Ο Ελιού μιλάει στον Ιώβ
Ο Ελιού λέει στον Ιώβ ότι κι αυτός είναι μόνο πηλός, τίποτε για να φοβηθεί. Η απάντησή του είναι ότι ο Θεός μιλά, σε όνειρα και στον πόνο πάνω στο κρεβάτι της αρρώστιας, για να γυρίσει τον άνθρωπο πίσω από τον λάκκο, και ένας μεσίτης μπορεί να πει: λυπήσου τον, βρήκα λύτρο.
33 1«Μα τώρα, Ιώβ, άκουσε τα λόγια μου· πρόσεξε όλα όσα λέω. 2Δες, άνοιξα το στόμα μου· η γλώσσα μου σχηματίζει λόγια στον ουρανίσκο μου. 3Τα λόγια μου βγαίνουν από ευθεία καρδιά, και τα χείλη μου λένε ειλικρινά αυτά που ξέρουν. 4Το Πνεύμα του Θεού με έπλασε, και η πνοή του Παντοδύναμου μου δίνει ζωή. 5Απάντησέ μου, αν μπορείς· ετοίμασε την υπόθεσή σου μπροστά μου και στάσου. 6Δες, είμαι ακριβώς όπως εσύ μπροστά στον Θεό· κι εγώ αποσπάστηκα από τον πηλό. 7Κανένας φόβος για μένα να μη σε τρομάζει, και καμιά πίεση από μένα να μη σε βαραίνει.
8«Σίγουρα είπες καθώς σε άκουγα — άκουσα τον ίδιο τον ήχο των λόγων σου. 9“Είμαι καθαρός, χωρίς ανταρσία· είμαι άσπιλος, και δεν υπάρχει ενοχή μέσα μου. 10Όμως αυτός βρίσκει σφάλμα σε μένα· με θεωρεί εχθρό του. 11Βάζει τα πόδια μου στην ξυλοπέδη· παρακολουθεί όλα τα μονοπάτια μου”.
12«Μα σ' αυτό δεν έχεις δίκιο, σου απαντώ, γιατί ο Θεός είναι μεγαλύτερος από κάθε θνητό. 13Γιατί τα βάζεις μαζί του, που δεν απαντάει σε κανένα από τα λόγια του ανθρώπου; 14Γιατί ο Θεός μιλάει με έναν τρόπο, κι έπειτα με άλλον, αν και κανείς δεν το αντιλαμβάνεται. 15Σε όνειρο, σε όραμα της νύχτας, όταν πέφτει βαθύς ύπνος στους ανθρώπους καθώς κοιμούνται στα κρεβάτια τους, 16τότε ανοίγει τα αυτιά τους και χαράζει μέσα τους τις προειδοποιήσεις του, 17για να απομακρύνει τον άνθρωπο από το κακό και να κρατήσει τον άντρα μακριά από την υπερηφάνεια, 18κρατάει την ψυχή τους μακριά από τον λάκκο, τη ζωή τους από το να χαθεί με το σπαθί.
19«Ο άνθρωπος επίσης ελέγχεται με πόνο στο κρεβάτι του, με αδιάκοπο πόνο στα κόκαλά του, 20ώστε η ζωή του να σιχαίνεται το ψωμί, και η ψυχή του το εκλεκτότερο φαγητό. 21Η σάρκα του φθίνει, και τα κόκαλά του, που κάποτε ήταν κρυμμένα, τώρα προβάλλουν. 22Η ψυχή του πλησιάζει τον λάκκο, και η ζωή του σ' αυτούς που φέρνουν τον θάνατο.
23«Αν υπάρχει γι' αυτόν ένας αγγελιοφόρος, ένας μεσίτης —ένας ανάμεσα σε χίλιους— για να εξηγήσει στον άνθρωπο τι είναι σωστό γι' αυτόν, 24και του δείχνει εύνοια και λέει: “Γλίτωσέ τον από το να κατεβεί στον λάκκο· βρήκα λύτρα”, a a v24 Τα λύτρα που λυτρώνουν μια ψυχή από τον λάκκο δείχνουν πέρα από τα λόγια του Ελιού, προς τα λύτρα που ο Πατέρας μας θα έδινε μια μέρα μέσω του Ιησού, ο οποίος έδωσε τη ζωή του ως λύτρα για πολλούς. 25τότε η σάρκα του γίνεται πιο φρέσκια από παιδιού· επιστρέφει στις μέρες της νιότης του. 26Προσεύχεται στον Θεό, και αυτός που τον λατρεύει γίνεται δεκτός απ' αυτόν· βλέπει το πρόσωπο του Θεού με κραυγές χαράς, και ο Θεός αποκαθιστά τη δικαιοσύνη του σ' εκείνον τον άνθρωπο. 27Τραγουδάει μπροστά στους άλλους και λέει: “Αμάρτησα και διαστρέβλωσα το σωστό, όμως δεν μου ανταποδόθηκε. 28Λύτρωσε την ψυχή μου από το να κατεβεί στον λάκκο, και θα δω το φως”.
29«Δες, ο Θεός κάνει όλα αυτά ξανά και ξανά με τον άνθρωπο, 30για να επαναφέρει την ψυχή του από τον λάκκο, ώστε να φωτιστεί με το φως των ζωντανών.
31«Πρόσεξε, Ιώβ· άκουσέ με. Σώπασε, κι εγώ θα μιλήσω. 32Αν έχεις κάτι να πεις, απάντησέ μου· μίλα, γιατί θα ήθελα πολύ να σε δω δικαιωμένο. 33Αν όχι, τότε άκουσέ με· σώπασε, κι εγώ θα σου διδάξω σοφία».
