Iyyoob Altokko Dubbata
Iyyoob wanta dhabe yaadata: ijoollee isaa naannoo isaa, michummaa Waaqayyoo dunkaana isaa irra, kabaja magaalaa guutuu. Inni jaaraaf ija, rakkataaf abbaa ture, bakka isaatti dulloomee ulfinni isaa haaraa ta'ee du'uu eegaa ture.
29 1Yommus Iyyoob deebi'ee dubbatee akkana jedhe: 2«Ani akka ji'oota darban sana, akka guyyoota Waaqayyo na eegu sanaa ta'uu nan hawwa! 3Yeroo ibsaan isaa mataa koo irratti ibsu, ifa isaatiin dukkana keessa yommuun deemu, 4akkuma bara dargaggummaa kootii, yeroo hiriyummaan Waaqayyoo isa dhiheessaa dunkaana koo irra boqotu, a a v4 Iyyoob dhiyeenya yeroo tokko beeku sana hawwa; innis hiriyummaa dhiheessaa Waaqayyoo mana isaa irra ture sana. Waaqayyo inni dhabe sun Abbaa onneen isaa gonkumaa isa hin dhiisne ta'uu isaa ammatti hin beeku; kitaabni sun osoo hin xumuramin ofuma isaatii in argaa. 5yeroo Isa Hundumaa Danda'u ammallee na wajjin ture, yeroo ijoolleen koo hundi naannoo koo turan, 6yeroo tarkaanfiin koo aannaniin dhiqamu, dhagaan immoo burqaa zayitii naaf dhangalaase. 7Yeroo karra magaalaatti ba'ee, iddoo wal-gahii uummataa keessa teessoo koo yommuun qabadhu, 8dargaggoonni na arganii of dhoksan, jaarsoliin immoo ka'anii dhaabatan; 9bulchitoonni dubbii isaanii dhiisanii harka isaanii afaan isaanii irra kaa'atan; 10sagaleen angafootaa callisaa ta'e, arrabni isaanii dhidhaa afaan isaanii irratti maxxane. 11Gurri yommuu dhaga'u na eebbise, ijis yommuu argu anaaf ragaa ba'e, 12sababii ani hiyyeessa iyyatu, ijoollee abbaa hin qabne gargaaraa hin qabne sana oolcheef. 13Eebbi nama du'uuf jiru natti dhufe, onnee niitii du'aa gammachuudhaan akka faarfattu nan godhe. 14Qajeelummaa uffadhe, isheenis na uffatte; murtiin koo akka uffataa fi marataa ture. 15Ani jaamaaf ija, naannaatuuf immoo miila ture. 16Ani rakkataaf abbaa ture, dubbii nama ani hin beekne sanaas qoradhe. 17Ilkaan nama hamaa cabse, boolla ilkaan isaa keessaa waan butame fudhadhe. 18Kanaaf ani, ‹Godoo koo keessatti nan du'a, guyyaa koos akka cirracha nan baay'isa› jedheen yaade. 19Hundeen koo gara bishaanii dheerate, cabbiin halkan guutuu dameewwan koo irra ciise. 20Ulfinni koo ana keessatti haaraa ta'ee tures, iddaan koos harka koo keessa yeroo hundaa haaraa ture. 21Namoonni na dhaga'anii eegan; gorsa kootiif callisan. 22Ani erga dubbadhee booda, ammas hin dubbanne; dubbiin koo laaffisaan isaan irratti bu'e. 23Akka bokkaatti na eegan, akka bokkaa duraatti afaan isaanii banan. 24Yommuun isaanitti seeqe, amanuu dhiphatan, ifa fuula koo irras of qabatan. 25Karaa isaanii nan filadhe, angafa isaaniitti teesse; akka mootii loltoota isaa keessa jiraate, akka nama gadadoo jajjabeessuu jiraadhe.»
