Elihu Nyarios ka Ayub
Elihu nyebutkeun ka Ayub yén manéhna ogé ngan ukur taneuh liat, teu kudu disieunan. Jawabanana nyaéta Allah nyarios, dina impian jeung dina kanyeri dina ranjang gering, pikeun malikkeun jalma tina liang kubur, sarta saurang perantara bisa nyebutkeun: luputkeun manéhna, kuring geus manggihan tebusan.
33 1“Ayeuna mah, eh Ayub, dengekeun kekecapan kaula; regepkeun sagala anu rek diomongkeun ku kaula. 2Tuh tenjo, biwir kaula geus muka; letah kaula ngaruntuykeun kekecapan dina letah. 3Kekecapan kaula medal ti hate anu jujur, sarta biwir kaula ngucapkeun kalawan ihlas naon anu dipikanyaho. 4Roh Allah anu geus ngadamel kaula, sarta ambekan Nu Maha Kawasa anu maparin hirup ka kaula. 5Walon kaula, lamun maneh bisa; susun perkara maneh di hareupeun kaula, jeung geura cengkat. 6Tuh tenjo, kaula teh sarua jeung maneh di payuneun Allah; kaula oge dijadikeun tina taneuh. 7Ulah sieun ku kaula nepi ka gigibrig, sarta tong rumasa katindih ku desekan kaula.
8“Memang maneh geus ngomong nepi ka kadenge ku kaula—kaula ngadenge sora kekecapan maneh. 9‘Kaula teh beresih, taya kalakuan ngalawan; kaula suci, sarta taya kasalahan dina diri kaula. 10Tapi Mantenna neangan kasalahan kaula; kaula dianggap musuh ku Mantenna. 11Suku kaula dipasang dina pasungan; sagala jalan kaula diawaskeun ku Mantenna.’
12“Tapi dina hal ieu maneh teu bener, ceuk kaula ka maneh, sabab Allah leuwih agung ti batan sakur manusa. 13Naha maneh ngalawan ka Mantenna, bari Mantenna teu kedah ngawaler sakur kekecapan manusa? 14Sabab Allah ngandika ku hiji jalan, tuluy ku jalan sejenna deui, sanajan taya anu ngarti. 15Dina impian, dina titingalan peuting, waktu jelema tibra kulem dina enggonna, 16harita Mantenna muka ceulina sarta maparin pepeling ka maranehna, 17pikeun mulangkeun jelema tina kalakuan jahat sarta nyegah manusa tina kaagulan, 18Mantenna nahan nyawana tina liang kubur, hirupna tina binasa ku pedang.
19“Jelema oge diajar ku kanyeri dina enggonna, ku karasa anu teu eureun-eureun dina tulangna, 20nepi ka hirupna ijid kana dahareun, sarta nyawana kana kadaharan anu pangalusna. 21Dagingna ngurangan nepi ka gararing, sarta tulangna anu tadina teu katembong jadi naronjol. 22Nyawana ngadeukeutan liang kubur, sarta hirupna ngadeukeutan nu marawa pati.
23“Lamun aya utusan pikeun manehna, hiji panengah—hiji ti antara 1.000—anu nerangkeun ka jelema naon anu bener pikeun manehna, 24sarta welas asih ka manehna bari ngomong, ‘Luputkeun manehna tina turun ka liang kubur; kaula geus manggih tebusan,’ a a v24 Tebusan anu ngaluputkeun hiji nyawa tina liang kubur teh nunjuk ka saluareun kekecapan Elihu, nya eta kana tebusan anu hiji mangsa rek dipaparinkeun ku Rama urang dina diri Yesus, anu geus masrahkeun nyawa-Na jadi tebusan pikeun loba jalma. 25harita dagingna jadi leuwih seger ti batan budak; manehna balik deui kana jaman ngorana. 26Manehna neneda ka Allah, sarta jelema anu ibadah ditampi ku Mantenna; jelema anu ibadah ningali pameunteu Allah bari surak jeung bungah, sarta Allah mulangkeun kaadilan ka jelema eta. 27Manehna ngawih di hareupeun batur-baturna bari ngomong, ‘Kaula geus midosa jeung meulokkeun naon anu bener, tapi henteu dibales ka kaula. 28Mantenna geus nebus nyawa kaula tina turun ka liang kubur, sarta kaula bakal ningali caang.’
29“Tuh tenjo, Allah ngadamel sakabeh perkara ieu balikan deui balikan deui ka hiji jelema, 30pikeun mulangkeun nyawana tina liang kubur, supaya manehna dicaangan ku caangna nu hirup.
31“Regepkeun, eh Ayub; dengekeun kaula. Cicing, sabab kaula rek ngomong. 32Lamun maneh boga anu rek diomongkeun, walon kaula; ngomong, sabab kaula resep ningali maneh dibenerkeun. 33Lamun henteu, kajeun dengekeun kaula; cicing, sabab kaula rek ngajarkeun kabijaksanaan ka maneh.”