Voaorina ho amin’ny fisaonana ny lokangako

Ankehitriny ireo zanaky ny olona tsy ho natokiny hiaro ny alikany dia manao azy ho hirany ary mandrora ny tavany. Mmay ny taolany amin'ny alina. Hoy izy, Rayntsika no nanipy azy tao anaty fotaka ary mamaly ny fitaoman'izy tamin'ny fibanjinana.

Toko 30.

«Fa ankehitriny dia ireo zandriny noho izaho no mihomehy ahy, lehilahy izay ray tsy nety nataoko hiaraka tamin’ny alikan’ny ondriko. Inona no soa azoko tamin’ny herin’ny tanany? Efa lany ny heriny. Mahia noho ny fahantrana sy ny hanoanana izy, ka nitsakotsako ny tany ritra tao anaty haizin’ny efitra sy ny faharavana. Nanintona anana masira teo anelanelan’ny kirihitra izy, ary ny fakan’ny hazo rotema no nohaniny. ^a Noroahina tsy ho eo anivon’ny olona izy; nikiakiaka taminy ny olona toy ny amin’ny mpangalatra. Voatery nonina tao amin’ny lohasaha any amin’ny tatatra ony tay izy, tao anaty lavaka eny amin’ny tany sy ny harambato. Teo anelanelan’ny kirihitra no nitaraina toy ny boriky izy; teo ambanin’ny tsimatimanota no nifanipaka. Taranaka adala sy tsy manana anarana, noroahina niala tamin’ny tany izy.

«Ary ankehitriny dia efa tonga hira fanesoana azy aho; efa tonga mpandrian-tsetra aminy aho. Mankahala ahy izy ka miala lavitra ahy; tsy mihemotra amin’ny fandrora eo amin’ny tavako. Satria Andriamanitra efa namaha ny tadin’ny tsipikako ka nampietry ahy, dia nanary ny fitandremana rehetra teo anatrehako izy ireo. Eo amin’ny ankavanako dia mitsangana ny andian-dratsy; manosika ny tongotro hiala izy ary manangana tohodrano fandravana hamely ahy. Mamotika ny lalako izy; mahazo tombony amin’ny loza nanjo ahy, ary tsy misy mampihemotra azy. Mandroso toy ny mamaky vakivaky malalaka izy; ao anaty fianjerana dia mitsororoka tonga izy. Nafahana hamely ahy ny fampitahorana; entin’ny rivotra ny voninahitro, ary lasa tahaka ny rahona ny fanambinako.

«Ary ankehitriny dia mikoriana ao anatiko ny aiko; nahazo ahy ny andro fahoriana. Amin’ny alina dia voatsindrona ny taolako, ary tsy mitsahatra ny fanaintainana mikeritra. Noho ny hery lehibe dia miolikolika ny akanjoko; mamatotra ahy mafy tahaka ny vozon’ny akanjoko anaty. Nanipy ahy tao anaty fotaka Raintsika, ka tonga tahaka ny vovoka sy ny lavenona aho.

«Mitaraina aminao aho mba hamonjena, nefa tsy mamaly ahy Ianao; mitsangana aho, ary mijery ahy fotsiny Ianao. Efa lasa mahery setra amiko Ianao; amin’ny herin’ny tananao no anafihanao ahy. Manainga ahy ho any amin’ny rivotra Ianao ka mampitaingina ahy azy; mamelipelika ahy amin’ny fikotrokotroky ny tafio-drivotra Ianao. Fa fantatro fa hampidininao ho any amin’ny fahafatesana aho, ho any amin’ny trano voatendry ho an’ny velona rehetra.

«Kanefa moa tsy misy haninjitra tanana avy amin’ny faharavana, na hitaraina hanampy amin’ny loza mahazo azy? Tsy nitomany ve aho noho ny olona nahita andro sarotra? Tsy nalahelo ve ny fanahiko noho ny mahantra? Fa rehefa nanantena soa aho, dia ratsy no tonga; rehefa niandry mazava aho, dia nilatsaka ny aizina. Mitanemotemo ny anatiko ka tsy miadana; andro fahoriana no mifanatrika amiko. Mandeha mainty aho, nefa tsy noho ny masoandro; mitsangana ao amin’ny fivoriana aho ka mitaraina. Efa tonga rahalahin’ny amboadia aho sy namana ho an’ny ostritsy. Mainty ny hodiko ka mikoropaka miala amiko, ary mirehitra noho ny tazo ny taolako. Voaorina ho amin’ny fisaonana ny lokangako, ary ny sodinako ho amin’ny feon’ny fitomaniana.»