યોબ 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹“પણ હવે, હે અયૂબ, મારી વાતો સાંભળ; હું જે કહું તે બધું ધ્યાનથી સાંભળ. ²જો, મેં મારું મોં ઉઘાડ્યું છે; મારી જીભ મારા તાળવે શબ્દો રચે છે. ³મારી વાતો પ્રામાણિક હૃદયમાંથી આવે છે, અને મારા હોઠ જે જાણે છે તે નિખાલસતાથી બોલે છે. ⁴ઈશ્વરના આત્માએ મને બનાવ્યો છે, અને સર્વશક્તિમાનનો શ્વાસ મને જીવન આપે છે. ⁵જો તું કરી શકે તો મને જવાબ આપ; મારી આગળ તારી દલીલ ગોઠવ, અને ઊભો રહે. ⁶જો, ઈશ્વરની આગળ હું પણ તારા જેવો જ છું; મને પણ માટીમાંથી ચૂંટી કાઢવામાં આવ્યો હતો. ⁷મારો ભય તને ગભરાવે નહિ, અને મારું દબાણ તને ભારરૂપ થાય નહિ.

⁸“ખરેખર તેં મારા સાંભળતાં કહ્યું છે— મેં તારી વાતોનો અવાજ સાંભળ્યો જ છે. ⁹‘હું શુદ્ધ છું, બળવા વગરનો; હું નિર્મળ છું, અને મારામાં કોઈ અપરાધ નથી. ¹⁰તોપણ તેઓ મારામાં દોષ શોધે છે; તેઓ મને પોતાના શત્રુ ગણે છે. ¹¹તેઓ મારા પગ હેડમાં નાખે છે; તેઓ મારા બધા માર્ગ પર નજર રાખે છે.’

¹²“પણ આ બાબતમાં તું સાચો નથી, હું તને જવાબ આપું છું, કેમ કે ઈશ્વર કોઈ પણ મનુષ્ય કરતાં મહાન છે. ¹³તું શા માટે તેમની વિરુદ્ધ તકરાર કરે છે, કે તેઓ માણસના કોઈ શબ્દનો જવાબ આપતા નથી? ¹⁴કેમ કે ઈશ્વર એક રીતે બોલે છે, અને પછી બીજી રીતે, છતાં કોઈ તે સમજતું નથી. ¹⁵સ્વપ્નમાં, રાતના સંદર્શનમાં, જ્યારે માણસો પોતાના બિછાના પર ઊંઘતા હોય ત્યારે તેમના પર ગાઢ નિદ્રા આવી પડે છે, ¹⁶ત્યારે તેઓ તેમના કાન ઉઘાડે છે અને પોતાની ચેતવણીઓ તેમના પર ઠસાવે છે, ¹⁷જેથી માણસને દુષ્કર્મથી પાછો વાળે અને મનુષ્યને અભિમાનથી દૂર રાખે, ¹⁸તેઓ તેમના આત્માને ખાડામાંથી, અને તેમના જીવને તરવારથી નાશ પામવાથી બચાવી રાખે છે.

¹⁹“માણસને તેના બિછાના પર પીડાથી પણ ઠપકો આપવામાં આવે છે, તેના હાડકાંમાં સતત દુખાવા સાથે, ²⁰જેથી તેનું જીવન રોટલીને ધિક્કારે છે, અને તેનો આત્મા સૌથી ઉત્તમ ભોજનને. ²¹તેનું માંસ ક્ષીણ થઈ જાય છે, અને જે હાડકાં એક સમયે ઢંકાયેલાં હતાં તે બહાર નીકળી આવે છે. ²²તેનો આત્મા ખાડાની નજીક આવે છે, અને તેનું જીવન મૃત્યુ લાવનારાઓની પાસે.

²³“જો તેને માટે કોઈ સંદેશવાહક હોય, એક મધ્યસ્થ—હજારમાંનો એક— જે માણસને તેના માટે જે યોગ્ય છે તે જણાવે, ²⁴અને તેના પર કૃપા કરીને કહે, ‘તેને ખાડામાં ઊતરતો બચાવ; મને ખંડણી મળી છે,’ ^a a v24 ખાડામાંથી આત્માને છોડાવનારી ખંડણી અલીહૂના શબ્દોથી આગળ, આપણા પિતા જે ખંડણી એક દિવસ ઈસુમાં પૂરી પાડવાના હતા તે તરફ નિર્દેશ કરે છે, જેમણે ઘણાંને માટે ખંડણી તરીકે પોતાનું જીવન આપ્યું. ²⁵ત્યારે તેનું માંસ બાળકના માંસ કરતાં પણ તાજું થાય છે; તે પોતાની જુવાનીના દિવસોમાં પાછો ફરે છે. ²⁶તે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરે છે, અને ભક્તને તેઓ સ્વીકારે છે; ભક્ત આનંદના પોકાર સાથે ઈશ્વરનું મુખ જુએ છે, અને ઈશ્વર તે માણસને તેની નેકી પાછી આપે છે. ²⁷તે બીજાઓ આગળ ગાઈ ઊઠે છે અને કહે છે, ‘મેં પાપ કર્યું અને જે ખરું હતું તેને વિકૃત કર્યું, તોપણ મને તેનો બદલો મળ્યો નહિ. ²⁸તેમણે મારા આત્માને ખાડામાં ઊતરતો છોડાવ્યો, અને હું પ્રકાશ જોઈશ.’

²⁹“જો, ઈશ્વર માણસ સાથે આ બધું વારંવાર કરે છે, ³⁰જેથી તેના આત્માને ખાડામાંથી પાછો લાવે, કે તે જીવતાઓના પ્રકાશથી પ્રકાશિત થાય.

³¹“હે અયૂબ, ધ્યાન આપ; મારું સાંભળ. શાંત રહે, અને હું બોલીશ. ³²જો તારી પાસે કહેવા જેવું કંઈ હોય, તો મને જવાબ આપ; બોલ, કેમ કે તું ન્યાયી ઠરે એ હું રાજીખુશીથી જોવા ઇચ્છું છું. ³³નહિ તો, મારું સાંભળ; શાંત રહે, અને હું તને ડહાપણ શીખવીશ.”