Kataaradayda waxaa loo hagaajiyey baroor

Hadda wiilasha nimanka uusan ku aamini lahaa eyda adhigiisa ayaa isaga ka dhigay gabay, wejiga ayay ku tuftaan. Lafihiisu habeenkii way gubtaan. Wuxuu yidhi Aabbahayaga ayaa dhaxan dhex tuuray, oo qaylihiisa ugu jawaabaa eegmo.

Cutubka 30.

“Laakiin hadda kuwa iga yaryar ayaa i qosla—rag aabbayaashood aan diidi lahaa inaan la dhigo eeyaha adhigayga. Awoodda gacmahooda faa'iido noocee ah ayay ii lahayd? Xooggoodii waa dhammaaday. Saboolnimo iyo gaajo awgood way caatoobeen, oo dhulka engegan ayay ku ruugeen gudcurka cidlada iyo baabba'a. Duggaagga dhexdooda ayay ka jiideen khudaarta milixda ah, oo xididdada geedka broom ayaa cunto u ahaa. ^a Bulshada dadka waa laga eryay; sidii tuug oo kale ayaa dadku ugu qayliyey. Waxay ku qasbanaadeen inay ku noolaadaan godadka durdurrada engegan, godadka dhulka iyo dhagaxyada. Duggaagga dhexdooda ayay sida dameer u qayliyeen; qodxamaha hoostooda ayay isugu soo uruureen. Farac caqli daran oo magac la'aan ah, dalka waa laga eryay.

“Haddana waxaan u noqday gabayooda quudhsiga ah; waxaan u noqday wax ay ku qoslaan. Way i karhaan oo way iga fogaadaan; ma ka joojiyaan inay wejigayga ku tufaan. Maxaa yeelay Ilaah xadhigga qaansadayda ayuu furay oo i hoosaysiiyey, hortayda ayay xakamayn kasta ka tuureen. Gacantayda midig dhinaceeda dadka hoose ayaa kora; cagahayga dhinac way iska riixaan oo jidadka go'doominta ee baabba'a ayay igu dhisaan. Jidkayga way dumiyaan; masiibadayda way ka faa'iidaystaan, oo ninna ma celiyo. Sidii dalool weyn oo la dumiyey ayay u soo socdaan; dhawaaqa burburka dhexdiisa ayay u soo qulqulaan. Cabsiyo ayaa la igu soo daayay; sharafkaygii waa la eryay sidii dabayl oo kale, barwaaqadaydiina sidii daruur ayay u dhaaftay.

“Haddana naftaydii way igu dhex daadatay; maalmo dhibaato ayaa i qabtay. Habeenkii lafahaydu way mudan yihiin, xanuunnada i cuna weligood ma nastaan. Xoog weyn ayaa dharkayga loo leexiyey; sidii qoorta shaarkayga ayuu igu xidhmay. Aabbeheen ayaa dhoobada igu tuuray, oo waxaan noqday sidii boor iyo dambas.

“Gargaar ayaan kuugu qayliyaa, adiguna igama jawaabto; waan istaagaa, adiguna kaliya ayaad i eegtaa. Waxaad ii rogmatay mid naxariis daran; xoogga gacantaada ayaad igu weerartaa. Dabayshii ayaad ii kor qaadaysaa oo ii fuulisaa; qaylada duufaanka dhexdeeda ayaad igu ruxdaa. Waayo, waan ogahay inaad dhimasho iigu soo dejin doonto, gurigii loo qoondeeyey dadka nool oo dhan.

“Habase yeeshee ma jiro nin gacanta ka soo fidiya burburka, mise masiibadiisa gargaar ku qayliya? Miyaanan u ooyin kii maalintiisu ahayd mid ba'an? Naftaydu miyay u calaacashay masaakiinta? Laakiin markaan wanaag rajeeyey, shar ayaa yimid; markaan iftiin sugayey, gudcur ayaa soo dhacay. Calaladaydu way karkaraan oo ma degto; maalmo dhibaato ayaa i soo wajaha. Waan madoobaadaa anigoo socda, laakiin qorraxdu ma sababin; shirka ayaan ku istaagaa oo gargaar ayaan ku qayliyaa. Waxaan u noqday walaal dawacooyinka iyo wehel gorayooyinka. Maqaarkaygu wuu madoobaadaa oo igaga dhacaa, lafahaygana qandho ayaa ku gubta. Kataaradayda waxaa loo hagaajiyey baroor, biibiilahayguna codka ooyidda.”