इयोब 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹“तर अब मभन्दा कम उमेरका मानिसहरूले मलाई हाँस्छन्—जसका पिताहरूलाई मैले मेरो बगालका कुकुरहरूसँग राख्नसमेत इन्कार गर्थेँ। ²तिनीहरूका हातको बल मेरो केका काम थियो? तिनीहरूको जाँगर त सकिइसकेको थियो। ³गरिबी र भोकले दुब्लाएर, तिनीहरूले उजाड र सुनसानको अँध्यारोमा सुकेको जमिन चपाउँथे। ⁴तिनीहरूले झाडीहरूका बीचमा नुनिलो सागपात टिप्थे, र झ्याउँला रूखका जराहरू तिनीहरूका भोजन थिए। ^a a v4 नुनिलो साग र झ्याउँला रूख मरुभूमिका झाडीजन्य बिरुवा हुन्—पूरै निराश्रितहरूको अन्तिम उपायको भोजन। ⁵तिनीहरूलाई मानिसहरूको साथबाट खेदिएको थियो; मानिसहरूले चोरलाई झैँ तिनीहरूको पछाडि चिच्याउँथे। ⁶तिनीहरूले सुकेका खोल्साका खोँचहरूमा, जमिन र चट्टानका प्वालहरूमा बस्नुपर्थ्यो। ⁷झाडीहरूका बीचमा तिनीहरू गधाझैँ कराउँथे; सिस्नुमुनि तिनीहरू एकसाथ खुम्चिन्थे। ⁸मूर्ख र नामविहीन सन्तान, तिनीहरूलाई देशबाट खेदिएको थियो।

⁹“अब त म तिनीहरूको गिल्लाको गीत भएको छु; म तिनीहरूको हाँसोको पात्र भएको छु। ¹⁰तिनीहरू मलाई घृणा गर्छन् र मबाट टाढै रहन्छन्; तिनीहरू मेरो मुखमा थुक्नसमेत पछि हट्दैनन्। ¹¹परमेश्वरले मेरो धनुको ताँदो फुकाल्नुभएको र मलाई नम्र पार्नुभएको हुनाले, तिनीहरूले मेरो सामु सबै लगाम फालिदिएका छन्। ¹²मेरो दाहिनेपट्टि भीडभाड उठ्छ; तिनीहरूले मेरा खुट्टा धकेल्छन् र मेरो विरुद्ध विनाशका घेरा-धरापहरू बनाउँछन्। ¹³तिनीहरूले मेरो बाटो भत्काइदिन्छन्; तिनीहरूले मेरो विपत्तिबाट फाइदा उठाउँछन्, र कसैले तिनीहरूलाई रोक्दैन। ¹⁴तिनीहरू फराकिलो प्वालबाट झैँ अगाडि बढ्छन्; भग्नावशेषका बीच तिनीहरू हुर्रिँदै भित्र पस्छन्। ¹⁵त्रासहरू मेरो विरुद्ध खुकुलो छाडिएका छन्; मेरो मानमर्यादा हावाले झैँ उडाइएको छ, र मेरो समृद्धि बादलझैँ बितेर गएको छ।

¹⁶“अब त मेरो प्राण मभित्रै पोखिएको छ; कष्टका दिनहरूले मलाई समातेका छन्। ¹⁷रातमा मेरा हाडहरू छेडिन्छन्, र कुट्ने पीडाहरू कहिल्यै विश्राम गर्दैनन्। ¹⁸ठूलो बलले मेरो वस्त्र बटारिन्छ; यसले मेरो दौराको घाँटीजस्तै मलाई कसिलो बाँध्छ। ¹⁹हाम्रा पिताले मलाई हिलोमा फाल्नुभएको छ, र म धूलो र खरानीजस्तै भएको छु।

²⁰“म तपाईंसँग मदतको लागि पुकार्छु, तर तपाईंले मलाई जवाफ दिनुहुन्न; म उठ्छु, तर तपाईं मलाई एकोहोरो हेरिरहनुहुन्छ मात्र। ²¹तपाईं मप्रति निर्दयी हुनुभएको छ; तपाईंको हातको बलले तपाईं मलाई आक्रमण गर्नुहुन्छ। ²²तपाईंले मलाई हावासम्म उचाल्नुहुन्छ र यसमा चढाउनुहुन्छ; आँधीको गर्जनमा तपाईंले मलाई यताउता फाल्नुहुन्छ। ²³किनकि म जान्दछु, तपाईंले मलाई मृत्युमा पुर्‍याउनुहुनेछ, सबै जीवितका लागि तोकिएको घरमा।

²⁴“तैपनि के भग्नावशेषबाट कसैले हात पसार्दैन, वा आफ्नो विपत्तिमा मदतको लागि पुकार्दैन र? ²⁵के मैले कष्टको दिन भोग्नेको लागि रोइनँ र? के मेरो प्राण खाँचोमा परेकाहरूको लागि शोकित भएन र? ²⁶तर जब मैले भलाइको आशा गरेँ, खराबी आयो; जब मैले उज्यालोको प्रतीक्षा गरेँ, अन्धकार झर्‍यो। ²⁷मेरो भित्री मन मडारिन्छ र शान्त हुँदैन; कष्टका दिनहरू मेरो सामु खडा छन्। ²⁸म कालो भएर हिँड्छु, तर घामले होइन; म सभामा उभिन्छु र मदतको लागि पुकार्छु। ²⁹म स्यालहरूको भाइ र अस्ट्रिचहरूको साथी भएको छु। ³⁰मेरो छाला कालो हुन्छ र मबाट उप्किन्छ, र मेरा हाडहरू ज्वरोले जल्छन्। ³¹मेरो वीणा शोकको लागि मिलाइएको छ, र मेरो बाँसुरी रुवाइको आवाजको लागि।”