Eyüp 33

33 ¹«Ama şimdi, ey Eyüp, sözlerimi dinle; söyleyeceğim her şeye kulak ver. ²İşte, ağzımı açtım; dilim damağımda sözler biçimlendiriyor. ³Sözlerim dürüst bir yürekten gelir; dudaklarım bildiğini içtenlikle söyler. ⁴Tanrı'nın Ruhu beni yarattı, Her Şeye Gücü Yeten'in soluğu bana yaşam verir. ⁵Elinden gelirse yanıt ver bana; davanı önümde düzene koy ve ayağa kalk. ⁶İşte, Tanrı önünde ben de tıpkı senin gibiyim; ben de balçıktan koparıldım. ⁷Benden duyulan hiçbir korku seni dehşete düşürmesin, benden gelen hiçbir baskı seni ezmesin.

⁸«Kuşkusuz kulaklarımın önünde söyledin—sözlerinin sesini tam olarak duydum. ⁹‹Ben arıyım, isyansızım; temizim, bende hiçbir suç yok. ¹⁰Yine de o bende kusur buluyor; beni kendine düşman sayıyor. ¹¹Ayaklarımı tomruğa vuruyor; bütün yollarımı gözetliyor.›

¹²«Ama bunda haklı değilsin, sana yanıt veriyorum, çünkü Tanrı her ölümlüden büyüktür. ¹³İnsanın hiçbir sözüne yanıt vermiyor diye neden ona karşı çekişiyorsun? ¹⁴Çünkü Tanrı bir yolla, sonra da başka bir yolla konuşur, gerçi kimse bunu ayırt edemez. ¹⁵Bir düşte, gece görümünde, insanların üzerine derin uyku çöküp yataklarında uyukladıklarında, ¹⁶işte o zaman onların kulaklarını açar ve uyarılarını üzerlerine kazır, ¹⁷insanı kötülükten döndürmek ve kişiyi gururdan alıkoymak için, ¹⁸canını çukurdan, yaşamını kılıçla yok olmaktan esirger.

¹⁹«İnsan yatağında acıyla da azarlanır, kemiklerinde durup dinmeyen bir sızıyla, ²⁰öyle ki canı ekmekten, ruhu en seçkin yiyecekten tiksinir. ²¹Eti erir gider, bir zamanlar gizli olan kemikleri fırlar dışarı. ²²Canı çukura yaklaşır, yaşamı ölüm getirenlere.

²³«Onun için bir haberci, bir aracı—binde biri—varsa, insana kendisi için doğru olanı bildirecek biri, ²⁴ve ona lütufla davranıp derse, ‹Kurtar onu çukura inmekten; bir fidye buldum,› ^a a v24 Bir canı çukurdan kurtaran fidye, Elihu'nun sözlerinin ötesine, Babamız'ın bir gün İsa'da sağlayacağı fidyeye işaret eder; İsa, birçokları için canını fidye olarak verdi. ²⁵o zaman eti bir çocuğunkinden daha taze olur; gençlik günlerine döner. ²⁶Tanrı'ya dua eder ve tapınan kişi onun tarafından kabul edilir; tapınan kişi sevinç çığlıklarıyla Tanrı'nın yüzünü görür, Tanrı da o kişiye doğruluğunu geri verir. ²⁷Başkalarının önünde ezgiler söyler ve der ki, ‹Günah işledim, doğru olanı çarpıttım, yine de bana karşılığı ödetilmedi. ²⁸O, canımı çukura inmekten kurtardı, ben de ışığı göreceğim.›

²⁹«İşte, Tanrı bütün bunları insanla defalarca yapar, ³⁰onun canını çukurdan geri getirmek, yaşayanların ışığıyla aydınlansın diye.

³¹«Dikkat et, ey Eyüp; beni dinle. Sus, ben konuşayım. ³²Söyleyecek bir şeyin varsa, yanıt ver bana; konuş, çünkü aklanmanı görmekten sevinç duyarım. ³³Yoksa, beni dinle; sus, ben sana bilgelik öğreteyim.»