ಯೋಬನ ಗ್ರಂಥ 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹ಯೋಬನು ಪುನಃ ಮಾತನಾಡಿ ಹೀಗೆಂದನು: ²“ಅಯ್ಯೋ, ಕಳೆದುಹೋದ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ, ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ನಾನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು! ³ಅವರ ದೀಪವು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ನಾನು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ ಇದ್ದಂತೆ; ⁴ನನ್ನ ಏಳಿಗೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ, ದೇವರ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹವು ನನ್ನ ಗುಡಾರದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ ಇದ್ದಂತೆ; ^a a v4 ಯೋಬನು ತಾನು ಒಮ್ಮೆ ಅರಿತಿದ್ದ ಸಾಮೀಪ್ಯಕ್ಕಾಗಿ — ತನ್ನ ಮನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ದೇವರ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ — ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನೆಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಆ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ತೊರೆಯದ ಪಿತನೇ ಎಂಬುದು, ಈ ಗ್ರಂಥ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣುವನೆಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ⁵ಸರ್ವಶಕ್ತನು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದಾಗ; ⁶ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಬಂಡೆಯು ನನಗಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಯ ಹೊಳೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದಾಗ. ⁷ನಾನು ಪಟ್ಟಣದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋಗಿ ಬಯಲಿನ ಚೌಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ⁸ಯೌವನಸ್ಥರು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು, ವೃದ್ಧರು ಎದ್ದು ನಿಂತರು; ⁹ಪ್ರಧಾನರು ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು ಬಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು; ¹⁰ಗಣ್ಯರ ಧ್ವನಿಯು ಅಡಗಿಹೋಯಿತು, ಅವರ ನಾಲಿಗೆಗಳು ಬಾಯಿಯ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡವು. ¹¹ಕಿವಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಧನ್ಯನೆಂದು ಹೊಗಳಿತು, ಕಣ್ಣು ಕಂಡಾಗ ಅದು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿತು, ¹²ಮೊರೆಯಿಟ್ಟ ಬಡವನನ್ನೂ, ಸಹಾಯಕನಿಲ್ಲದ ಅನಾಥನನ್ನೂ ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ. ¹³ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದವನ ಆಶೀರ್ವಾದವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂತು, ವಿಧವೆಯ ಹೃದಯವು ಆನಂದದಿಂದ ಹಾಡುವಂತೆ ನಾನು ಮಾಡಿದೆನು. ¹⁴ನಾನು ನ್ಯಾಯನೀತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡೆನು, ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಹೊದಿಸಿತು; ನನ್ನ ನ್ಯಾಯವು ನಿಲುವಂಗಿಯಂತೆಯೂ ಮುಂಡಾಸದಂತೆಯೂ ಇತ್ತು. ¹⁵ನಾನು ಕುರುಡರಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿದ್ದೆನು, ಕುಂಟರಿಗೆ ಕಾಲುಗಳಾಗಿದ್ದೆನು. ¹⁶ನಾನು ಕೊರತೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿದ್ದೆನು, ನನಗೆ ತಿಳಿಯದವನ ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸಿದೆನು. ¹⁷ದುಷ್ಟನ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನಾನು ಮುರಿದು ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡೆನು. ¹⁸ಆದ್ದರಿಂದ, ‘ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುವೆನು, ಮರಳಿನಂತೆ ನನ್ನ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು’ ಎಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡೆನು. ¹⁹ನನ್ನ ಬೇರುಗಳು ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡವು, ಇಬ್ಬನಿಯು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿತ್ತು. ²⁰ನನ್ನ ಮಹಿಮೆಯು ನನ್ನೊಳಗೆ ನೂತನವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು, ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲು ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹೊಸದಾಗಿತ್ತು. ²¹ಜನರು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಾದಿದ್ದರು; ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು. ²²ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಇನ್ನೇನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಸುರಿದವು. ²³ಮಳೆಗಾಗಿ ಕಾಯುವಂತೆ ಅವರು ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದರು, ಹಿಂಗಾರುಮಳೆಗಾಗಿ ಬಾಯ್ದೆರೆಯುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಬಾಯಿ ತೆರೆದರು. ²⁴ನಾನು ಅವರ ಕಡೆಗೆ ನಗೆಬೀರಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಮುಖದ ಬೆಳಕನ್ನು ಅವರು ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ²⁵ನಾನು ಅವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಕುಳಿತೆನು; ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅರಸನಂತೆ, ದುಃಖಿಸುವವರನ್ನು ಸಂತೈಸುವವನಂತೆ ನಾನು ಜೀವಿಸಿದೆನು.”