖത്ത് തുപ്പാൻ അവർ മടിക്കുന്നില്ല. ¹¹ദൈവം എന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാൺ അഴിച്ച് എന്നെ താഴ്ത്തിയതുകൊണ്ട്, അവർ എന്റെ മുൻപിൽ എല്ലാ നിയന്ത്രണവും കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ¹²എന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ആൾക്കൂട്ടം എഴുന്നേൽക്കുന്നു; അവർ എന്റെ കാലുകൾ തള്ളിമാറ്റി എനിക്കെതിരേ നാശത്തിന്റെ ഉപരോധച്ചരിവുകൾ ഉയർത്തുന്നു. ¹³അവർ എന്റെ വഴി തകർക്കുന്നു; എന്റെ അനർഥത്തിൽനിന്ന് അവർ നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്നു, ആരും അവരെ തടയുന്നില്ല. ¹⁴വിശാലമായ ഒരു വിടവിലൂടെ എന്നപോലെ അവർ മുന്നേറുന്നു; തകർച്ചയുടെ നടുവിൽ അവർ ഇരച്ചുകയറിവരുന്നു. ¹⁵ഭീതികൾ എനിക്കെതിരേ അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാറ്റിനാൽ എന്നപോലെ എന്റെ മാനം പാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു, എന്റെ അഭിവൃദ്ധി ഒരു മേഘംപോലെ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.

¹⁶“ഇപ്പോൾ എന്റെ പ്രാണൻ എനിക്കുള്ളിൽ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു; കഷ്ടതയുടെ നാളുകൾ എന്നെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. ¹⁷രാത്രിയിൽ എന്റെ അസ്ഥികൾ തുളച്ചുകയറ്റപ്പെടുന്നു, കരളുന്ന വേദനകൾ ഒരിക്കലും വിശ്രമിക്കുന്നില്ല. ¹⁸വലിയ ശക്തിയോടെ എന്റെ വസ്ത്രം പിരിഞ്ഞുപോകുന്നു; എന്റെ അങ്കിയുടെ കഴുത്തുപട്ടപോലെ അത് എന്നെ മുറുക്കിക്കെട്ടുന്നു. ¹⁹നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ ചേറ്റിലേക്ക് എറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഞാൻ പൊടിയും ചാരവുംപോലെ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.

²⁰“ഞാൻ അങ്ങയോട് സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ അങ്ങ് എനിക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല; ഞാൻ എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്നു, അങ്ങ് എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുന്നതേയുള്ളൂ. ²¹അങ്ങ് എന്നോട് ക്രൂരനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ കൈയുടെ ബലത്താൽ അങ്ങ് എന്നെ ആക്രമിക്കുന്നു. ²²അങ്ങ് എന്നെ കാറ്റിലേക്ക് ഉയർത്തി അതിന്മേൽ എന്നെ വഹിപ്പിക്കുന്നു; കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിൽ അങ്ങ് എന്നെ ആട്ടിയുലയ്ക്കുന്നു. ²³അങ്ങ് എന്നെ മരണത്തിലേക്ക്, സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും നിയമിക്കപ്പെട്ട ഭവനത്തിലേക്ക്, താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുവരുമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.

²⁴“എന്നിരുന്നാലും, നാശത്തിന്റെ കൂമ്പാരത്തിൽനിന്ന് ആരും കൈനീട്ടുകയോ, തന്റെ ദുരന്തത്തിൽ സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ലയോ? ²⁵കഷ്ടകാലം അനുഭവിച്ചവനുവേണ്ടി ഞാൻ കരഞ്ഞില്ലയോ? ദരിദ്രനുവേണ്ടി എന്റെ പ്രാണൻ ദുഃഖിച്ചില്ലയോ? ²⁶എന്നാൽ ഞാൻ നന്മയ്ക്കായി പ്രതീക്ഷിച്ചപ്പോൾ, തിന്മ വന്നു; വെളിച്ചത്തിനായി കാത്തിരുന്നപ്പോൾ, ഇരുട്ട് വീണു. ²⁷എന്റെ ഉള്ളം തിളച്ചുമറിയുന്നു, ശാന്തമാകുന്നില്ല; കഷ്ടതയുടെ നാളുകൾ എന്നെ നേരിടുന്നു. ²⁸സൂര്യനാലല്ലാതെ, കറുത്തവനായി ഞാൻ നടക്കുന്നു; സഭയിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കുന്നു. ²⁹ഞാൻ കുറുനരികൾക്ക് ഒരു സഹോദരനും ഒട്ടകപ്പക്ഷികൾക്ക് ഒരു കൂട്ടാളിയും ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ³⁰എന്റെ ത്വക്ക് കറുത്ത് എന്നിൽനിന്ന് അടർന്നുവീഴുന്നു, എന്റെ അസ്ഥികൾ പനിച്ചൂടിനാൽ എരിയുന്നു. ³¹എന്റെ കിന്നരം വിലാപത്തിനും, എന്റെ ഓടക്കുഴൽ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദത്തിനും ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുന്നു.”