ኢዮብ 29

29 ¹ኢዮብም እንደ ገና ተናገረ፤ እንዲህም አለ፦ ²“ምነው እንደ ቀደሙት ወራት፣ እግዚአብሔር ይጠብቀኝ በነበረበት ዘመን እንደ ነበርሁ በሆንሁ፤ ³መብራቱ በራሴ ላይ ባበራ ጊዜ፣ በብርሃኑም በጨለማ ውስጥ በተመላለስሁ ጊዜ፤ ⁴በብርታቴ ወራት እንደ ነበርሁ፣ የእግዚአብሔር የቅርብ ወዳጅነት በድንኳኔ ላይ ባረፈ ጊዜ፤ ^a a v4 ኢዮብ ቀድሞ ያውቀው የነበረውን ቅርበት — የእግዚአብሔርን የቅርብ ወዳጅነት በቤቱ ላይ ለማረፉ — ይናፍቃል። የናፈቀው እግዚአብሔር ልቡ ከእርሱ ፈጽሞ ያልተለየ አብ መሆኑን ገና አያውቅም፤ መጽሐፉ ከመፈጸሙም በፊት ራሱ እንደሚያየው ገና አያውቅም። ⁵ሁሉን ቻዩ ገና ከእኔ ጋራ በነበረ ጊዜ፣ ልጆቼ ሁሉ በዙሪያዬ በነበሩ ጊዜ፤ ⁶አረማመዴ በእርጎ በታጠበ ጊዜ፣ ዐለቱም የዘይት ወንዞችን ባፈሰሰልኝ ጊዜ። ⁷ወደ ከተማዋ በር በወጣሁ ጊዜ፣ በአደባባዩም መቀመጫዬን በያዝሁ ጊዜ፣ ⁸ጐበዞች አይተውኝ ፈቀቅ አሉ፤ ሽማግሌዎችም ተነሥተው ቆሙ፤ ⁹መሳፍንት ንግግራቸውን አገዱ፤ እጃቸውንም በአፋቸው ላይ ጫኑ፤ ¹⁰የመኳንንት ድምፅ ጸጥ አለ፤ ምላሳቸውም በላንቃቸው ተጣበቀ። ¹¹ጆሮ በሰማ ጊዜ ብፁዕ አለኝ፤ ዐይንም ባየ ጊዜ መሰከረልኝ፤ ¹²የጮኸውን ድኻ ስላዳንሁ፣ ረዳት የሌለውንም ድኻ አደግ ስላዳንሁ ነው። ¹³ሊጠፋ የተቃረበው ሰው በረከት በእኔ ላይ መጣ፤ የመበለቲቱንም ልብ በደስታ አስዘመርሁ። ¹⁴ጽድቅን ተጐናጸፍሁ፣ እርሱም አለበሰኝ፤ ፍርዴ እንደ ልብስና እንደ ጥምጥም ነበረ። ¹⁵ለዕውሩ ዐይን፣ ለአንካሳውም እግር ነበርሁ። ¹⁶ለችግረኞች አባት ነበርሁ፤ የማላውቀውንም ሰው ጕዳይ መረመርሁ። ¹⁷የክፉውን መንጋጋ ሰበርሁ፤ ምርኮውንም ከጥርሱ መካከል ነጠቅሁ። ¹⁸ስለዚህ፣ ‘በገዛ ጎጆዬ እሞታለሁ፤ ዘመኔንም እንደ አሸዋ አበዛለሁ’ ብዬ አሰብሁ። ¹⁹ሥሮቼ ወደ ውሃ ተዘረጉ፤ ጠልም ሌሊቱን ሙሉ በቅርንጫፎቼ ላይ ዐደረ። ²⁰ክብሬ በውስጤ ትኩስ ሆኖ ኖረ፤ ቀስቴም በእጄ ዘወትር አዲስ ነበረ። ²¹ሰዎች ያዳምጡኝ ነበር፤ ይጠባበቁም ነበር፤ ለምክሬም ዝም አሉ። ²²ከተናገርሁ በኋላ ሌላ አልተናገሩም፤ ቃሌም በእነርሱ ላይ በቀስታ ወረደ። ²³ዝናምን እንደሚጠብቁ ጠበቁኝ፤ የጸደይንም ዝናብ እንደሚጠብቁ አፋቸውን ከፈቱ። ²⁴በፈገግታ ባያቸው ጊዜ፣ ለማመን አስቸገራቸው፤ የፊቴንም ብርሃን አጥብቀው ያዙ። ²⁵መንገዳቸውን መረጥሁ፤ አለቃቸውም ሆኜ ተቀመጥሁ፤ በሰራዊቱ መካከል እንዳለ ንጉሥ ኖርሁ፤ ሐዘንተኞችን እንደሚያጽናና ሰውም ነበርሁ።”