Ο Πατέρας δεν κάνει κανένα κακό

Ο Ελιού επαναλαμβάνει στον Ιώβ τα ίδια του τα λόγια και υπερασπίζεται τη δικαιοσύνη του Πατέρα: εκείνος που κυβερνά τα πάντα δεν μπορεί να διαστρέψει το δίκαιο, δεν μεροληπτεί υπέρ των βασιλιάδων, και βλέπει κάθε βήμα που γίνεται στο σκοτάδι. Το συμπέρασμά του είναι σκληρό, ότι ο Ιώβ αξίζει να δοκιμαστεί ως το τέλος.

Κεφάλαιο 34.

Τότε ο Ελιού συνέχισε και είπε: «Ακούστε τα λόγια μου, σοφοί· δώστε προσοχή σ’ εμένα, εσείς που γνωρίζετε. Γιατί το αυτί δοκιμάζει τα λόγια, όπως το στόμα γεύεται το φαγητό. Ας διαλέξουμε το σωστό· ας γνωρίσουμε μεταξύ μας το καλό. Γιατί ο Ιώβ είπε: “Είμαι δίκαιος, κι ο Θεός μου στέρησε το δίκιο μου· αν και έχω δίκιο, με θεωρούν ψεύτη· η πληγή μου είναι αγιάτρευτη, αν και δεν έχω καμιά ανταρσία”. Ποιος άνθρωπος είναι σαν τον Ιώβ, που πίνει τον χλευασμό σαν νερό, που συντροφεύει τους κακούργους και περπατάει με τους πονηρούς; Γιατί είπε: “Δεν κερδίζει τίποτα ο άνθρωπος όταν βρίσκει χαρά στον Θεό”. Γι’ αυτό ακούστε με, εσείς που έχετε σύνεση: αδύνατο να κάνει ο Θεός το κακό, κι ο Παντοδύναμος την αδικία. Γιατί σύμφωνα με τα έργα του ανθρώπου τον ανταμείβει, και σύμφωνα με τη ζωή του τού φέρνει το ανάλογο. Αληθινά, ο Θεός δεν θα κάνει κακό, κι ο Παντοδύναμος δεν θα διαστρέψει το δίκιο. Ποιος του ανέθεσε τη γη, και ποιος του εμπιστεύτηκε ολόκληρο τον κόσμο; Αν έστρεφε την καρδιά του στον άνθρωπο κι αποτραβούσε το πνεύμα του και την πνοή του, κάθε σάρκα θα χανόταν μαζί, κι ο άνθρωπος θα γύριζε στο χώμα. Αν έχεις σύνεση, άκουσε τούτο· άκου τον ήχο των λόγων μου. Μπορεί να κυβερνήσει αυτός που μισεί το δίκιο; Θα καταδικάσεις εκείνον που είναι δίκαιος και ισχυρός, αυτόν που λέει σ’ έναν βασιλιά: “Τιποτένιε”, και στους άρχοντες: “Πονηροί”, που δεν χαρίζεται στους πρίγκιπες, ούτε προτιμά τον πλούσιο από τον φτωχό, γιατί όλοι τους είναι έργο των χεριών του; Σε μια στιγμή πεθαίνουν· τα μεσάνυχτα οι λαοί ταράζονται και χάνονται, κι οι ισχυροί παραμερίζονται χωρίς ανθρώπινο χέρι. Γιατί τα μάτια του είναι πάνω στους δρόμους του ανθρώπου, και βλέπει όλα τα βήματά του. Δεν υπάρχει σκοτάδι ούτε βαθιά σκιά όπου να κρυφτούν οι κακούργοι. Γιατί ο Θεός δεν χρειάζεται να εξετάζει κι άλλο τον άνθρωπο, για να παρουσιαστεί μπροστά στον Θεό σε κρίση. ^a Συντρίβει τους ισχυρούς χωρίς ανάκριση και βάζει άλλους στη θέση τους. Έτσι, γνωρίζοντας τα έργα τους, τους ανατρέπει μέσα στη νύχτα, και συντρίβονται. Τους χτυπάει για την κακία τους μπροστά στα μάτια των θεατών, επειδή ξέκλιναν από το να τον ακολουθούν και δεν λογάριασαν κανέναν από τους δρόμους του, ώστε έκαναν τον φτωχό να κραυγάσει σ’ αυτόν, κι άκουσε την κραυγή των βασανισμένων. Όταν αυτός μένει σιωπηλός, ποιος μπορεί να καταδικάσει; Όταν κρύβει το πρόσωπό του, ποιος μπορεί να τον δει — είτε πρόκειται για έθνος είτε για άνθρωπο, ώστε να μη βασιλεύει ασεβής άνθρωπος ούτε να παγιδεύει τον λαό. Γιατί είπε ποτέ κανείς στον Θεό: “Σήκωσα την τιμωρία μου· δεν θα φταίξω πια· δίδαξέ με αυτό που δεν βλέπω· αν έκανα κακό, δεν θα το ξανακάνω”; Θα σε ανταμείψει με τους δικούς σου όρους, επειδή απορρίπτεις τη διόρθωσή του; Γιατί εσύ πρέπει να διαλέξεις, όχι εγώ· γι’ αυτό δήλωσε αυτό που ξέρεις. Οι συνετοί άνθρωποι θα μου πουν, και κάθε σοφός που με ακούει θα πει, “Ο Ιώβ μιλάει χωρίς γνώση· τα λόγια του είναι χωρίς σύνεση”. Μακάρι ο Ιώβ να δοκιμαζόταν ως το τέλος, επειδή απαντάει σαν τους πονηρούς! Γιατί προσθέτει ανταρσία στην αμαρτία του· μας χλευάζει φανερά και πληθαίνει τα λόγια του ενάντια στον Θεό».