యోబు 29

29 ¹యోబు మరల మాటలాడుచు ఇట్లనెను: ²"అయ్యో, దేవుడు నన్ను కాపాడిన దినములలో ఉన్నట్లు, గడచిపోయిన నెలలలో ఉన్నట్లు నేను ఉండగలిగినయెడల ఎంత మేలు, ³ఆయన దీపము నా తలపైన ప్రకాశించినప్పుడు, ఆయన వెలుగుచేత నేను చీకటిలో నడచినప్పుడు; ⁴దేవుని సన్నిహిత స్నేహము నా గుడారముపైన నిలిచియుండిన నా వర్ధిల్లు దినములలో నేను ఉన్నట్లుగా, ^a a v4 తాను ఒకప్పుడు ఎరిగియుండిన సాన్నిహిత్యము కొరకు యోబు తపించుచున్నాడు — తన నివాసముపైన దేవుని సన్నిహిత స్నేహము కొరకు. తాను వెతకుచున్న దేవుడు, తన హృదయమునుండి తనను ఎన్నడూ విడువని మన తండ్రియేనని అతనికి ఇంకా తెలియదు; ఈ గ్రంథము ముగియకమునుపే అతడు ఆయనను స్వయముగా చూచునని అతనికి తెలియదు. ⁵సర్వశక్తిమంతుడు ఇంకను నాతోకూడ ఉండినప్పుడు, నా పిల్లలందరు నా చుట్టు ఉండినప్పుడు; ⁶నా అడుగులు మీగడలో స్నానము చేసినప్పుడు, బండ నాకొరకు నూనె ధారలను కుమ్మరించినప్పుడు. ⁷నేను పట్టణపు గవినికి వెళ్లి బహిరంగ కూడలిలో నా ఆసనమున కూర్చుండినప్పుడు, ⁸యౌవనస్థులు నన్ను చూచి ప్రక్కకు తొలగిరి, వృద్ధులు లేచి నిలిచిరి; ⁹అధిపతులు తమ మాటలను ఆపి నోళ్లపైన చేయి ఉంచుకొనిరి; ¹⁰ప్రధానుల స్వరము నిశ్శబ్దమాయెను, వారి నాలుకలు అంగిటికి అంటుకొనెను. ¹¹చెవి వినినప్పుడు అది నన్ను ధన్యుడనెను, కన్ను చూచినప్పుడు అది నాకొరకు సాక్ష్యమిచ్చెను, ¹²ఏలయనగా మొఱ్ఱపెట్టిన దీనుని, సహాయము చేయువాడెవడును లేని అనాథుని నేను విడిపించితిని. ¹³నశింపబోవువాని దీవెన నాపైకి వచ్చెను, విధవరాలి హృదయము ఆనందముతో గానము చేయునట్లు చేసితిని. ¹⁴నేను నీతిని ధరించుకొంటిని, అది నన్ను ధరింపజేసెను; నా న్యాయము వస్త్రమువలెను తలపాగవలెను ఉండెను. ¹⁵గ్రుడ్డివారికి నేను కన్నులుగాను, కుంటివారికి పాదములుగాను ఉంటిని. ¹⁶దరిద్రులకు నేను తండ్రిగా ఉంటిని, నేనెరుగనివాని వ్యాజ్యమును పరిశోధించితిని. ¹⁷దుష్టుని కోరలను నేను విరిచి, వాని పండ్లనుండి ఎరను లాగుకొంటిని. ¹⁸కావున, 'నా స్వంత గూటిలోనే నేను మృతినొందుదును, ఇసుకవలె నా దినములను విస్తరింపజేసికొందును' అనుకొంటిని. ¹⁹నా వేళ్లు నీళ్లవరకు వ్యాపించెను, రాత్రియంతయు నా కొమ్మలపైన మంచు నిలిచియుండెను. ²⁰నా మహిమ నాలో నూతనముగా నిలిచియుండెను, నా చేతిలో నా విల్లు ఎల్లప్పుడు నూతనముగా ఉండెను. ²¹మనుష్యులు నా మాట విని కనిపెట్టుకొనిరి; నా సలహాకొరకు మౌనముగా ఉండిరి. ²²నేను మాటలాడిన తరువాత వారు మరి ఏమియు అనలేదు; నా మాటలు వారిపైన సున్నితముగా పడెను. ²³వర్షముకొరకైనట్లు వారు నాకొరకు కనిపెట్టిరి, తొలకరి వానలకొరకైనట్లు తమ నోళ్లు తెరచిరి. ²⁴నేను వారిపైన చిరునవ్వు నవ్వినప్పుడు వారు నమ్మలేకపోయిరి, నా ముఖప్రకాశమును వారు పట్టుకొనిరి. ²⁵వారి మార్గమును నేను ఎన్నుకొని వారికి అధిపతిగా కూర్చుంటిని; తన సైన్యముల మధ్య రాజువలెను, దుఃఖించువారిని ఓదార్చువానివలెను నేను జీవించితిని."