Elihu Ayubga gapiradi
Elihu Ayubga oʻzi ham bir loy ekanini, undan qoʻrqadigan hech narsa yoʻqligini aytadi. Uning javobi shuki, Xudo insonni chuqurdan qaytarish uchun tushlarda va kasal toʻshagidagi ogʻriq orqali gapiradi, va bir vositachi shunday deyishi mumkin: uni ayab qol, men toʻlov topdim.
33 1“Endi, ey Ayub, soʻzlarimni eshit, aytganlarimning barchasiga quloq sol. 2Mana, men ogʻzimni ochdim, tilim tanglayimda soʻz tuzmoqda. 3Soʻzlarim halol yurakdan chiqadi, lablarim bilganini samimiy aytadi. 4Xudoning Ruhi meni yaratdi, Qodir Xudoning nafasi menga hayot bagʻishlaydi. 5Agar qoʻlingdan kelsa, menga javob ber, ishingni oldimda tartibga keltir-da, oʻrningda mahkam tur. 6Mana, Xudo oldida men ham sen kabiman, men ham loydan uzib olinganman. 7Men haqimdagi dahshat seni qoʻrqitmasin, mening bosimim seni ezib qoʻymasin.
8“Darhaqiqat, sen men eshitib turganimda shunday deding — soʻzlaringning tovushini oʻz qulogʻim bilan eshitdim. 9«Men pokman, isyon qilmaganman, men tozaman, menda hech qanday ayb yoʻq. 10Biroq U mendan ayb topadi, meni Oʻziga dushman deb biladi. 11U oyoqlarimni kundaga soladi, barcha yoʻllarimni kuzatadi.»
12“Biroq sen bunda haq emassan, deb javob beraman senga, chunki Xudo har qanday odamdan buyukdir. 13Nega Unga qarshi daʼvolashasan — U insonning birorta soʻziga ham javob bermaydi, deb? 14Zero Xudo bir yoʻsinda, soʻng boshqa yoʻsinda gapiradi, ammo buni hech kim sezmaydi. 15Tushda, tungi vahiyda, odamlar oʻrinlarida mudrab, qattiq uyquga ketganda, 16shunda U ularning qulogʻini ochadi va ogohlantirishlarini ularga muhrlab qoʻyadi, 17insonni qabih ishdan qaytarish uchun va kishini takabburlikdan saqlash uchun, 18U ularning jonini goʻrdan asraydi, hayotini qilichdan halok boʻlishdan saqlaydi.
19“Inson oʻz toʻshagida ogʻriq bilan ham tanbeh qilinadi, suyaklaridagi tinimsiz zirqirash bilan, 20shuning uchun joni nondan bezadi, koʻngli esa eng lazzatli taomdan. 21Eti toʻkilib ketadi, ilgari koʻrinmagan suyaklari boʻrtib chiqadi. 22Joni goʻrga yaqinlashadi, hayoti esa oʻlim keltiruvchilarga.
23“Agar uning uchun bir elchi, vositachi — mingdan biri — boʻlsa, insonga oʻzi uchun nima toʻgʻri ekanini bildirsa, 24va unga marhamat koʻrsatib, shunday desa: «Uni goʻrga tushishdan asra, men toʻlov topdim», a a v24 Jonni goʻrdan qutqaradigan toʻlov Elihuning soʻzlaridan-da nariga — Otamiz bir kun kelib Isoda beradigan toʻlovga ishora qiladi. Iso koʻplar uchun jonini toʻlov qilib berdi. 25shunda eti boladan-da tarovatliroq boʻladi, u yoshlik kunlariga qaytadi. 26U Xudoga ibodat qiladi, va topinuvchi Uning huzurida qabul qilinadi, topinuvchi shodlik sadolari bilan Xudoning yuzini koʻradi, Xudo esa oʻsha kishiga solihligini qaytaradi. 27U odamlar oldida kuylaydi va shunday deydi: «Men gunoh qildim, toʻgʻri ishni egri qildim, ammo bu menga yarasha qaytarilmadi. 28U jonimni goʻrga tushishdan xalos qildi, men esa nurni koʻraman.»
29“Mana, Xudo inson bilan bularning barchasini qayta-qayta qiladi, 30uning jonini goʻrdan qaytarish uchun, toki u tiriklar nuri bilan yoritilsin.
31“Diqqat qil, ey Ayub, menga quloq sol. Jim tur, men soʻzlayman. 32Agar aytadigan biror soʻzing boʻlsa, menga javob ber; gapir, chunki sen oqlanishingni koʻrishdan mamnun boʻlardim. 33Agar boʻlmasa, unda menga quloq sol; jim tur, men senga donolik oʻrgataman.”