Saiki wis dicithak

Ayub 33 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Elihu Guneman marang Ayub

Elihu kandha marang Ayub yen dheweke uga mung lempung, ora ana sing kudu diwedeni. Wangsulane: Allah ngandika, lumantar impen lan lumantar lara ing paturon, kanggo mbalekake manungsa saka luwengan, lan ana juru pantara sing bisa matur: luwarana dheweke, aku wis nemu tebusan.

Pasal 33.

“Nanging saiki, Ayub, rungokna tembungku; gatekna sakabehe kang dakkandhakake. Delengen, aku wis mbukak cangkemku; ilatku ngronce tembung ing cethakku. Tembungku metu saka ati kang jujur, lan lambeku kanthi tulus ngucapake apa kang dingerteni. Rohe Gusti Allah kang nitahake aku, lan napase Kang Mahakwasa maringi urip marang aku. Wangsulana aku, yen kowe bisa; tatanen prakaramu ana ing ngarepku, lan ngadega. Delengen, aku iki padha karo kowe ana ing ngarsane Gusti Allah; aku uga digawe saka lempung. Ora ana wedi marang aku kang kudu medeni kowe, lan ora ana tekananku kang kudu ngebotake kowe.

“Satemene kowe wis kandha nganti keprungu aku—aku wis krungu swarane tembungmu dhewe. ‘Aku iki resik, tanpa pambalela; aku suci, lan ora ana kaluputan ing aku. Nanging Panjenengane nggoleki kaluputanku; aku dianggep dadi mungsuhe. Sikilku dilebokake ing pasangan; sakehing dalanku dipirsani.’

“Nanging ing bab iki kowe ora bener, aku mangsuli kowe, awit Gusti Allah iku luwih agung tinimbang sakabehing manungsa. Yagene kowe mbantah Panjenengane, dene Panjenengane ora paring wangsulan marang samubarang tembunge manungsa? Awit Gusti Allah ngandika kanthi cara siji, banjur cara liyane, sanadyan ora ana wong kang nggraita. Ing sajroning impen, ing sajroning wahyu ing wayah bengi, nalika wong padha ketaman turu kepati nalika padha ngliyep ana ing paturone, nalika iku Panjenengane mbukak kupinge wong-wong mau lan napakake pepeling marang wong-wong mau, supaya mbalekake manungsa saka panggawe ala lan ngreksa wong lanang saka kumingsun, Panjenengane nyegah nyawane saka luwangan, lan uripe saka tiwas dening pedhang.

“Manungsa uga diwelehake kanthi lara ana ing paturone, kanthi nggregeli kang tanpa kendhat ing balung-balunge, nganti uripe jijik marang roti, lan nyawane marang pangan kang edi dhewe. Dagingne garing entek, lan balung-balunge kang maune ketutupan padha mrongol. Nyawane nyedhaki luwangan, lan uripe marang para kang nekakake pati.

“Yen ana utusan tumrap wong mau, sawijining pantara—siji saka sewu—kang nerangake marang manungsa apa kang bener tumrape, lan paring sih-rahmat marang wong mau sarta ngandika, ‘Luwarana dheweke saka tumuruning luwangan; Aku wis nemu tebusan,’ a a v24 Tebusan kang ngluwari nyawa saka luwangan iku nuduhake ngluwihi tembunge Elihu, yaiku marang tebusan kang ing sawijining dina bakal kaparingake dening Rama kita ana ing Gusti Yesus, kang ngurbanake nyawane dadi tebusan kanggo wong akeh. temah dagingne dadi luwih seger tinimbang daginge bocah; dheweke bali marang dina-dina nalika isih enom. Dheweke ndedonga marang Gusti Allah, lan wong kang ngibadah mau katampa dening Panjenengane; wong kang ngibadah mau ndeleng pasuryane Gusti Allah kanthi surak sukacita, lan Gusti Allah mbalekake kabenerane marang wong mau. Dheweke ngidung ana ing ngarepe wong akeh sarta ngucap, ‘Aku wis gawe dosa lan menggak-menggokake apa kang bener, nanging iku ora diwalesake marang aku. Panjenengane wis nebus nyawaku saka tumuruning luwangan, lan aku bakal ndeleng pepadhang.’

“Delengen, Gusti Allah nindakake iki kabeh bola-bali marang manungsa, supaya mbalekake nyawane saka luwangan, supaya dheweke kapadhangan dening pepadhanging urip.

“Nggatekna, Ayub; rungokna aku. Menenga, lan aku bakal guneman. Yen kowe duwe apa-apa kang arep dikandhakake, wangsulana aku; ngucapa, awit aku seneng yen weruh kowe kabenerake. Yen ora, banjur rungokna aku; menenga, lan aku bakal mulang kawicaksanan marang kowe.”