யோபு 30

30 ¹"ஆனால் இப்போதோ என்னிலும் இளையவர்கள் என்னைப் பார்த்து நகைக்கிறார்கள்—இவர்களுடைய தகப்பன்மாரை நான் மறுத்திருப்பேனே என் மந்தையின் நாய்களோடும் வைக்க. ²இவர்களுடைய கைகளின் பெலன் எனக்கு என்ன பயனாயிருக்கும்? இவர்களுடைய வலிமை அழிந்துபோயிற்று. ³தரித்திரத்தினாலும் பசியினாலும் மெலிந்துபோய், பாழும் வெறுமையுமான இருளிலே வறண்ட நிலத்தைக் கடித்துத் தின்றார்கள். ⁴புதர்களுக்கிடையில் உப்புச்செடிகளைப் பறித்தார்கள், சூரைச்செடியின் வேர்களே இவர்களுடைய உணவாயிருந்தன. ^a a v4 உப்புச்செடிகளும் சூரைச்செடிகளும் பாலைவனத்தின் கருகிய தாழ்ந்த செடிகள்—முற்றிலும் ஏழ்மையுற்றவர்களின் கடைசி வழியான உணவு. ⁵மனிதர்களுடைய கூட்டத்திலிருந்து இவர்கள் துரத்தப்பட்டார்கள்; திருடனைப் பின்தொடர்வதுபோல் ஜனங்கள் இவர்களைப் பின்தொடர்ந்து கூச்சலிட்டார்கள். ⁶வறண்ட ஆற்றுப்படுகைகளின் பள்ளங்களிலும், தரையின் பொந்துகளிலும், கற்பாறைகளிலும் இவர்கள் குடியிருக்க வேண்டியதாயிற்று. ⁷புதர்களுக்கிடையில் இவர்கள் கத்தினார்கள்; காட்டுச்செடிகளின் கீழே ஒன்றாய்க் குவிந்து ஒடுங்கினார்கள். ⁸புத்தியில்லாத, பெயரில்லாத சந்ததியான இவர்கள், தேசத்திலிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்.

⁹"இப்போதோ இவர்களுடைய ஏளனப் பாடலாய் நான் ஆகிவிட்டேன்; இவர்களுக்கு நான் நகைப்புக்குரியவனாய் இருக்கிறேன். ¹⁰இவர்கள் என்னை அருவருத்து என்னைவிட்டு விலகி நிற்கிறார்கள்; தயங்குவதில்லை என் முகத்தில் துப்பவும். ¹¹தேவன் என் வில்லின் நாணைத் தளர்த்தி என்னைத் தாழ்த்தினதினால், இவர்கள் என் முன்பாகக் கட்டுப்பாட்டையெல்லாம் உதறிவிட்டார்கள். ¹²என் வலதுபுறத்தில் அற்பக் கூட்டம் எழும்புகிறது; என் கால்களை ஒதுக்கித் தள்ளி, எனக்கு விரோதமாய்த் தங்கள் அழிவின் முற்றுகைமேடுகளைக் கட்டுகிறார்கள். ¹³என் பாதையைப் பாழாக்குகிறார்கள்; என் ஆபத்தினால் பயனடைகிறார்கள், இவர்களைத் தடுப்பவன் ஒருவனுமில்லை. ¹⁴அகன்ற திறப்பின் வழியாய் வருவதுபோல் இவர்கள் நெருங்கி வருகிறார்கள்; இடிபாட்டின் நடுவே பாய்ந்து புகுகிறார்கள். ¹⁵பயங்கரங்கள் எனக்கு விரோதமாய் அவிழ்த்துவிடப்பட்டிருக்கின்றன; என் மேன்மை காற்றினால் விரட்டப்படுகிறது, என் செல்வம் மேகத்தைப்போல் கடந்துபோயிற்று.

¹⁶"இப்போதோ என் ஆத்துமா என்னுள் ஊற்றப்படுகிறது; உபத்திரவத்தின் நாட்கள் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டன. ¹⁷இரவிலே என் எலும்புகள் ஊடுருவக் குத்தப்படுகின்றன, என்னைக் கடித்துண்ணும் வேதனைகள் ஒருபோதும் ஓய்வதில்லை. ¹⁸மிகுந்த வல்லமையினால் என் வஸ்திரம் திருகப்படுகிறது; என் அங்கியின் கழுத்துப்பட்டைபோல் அது என்னை இறுக்கிக் கட்டுகிறது. ¹⁹எங்கள் பிதா என்னைச் சேற்றுக்குள் தள்ளிவிட்டார், நான் புழுதியும் சாம்பலும்போல் ஆகிவிட்டேன்.

²⁰"நான் உம்மை நோக்கி உதவிக்காகக் கூப்பிடுகிறேன், ஆனால் நீர் எனக்குப் பதில் சொல்லுகிறதில்லை; நான் எழுந்து நிற்கிறேன், நீரோ என்னை வெறுமனே உற்றுப் பார்க்கிறீர். ²¹நீர் எனக்குக் கொடூரராய் மாறிவிட்டீர்; உம்முடைய கையின் பலத்தினால் என்னைத் தாக்குகிறீர். ²²நீர் என்னைக் காற்றில் தூக்கி அதின்மேல் ஏறிச்செல்லச்செய்கிறீர்; என்னை அலைக்கழிக்கிறீர் புயலின் இரைச்சலிலே. ²³நீர் என்னை மரணத்திற்குக் கீழே இறக்கிவிடுவீர் என்பதை நான் அறிவேன், உயிருள்ள யாவருக்கும் நியமிக்கப்பட்ட வீட்டிற்குக் கீழே.

²⁴"இருந்தாலும் இடிபாடுகளிலிருந்து ஒருவன் தன் கையை நீட்டமாட்டானோ, அல்லது தன் ஆபத்திலே உதவிக்காகக் கூப்பிடமாட்டானோ? ²⁵கடினமான நாளை அனுபவித்தவனுக்காக நான் அழவில்லையா? எளியவனுக்காக என் ஆத்துமா துக்கப்படவில்லையா? ²⁶ஆனால் நான் நன்மையை நம்பியிருக்கையில், தீமை வந்தது; வெளிச்சத்திற்குக் காத்திருக்கையில், இருள் கவிழ்ந்தது. ²⁷என் உள்ளம் கொதித்து அமைதியடையாதிருக்கிறது; உபத்திரவத்தின் நாட்கள் என்னை எதிர்கொள்கின்றன. ²⁸வெயிலினால் அல்ல, நான் கறுத்துப்போய்த் திரிகிறேன்; சபையிலே எழுந்து நின்று உதவிக்காகக் கூப்பிடுகிறேன். ²⁹நான் நரிகளுக்குச் சகோதரனும், தீக்கோழிகளுக்குத் தோழனுமாய் ஆகிவிட்டேன். ³⁰என் தோல் கறுத்து உரிந்து என்னைவிட்டு விழுகிறது, என் எலும்புகள் காய்ச்சலினால் எரிகின்றன. ³¹என் யாழ் புலம்பலுக்குக் கட்டப்பட்டிருக்கிறது, என் புல்லாங்குழல் அழுகையின் சத்தத்திற்கும்."