Changim motamga sozlangan
Endi u qoʻy itlari yoniga ham ishonib qoʻymaydigan odamlarning oʻgʻillari uni qoʻshiqqa aylantirib, yuziga tupuradi. Kechalari suyaklari yonadi. U Otamiz uni botqoqqa uloqtirganini va faryodlariga tikilib qarash bilan javob berishini aytadi.
30 1“Ammo endi mendan yoshroq boʻlganlar meni masxara qilishmoqda — otalarini esa men suruvim itlari qatoriga ham qoʻyishni istamasdim. 2Ularning qoʻllari kuchidan menga nima foyda edi? Ularning tetikligi tugab boʻlgan edi. 3Qashshoqlik va ochlikdan oriqlab ketib, ular vayrona va huvillagan joyning zulmatida qaqragan yerni kemirardilar. 4Ular butalar orasidan shoʻra oʻtini terardilar, supurgi butasining ildizlari ularning taomi edi. a a v4 Shoʻra oʻti va supurgi butasi — choʻlning past oʻsadigan oʻsimliklari boʻlib, butunlay qashshoq kishilarning eng soʻnggi chorasi boʻlgan taomidir. 5Ular odamlar orasidan haydab chiqarilgan edi; xuddi oʻgʻrining orqasidan baqirgandek, ularning orqasidan baqirishardi. 6Ular qurigan soy jarliklarida, yer va qoyalardagi kovaklarda yashashga majbur edilar. 7Butalar orasida ular oʻkirishardi; qichitqi oʻtlari tagida bir-birlariga qisilib olishardi. 8Aqlsiz va nomsiz bir toʻda boʻlib, ular yurtdan haydab chiqarilgan edilar.
9“Endi esa men ularning masxara qoʻshigʻiga aylandim; ular uchun men kulgi mavzusidirman. 10Ular mendan nafratlanib, nari turishadi; tap tortmasdan yuzimga tupurishadi. 11Xudo mening yoyim ipini boʻshatib, meni xor qilgani uchun, ular oldimda har qanday tiyilishni tashlab yuborishdi. 12Oʻng tomonimda bu toʻda koʻtariladi; oyoqlarimni chetga itarib, menga qarshi halokat qamal tepaliklarini quradilar. 13Ular yoʻlimni buzadilar; mening falokatimdan foyda koʻradilar, ularni hech kim toʻxtatmaydi. 14Ular keng yoriqdan oʻtayotgandek bostirib keladilar; vayronalik gumburlashi ichidan toʻlqinday yopiriladilar. 15Dahshatlar menga qarshi qoʻyib yuborildi; obroʻyim shamol kabi haydab olib ketildi, farovonligim esa bulutday oʻtib ketdi.
16“Endi esa jonim ichimda toʻkilib boʻshayapti; azob kunlari meni changaliga oldi. 17Kechasi suyaklarim teshib oʻtiladi, kemiruvchi ogʻriqlar esa hech tinmaydi. 18Katta kuch bilan kiyimim buralib ketadi; u meni koʻylagim yoqasidek qisib bogʻlaydi. 19Otamiz meni botqoqqa uloqtirdi, men esa chang va kul kabi boʻlib qoldim.
20“Men Senga yordam soʻrab faryod qilaman, ammo Sen menga javob bermaysan; men oʻrnimdan turaman, Sen esa menga faqat tikilib qolasan. 21Sen menga nisbatan shafqatsiz boʻlib qolding; qoʻlingning kuchi bilan menga hujum qilasan. 22Sen meni shamolga koʻtarasan va uni minishga majbur qilasan; boʻron gumburlashi ichida meni u yoqdan-bu yoqqa irgʻitasan. 23Chunki bilaman, Sen meni oʻlimga, barcha tiriklar uchun belgilangan maskanga olib borasan.
24“Shunday boʻlsa-da, vayronaga yiqilgan odam qoʻl choʻzmaydimi, oʻz falokatida yordam soʻrab faryod qilmaydimi? 25Kuni ogʻir boʻlgan odam uchun men yigʻlamadimmi? Muhtoj kishi uchun qalbim gʻam chekmadimi? 26Ammo men yaxshilik kutganimda, yomonlik keldi; nur kutganimda, zulmat tushdi. 27Ichim qaynaydi va tinchimaydi; azob kunlari menga roʻbaroʻ boʻldi. 28Men qorayib yuraman, lekin quyoshdan emas; jamoa orasida oʻrnimdan turib, yordam soʻrab faryod qilaman. 29Men chiyaboʻrilarga aka-uka, tuyaqushlarga hamroh boʻlib qoldim. 30Terim qorayib, badanimdan koʻchib tushadi, suyaklarim esa isitmadan yonadi. 31Changim motamga sozlangan, nayim esa yigʻi ovoziga sozlangan.”