Ayub Nyarios Deui
Ayub nginget-nginget naon anu geus leungit: anak-anakna di sabudeureunana, sosobatan Allah dina kémahna, hormat sakota. Manéhna jadi panon pikeun nu lolong sarta bapa pikeun nu malarat, sarta ngarep-ngarep maot kolot dina sayangna kalawan kamulyaanana masih seger.
29 1Tuluy Ayub nyarios deui, saurna: 2“Duh, lamun bae kuring teh cara dina bulan-bulan nu geus kaliwat, cara dina poe-poe waktu Allah ngaraksa ka kuring, 3waktu damar-Na nyaangan luhureun sirah kuring, sarta ku caang-Na kuring bisa leumpang nembus nu poek; 4cara kuring dina mangsa keur meujeuhna jaya, waktu asih sosobatan Allah ngancik di luhureun kemah kuring, a a v4 Ayub ngarep-ngarep kana kadeukeutan anu baheula kungsi karaosan ku anjeunna — sosobatan Allah anu raket di tempat nyicingna. Anjeunna acan terang yen Allah anu dipikasono teh nya eta Rama anu manah-Na tara ninggalkeun anjeunna; sarta yen anjeunna bakal ningali ku panonna sorangan samemeh kitab ieu rengse. 5waktu Nu Maha Kawasa masih keneh nyarengan kuring, waktu anak-anak kuring aya di sakuriling kuring; 6waktu lengkah kuring mandi ku dadih, sarta cadas ngucurkeun minyak saibarat walungan keur kuring. 7Waktu kuring indit ka lawang kota tuluy diuk dina tempat riungan, 8para nonoman narenjo ka kuring tuluy nyaringkah, sarta nu karolot ngarenjag tuluy nangtung; 9para pangagung ngarandeg teu tulus ngomong, tuluy nutupan sungut ku leungeun; 10sora para bangsawan jadi jempe, sarta letahna ngalengket kana lalangit bahamna. 11Waktu ceuli ngadenge, kuring disebut bagja, sarta waktu panon nenjo, eta jadi saksi keur kuring, 12lantaran kuring nyalametkeun nu malarat anu sasambat, jeung budak yatim anu euweuh saurang ge anu nulungan. 13Berkah ti jalma anu geus meh ajal turun ka kuring, sarta hate randa ku kuring dijadikeun ngawih bakating ku bungah. 14Kuring make kabeneran minangka pakean, sarta kabeneran teh ngabungkus kuring; kaadilan kuring teh ibarat jubah jeung iket. 15Kuring jadi panon pikeun nu lolong sarta jadi suku pikeun nu lumpuh. 16Kuring jadi bapa pikeun nu balangsak, sarta kuring nalungtik perkara jalma anu teu wawuh ka kuring. 17Kuring ngaremukkeun siung jalma jahat, sarta ngarebut mangsa tina huntuna. 18Ku sabab eta kuring mikir, ‘Kuring bakal maot dina sayang sorangan, sarta umur kuring bakal saloba keusik.’ 19Akar kuring ngarembet nepi ka cai, sarta ibun manjing sapeupeuting di dahan-dahan kuring. 20Kamulyaan kuring tetep seger di jero diri kuring, sarta gondewa kuring salawasna anyar dina leungeun kuring. 21Jalma-jalma ngabarandungan kuring tuluy ngadarago; maranehna repeh ngadagoan pituah kuring. 22Sanggeus kuring nyarita, maranehna teu ngomong deui; omongan kuring murag lemes ka maranehna. 23Maranehna ngadagoan kuring cara ngadagoan hujan, sarta mukakeun baham cara nganti-nganti hujan usum semi. 24Waktu kuring mesem ka maranehna, maranehna meh teu percaya kana eta, sarta maranehna nyekel pageuh kana cahya beungeut kuring. 25Kuring milih jalan pikeun maranehna sarta diuk jadi pamingpinna; kuring hirup lir raja di tengah pasukanana, lir jalma anu ngalilipur nu keur sungkawa.”