Job 30

30 ¹“Apan karon gikataw-an ako niadtong mas batan-on kay kanako—mga tawo kansang mga amahan dili ko gayod itugot nga ibutang uban sa mga iro sa akong panon. ²Unsa may kapuslanan kanako sa kusog sa ilang mga kamot? Ang ilang kabaskog nahurot na. ³Niwang tungod sa kakabos ug kagutom, gikutkot nila ang mala nga yuta sa kangitngit sa kamingawan ug kabiniyaan. ⁴Nanguha sila ug mga parat nga tanom taliwala sa kalibonan, ug ang mga gamot sa kahoyng retama maoy ilang pagkaon. ^a a v4 Ang saltwort ug ang mga kahoyng retama maoy gagmayng mga tanom sa disyerto — ang kataposang masaligang pagkaon sa hilabihan ka kabos. ⁵Giabog sila gikan sa katawhan; gisinggitan sila sa mga tawo nga daw usa ka kawatan. ⁶Napugos sila sa pagpuyo sa mga lugot sa mala nga mga suba, sa mga lungag sa yuta ug sa mga bato. ⁷Taliwala sa kalibonan nanag-inga sila; ilalom sa tunokon nga mga tanom nagdasok sila. ⁸Usa ka buangbuang ug walay ngalan nga kaliwat, giabog sila gikan sa yuta.

⁹“Ug karon nahimo akong awit sa ilang pagbugalbugal; nahimo akong kataw-anan kanila. ¹⁰Gingil-aran nila ako ug nagpalayo sila; wala sila magpugong sa pagluwa sa akong nawong. ¹¹Tungod kay giluag sa Dios ang pisi sa akong pana ug gipaubos ako niya, giwala nila ang tanang pagpugong sa ilang kaugalingon sa akong atubangan. ¹²Sa akong tuong kamot mibangon ang panon sa mga manggugubot; gitukmod nila ang akong mga tiil ug gitukod nila ang ilang mga bungdo sa kalaglagan batok kanako. ¹³Giguba nila ang akong agianan; nakapahimulos sila sa akong katalagman, ug walay nagpugong kanila. ¹⁴Misulong sila nga daw agi sa usa ka halapad nga buslot; taliwala sa dinaguok nagdasmag sila nga nagsulod. ¹⁵Gibuhian ang mga kalisang batok kanako; ang akong dungog gipalid nga daw sa hangin, ug ang akong kauswagan milabay nga daw panganod.

¹⁶“Ug karon ang akong kinabuhi gibubo sulod kanako; gidakop ako sa mga adlaw sa kasakit. ¹⁷Sa kagabhion gitusok ang akong mga bukog, ug ang nagngutngot nga mga kasakit dili gayod mohunong. ¹⁸Pinaagi sa dakong kusog nalubid ang akong bisti; gihugot kini kanako nga daw liog sa akong tunika. ¹⁹Gilabay ako sa atong Amahan ngadto sa lapok, ug nahimo akong daw abog ug abo.

²⁰“Nagtuaw ako kanimo alang sa tabang, apan wala ka motubag kanako; mibarog ako, ug gitutokan mo lang ako. ²¹Nahimo kang bangis kanako; pinaagi sa kusog sa imong kamot gisulong mo ako. ²²Gialsa mo ako ngadto sa hangin ug gipasakay mo ako niini; gilabaylabay mo ako sa dinahunog sa unos. ²³Kay nasayod ako nga dad-on mo ako ngadto sa kamatayon, ngadto sa balay nga gitagana alang sa tanang buhi.

²⁴“Apan wala bay motuy-od sa kamot gikan sa kagun-oban, o motuaw alang sa tabang diha sa iyang katalagman? ²⁵Wala ba ako maghilak alang sa tawo kansang adlaw malisod? Wala ba masubo ang akong kalag alang sa nanginahanglan? ²⁶Apan sa diha nga naglaom ako ug maayo, miabot ang daotan; sa diha nga naghulat ako ug kahayag, miabot ang kangitngit. ²⁷Ang akong kasuloran nagkutaw ug dili mohunong; ang mga adlaw sa kasakit miatubang kanako. ²⁸Naglakaw ako nga itom, apan dili tungod sa adlaw; mibarog ako sa panagtigom ug mituaw alang sa tabang. ²⁹Nahimo akong igsoon sa mga ihalas nga iro ug kauban sa mga abestrus. ³⁰Ang akong panit miitom ug nangataktak gikan kanako, ug ang akong mga bukog nag-init sa hilanat. ³¹Ang akong lira gipatono sa pagbangotan, ug ang akong plawta sa tingog sa paghilak.”