ယောဘဝတ္တု။ 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹ယောဘက တစ်ဖန် ဆက်လက်၍ မြွက်ဆိုသည်ကား— ²“အို၊ လွန်လေပြီးသော လများကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင် ငါ့ကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်တော်မူသော နေ့ရက်များကဲ့သို့လည်းကောင်း ငါဖြစ်ပါစေသော။ ³ထိုအခါ ကိုယ်တော်၏ မီးခွက်တော်သည် ငါ့ဦးခေါင်းအထက်၌ ထွန်းလင်းလျက်၊ အလင်းတော်ဖြင့် ငါသည် မှောင်မိုက်ကို ဖြတ်၍ လျှောက်သွားခဲ့၏။ ⁴ဘုရားသခင်၏ ရင်းနှီးသော မိတ်သဟာယတော်သည် ငါ၏ တဲအပေါ်၌ တည်ရှိတော်မူ၍၊ ငါ၏ အရွယ်ကောင်းနေ့ရက်များ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ငါဖြစ်ပါစေသော။ ^a a v4 ယောဘသည် အခါတစ်ပါးက ခံစားခဲ့ရသော ရင်းနှီးမှု—မိမိအိမ်အပေါ်၌ တည်ရှိခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ရင်းနှီးသောမိတ်သဟာယကို လွမ်းဆွတ်တသလျက်ရှိ၏။ မိမိ လွမ်းဆွတ်နေသော ဘုရားသခင်သည် မိမိထံမှ နှလုံးသားကို မည်သည့်အခါမျှ မခွာဘဲ ရှိတော်မူသော ခမည်းတော်ပင်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ဤကျမ်းမပြီးဆုံးမီ မိမိကိုယ်တိုင် ဖူးမြင်ရလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သူသည် ယခုတိုင် မသိသေးပေ။ ⁵အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မူသေး၍၊ ငါ၏ သားသမီးများသည် ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိကြသောအခါ ဖြစ်၏။ ⁶ငါ၏ ခြေလှမ်းများသည် ဒိန်ခဲ၌ စိမ်နေ၍၊ ကျောက်ဆောင်သည်လည်း ငါ့အဖို့ ဆီစီးများကို သွန်းလောင်းပေး၏။ ⁷ငါသည် မြို့တံခါးဝသို့ ထွက်သွား၍၊ မြို့ရင်ပြင်၌ ထိုင်ရာ နေရာယူသောအခါ၊ ⁸လူငယ်လူရွယ်တို့သည် ငါ့ကို မြင်လျှင် ဖယ်ပေးကြ၍၊ အသက်ကြီးသူတို့သည် ထ၍ မတ်တတ်ရပ်ကြ၏။ ⁹မှူးမတ်တို့သည် မိမိတို့စကားကို ချုပ်တည်း၍၊ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ပိတ်ထားကြ၏။ ¹⁰မှူးကြီးမတ်ကြီးတို့၏ အသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား၍၊ သူတို့၏ လျှာသည် အာခေါင်၌ ကပ်လျက်ရှိ၏။ ¹¹နားသည် ကြားသောအခါ ငါ့ကို မင်္ဂလာရှိသူဟု ချီးမွမ်း၍၊ မျက်စိသည် မြင်သောအခါ ငါ့ဘက်၌ သက်သေခံ၏။ ¹²အကြောင်းမူကား၊ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်သော ဆင်းရဲသားကိုလည်းကောင်း၊ ကူညီမည့်သူ မရှိသော မိဘမဲ့ကလေးကိုလည်းကောင်း ငါကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ ¹³ပျက်စီးခါနီးသူ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ငါ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်၍၊ မုဆိုးမ၏ နှလုံးကို ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ သီဆိုစေခဲ့၏။ ¹⁴ငါသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်၍၊ ထိုဖြောင့်မတ်ခြင်းသည်လည်း ငါ့ကို ခြုံလွှမ်း၏။ ငါ၏ တရားမျှတခြင်းသည် ဝတ်လုံနှင့် ခေါင်းပေါင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ¹⁵ငါသည် မျက်မမြင်တို့အဖို့ မျက်စိဖြစ်၍၊ ခြေဆွံ့သူတို့အဖို့ ခြေဖြစ်၏။ ¹⁶ငါသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့၏ ဖခင်ဖြစ်၍၊ ငါမသိသောသူ၏ အမှုအခင်းကိုလည်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့၏။ ¹⁷ငါသည် ဆိုးသွမ်းသူ၏ အစွယ်များကို ချိုး၍၊ သူ၏ သွားကြားမှ သားကောင်ကို လုယူဆွဲထုတ်ခဲ့၏။ ¹⁸ထို့ကြောင့် ငါက ‘ငါသည် ကိုယ်ပိုင်အသိုက်၌ သေရလိမ့်မည်၊ ငါ၏ နေ့ရက်တို့ကိုလည်း သဲလုံးနှင့်အမျှ များပြားစေမည်’ ဟု အောက်မေ့ခဲ့၏။ ¹⁹ငါ၏ အမြစ်တို့သည် ရေသို့ ဆန့်ရောက်၍၊ ဆီးနှင်းသည်လည်း ငါ၏ အကိုင်းအခက်များအပေါ်၌ တစ်ညလုံး တည်ရှိ၏။ ²⁰ငါ၏ ဘုန်းအသရေသည် ငါ့အတွင်း၌ လန်းဆန်းစွာ တည်၍၊ ငါ၏ လေးသည်လည်း ငါ့လက်၌ အစဉ် အသစ်ဖြစ်၏။ ²¹လူတို့သည် ငါ့စကားကို နားထောင်၍ စောင့်ဆိုင်းကြ၏။ ငါ၏ အကြံဉာဏ်ကို ရရန် ဆိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ ²²ငါ မြွက်ဆိုပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ထပ် မပြောကြတော့ပြီ။ ငါ၏ စကားသည် သူတို့အပေါ်၌ နူးညံ့စွာ ကျရောက်၏။ ²³သူတို့သည် မိုးရေကို မြော်လင့်သကဲ့သို့ ငါ့ကို စောင့်မျှော်ကြ၍၊ နွေဦးမိုးကို တောင့်တသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ပါးစပ်ကို ဟကြ၏။ ²⁴ငါသည် သူတို့ကို ပြုံးပြသောအခါ သူတို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ကြ၍၊ ငါ၏ မျက်နှာအလင်းကို စွဲမြဲစွာ ကိုင်ဆုပ်ထားကြ၏။ ²⁵ငါသည် သူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ပေး၍ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထိုင်နေခဲ့၏။ စစ်သည်များအလယ်၌ ရှင်ဘုရင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ငိုကြွေးသူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးသူကဲ့သို့လည်းကောင်း ငါနေထိုင်ခဲ့၏။”