ယောဘဝတ္တု။ 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“ယခုမူကား ငါ့ထက်အသက်ငယ်သောသူတို့သည် ငါ့ကိုပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ သူတို့၏ဖခင်များကိုကား ငါ၏သိုးစုကိုစောင့်သောခွေးများနှင့်အတူပင် ငါမထားလိုခဲ့ပြီ။ ²သူတို့၏လက်အားသည် ငါ့အဖို့ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ သူတို့၏ခွန်အားသည် ကုန်ခန်းခဲ့ပြီ။ ³ဆင်းရဲခြင်းနှင့် အစာငတ်မွတ်ခြင်းကြောင့် ပိန်ကြုံလျက်၊ လူသူဆိတ်ညံပျက်စီးရာ မှောင်မိုက်ထဲ၌ ခြောက်သွေ့သောမြေကို ကိုက်စားကြ၏။ ⁴ချုံပုတ်များကြားတွင် ဆားပင်ကိုဆွတ်ခူးကြ၍၊ ဥဖားပင်၏အမြစ်များသည် သူတို့၏အစာဖြစ်၏။ ^a a v4 ဆားပင်နှင့် ဥဖားပင်တို့သည် သဲကန္တာရ၌ပေါက်သော ချုံနွယ်ပင်များဖြစ်၍၊ အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့ နောက်ဆုံးအခါ၌သာ စားရသောအစာများတည်း။ ⁵လူ့အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှ သူတို့ကိုနှင်ထုတ်ကြ၏။ သူခိုးကိုဟစ်အော်သကဲ့သို့ သူတို့၏နောက်မှ ဟစ်အော်ကြ၏။ ⁶ခြောက်သွေ့သောမြစ်ဝှမ်းများ၊ မြေတွင်းနှင့် ကျောက်တွင်းများ၌ သူတို့နေထိုင်ရကြ၏။ ⁷ချုံပုတ်များကြား၌ မြည်တမ်းဟစ်အော်ကြ၍၊ ဆူးပင်များအောက်၌ စုပုံနေကြ၏။ ⁸အသိဉာဏ်မဲ့၍ နာမည်မရှိသောလူစုတို့သည် ပြည်ထဲမှ နှင်ထုတ်ခြင်းကိုခံရကြ၏။

⁹“ယခုမူကား ငါသည် သူတို့သရော်သီဆိုရာ သီချင်းဖြစ်လာ၏။ သူတို့အဖို့ ပြက်ရယ်ပြုစရာဖြစ်ရ၏။ ¹⁰သူတို့သည် ငါ့ကိုစက်ဆုပ်၍ ဝေးဝေးနေကြ၏။ ငါ့မျက်နှာကို တံတွေးထွေးရန်ကိုပင် မရွံ့မရှောင်ကြ။ ¹¹ဘုရားသခင်သည် ငါ၏လေးကြိုးကိုဖြေတော်မူ၍ ငါ့ကိုနှိမ့်ချတော်မူသောကြောင့်၊ သူတို့သည် ငါ့ရှေ့၌ ချုပ်တည်းခြင်းအလုံးစုံကိုစွန့်ပစ်ကြပြီ။ ¹²ငါ၏လက်ျာဘက်၌ လူရိုင်းအုပ်စုသည် ထကြွ၍၊ ငါ့ခြေတို့ကို တွန်းဖယ်ကြ၏။ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ဖျက်ဆီးမည့်မြေကတုတ်များကိုလည်း တည်ဆောက်ကြ၏။ ¹³ငါ၏လမ်းကို ဖြိုဖျက်ကြ၏။ ငါ၏ဘေးဒုက္ခမှ အကျိုးအမြတ်ကိုရှာကြ၏။ သူတို့ကို တားဆီးသူ တစ်ဦးမျှမရှိ။ ¹⁴ကျယ်ဝန်းသောမြို့ရိုးပေါက်ကိုဖြတ်သကဲ့သို့ ချီတက်လာကြ၏။ ပြိုကျသံအလယ်၌ လှိမ့်တက်ဝင်ရောက်လာကြ၏။ ¹⁵ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးတို့သည် ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန် လွှတ်လိုက်ခြင်းကိုခံရ၏။ ငါ၏ဂုဏ်အသရေသည် လေတိုက်သကဲ့သို့ လွင့်ပါသွား၍၊ ငါ၏စည်းစိမ်သည်လည်း မိုးတိမ်ကဲ့သို့ လွန်သွားပြီ။

¹⁶“ယခုမူကား ငါ၏အသက်သည် ငါ့အတွင်း၌ သွန်းလောင်းခြင်းကိုခံရ၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလတို့သည် ငါ့ကိုဖမ်းဆုပ်ထားကြ၏။ ¹⁷ညအခါ၌ ငါ၏အရိုးတို့သည် ထိုးဖောက်ခြင်းကိုခံရ၏။ ကိုက်ဖြတ်သောဝေဒနာတို့သည် အဘယ်အခါမျှ အနားမယူကြ။ ¹⁸ကြီးမားသောအားဖြင့် ငါ၏အဝတ်သည် လိမ်ဆွဲခြင်းကိုခံရ၏။ ထိုအဝတ်သည် ငါ၏အင်္ကျီလည်စည်းကဲ့သို့ ငါ့ကိုတင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်၏။ ¹⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို ရွှံ့နွံထဲသို့ ပစ်ချတော်မူ၍၊ ငါသည် မြေမှုန့်နှင့်ပြာကဲ့သို့ ဖြစ်ရပြီ။

²⁰“အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံ အကူအညီတောင်းအော်ဟစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ပြန်ဖြေတော်မမူပါ။ အကျွန်ုပ်မတ်တတ်ရပ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ရှုနေရုံသာ ရှိတော်မူ၏။ ²¹ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြုတော်မူ၍၊ လက်တော်၏ခွန်အားဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို တိုက်ခိုက်တော်မူ၏။ ²²ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို လေထဲသို့ ချီမ၍၊ လေပေါ်၌ စီးစေတော်မူ၏။ မုန်တိုင်း၏ဟုန်းသံထဲ၌ အကျွန်ုပ်ကို လွင့်ပစ်တော်မူ၏။ ²³အသက်ရှင်သူအပေါင်းတို့အဖို့ ခွဲခန့်ထားသောအိမ်တည်းဟူသော သေခြင်းသို့ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဆောင်သွားတော်မူမည်ကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။

²⁴“သို့ရာတွင် ပြိုပျက်ရာထဲမှ လက်ကိုဆန့်တန်းသောသူ၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ဘေးအန္တရာယ်၌ အကူအညီဟစ်အော်သောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိသလော။ ²⁵ဒုက္ခရောက်သောသူအဖို့ ငါမငိုကြွေးခဲ့သလော။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူအဖို့ ငါ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် မကြေကွဲခဲ့သလော။ ²⁶သို့သော် ကောင်းသောအရာကို မျှော်လင့်သောအခါ ဆိုးသောအရာ ရောက်လာ၏။ အလင်းကို စောင့်မျှော်သောအခါ မှောင်မိုက်ကျရောက်လာ၏။ ²⁷ငါ၏ဝမ်းတွင်းသည် ဆူပွက်၍ မငြိမ်မသက်ဖြစ်၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလတို့သည် ငါ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ²⁸ငါသည် နေရောင်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ညိုမည်းလျက် လှည့်လည်သွားလာရ၏။ ပရိသတ်အလယ်၌ ထ၍ အကူအညီဟစ်အော်ရ၏။ ²⁹ငါသည် မြေခွေးတို့၏ ညီအစ်ကို၊ ငှက်ကုလားအုတ်တို့၏ အဖော်ဖြစ်ရပြီ။ ³⁰ငါ၏အရေသည် ညိုမည်း၍ ငါ့ကိုယ်မှ ကွာကျ၏။ ငါ၏အရိုးတို့သည် အဖျားဖြင့် ပူလောင်၏။ ³¹ငါ၏စောင်းသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းသို့ ညှိထားလျက်ရှိ၍၊ ငါ၏ပလွေသည် ငိုရှိုက်သံသို့ ညှိထားလျက်ရှိ၏။”