ايوب 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹پوءِ اليهو وري چوڻ لڳو تہ ²”اي دانا ماڻهؤ، منهنجا لفظ ٻڌو؛ اي ڄاڻندڙؤ، مون ڏانهن ڪن ڏيو. ³ڇاڪاڻ تہ ڪن لفظن کي پرکي ٿو، جيئن وات کاڌي کي چکي ٿو. ⁴اچو تہ جيڪو صحيح آهي سو چونڊيون؛ پاڻ ۾ سمجهون تہ چڱو ڇا آهي. ⁵ڇاڪاڻ تہ ايوب چيو آهي تہ ’آءٌ سچار آهيان، ۽ خدا منهنجو انصاف کسي ورتو آهي؛ ⁶جيتوڻيڪ آءٌ حق تي آهيان، تڏهن بہ مون کي ڪوڙو ڳڻيو وڃي ٿو؛ منهنجو زخم اڻٽر آهي، جيتوڻيڪ آءٌ بغاوت کان پاڪ آهيان.‘ ⁷ايوب جهڙو ٻيو ڪهڙو ماڻهو آهي، جيڪو ٺٺولي کي پاڻيءَ وانگر پيئي ٿو، ⁸جيڪو بدڪارن سان سنگت ٿو ڪري ۽ شرير ماڻهن سان گڏ ٿو هلي؟ ⁹ڇاڪاڻ تہ هن چيو آهي تہ ’ماڻهوءَ کي ڪو فائدو نہ ٿو ٿئي خدا ۾ خوش رهڻ سان.‘ ¹⁰تنهنڪري اي سمجهدار ماڻهؤ، مون کي ٻڌو؛ خدا کان بڇڙائي ۽ قادر مطلق کان بي انصافي ڪرڻ ڏورانهين آهي. ¹¹ڇاڪاڻ تہ هو ماڻهوءَ کي سندس ڪم موجب بدلو ڏئي ٿو، ۽ سندس چال چلت موجب کيس ڀوڳائي ٿو. ¹²يقيناً خدا بڇڙائي نہ ٿو ڪري، ۽ قادر مطلق انصاف کي نہ ٿو ڦيرائي. ¹³ڌرتيءَ تي کيس اختيار ڪنهن ڏنو، ۽ سڄي دنيا جو ڀار مٿس ڪنهن رکيو؟ ¹⁴جيڪڏهن هو پنهنجي دل ماڻهوءَ تي ڄمائي، ۽ پنهنجو روح ۽ ساهہ واپس وٺي ڇڏي، ¹⁵تہ سڄو بشر گڏجي ناس ٿي وڃي ها، ۽ ماڻهو وري مٽيءَ ۾ موٽي وڃي ها. ¹⁶جيڪڏهن تو ۾ سمجهہ آهي تہ هي ٻڌ؛ منهنجي لفظن جو آواز ڌيان سان ٻڌ. ¹⁷ڇا انصاف کان نفرت ڪندڙ حڪومت ڪري سگهي ٿو؟ ڇا تون ان کي ڏوهاري ٺهرائيندين جيڪو سچار ۽ زورآور آهي، ¹⁸جيڪو بادشاهہ کي چوي ٿو تہ ’اي نڪمو!‘ ۽ اميرن کي چوي ٿو تہ ’اي شريرؤ!‘ ¹⁹جيڪو شهزادن سان طرفداري نہ ٿو ڪري، ۽ نہ امير کي غريب کان مٿانهون ٿو ڄاڻي، ڇاڪاڻ تہ اهي سڀ سندس هٿن جو ڪم آهن؟ ²⁰هڪ پل ۾ اهي مري وڃن ٿا؛ اڌ رات جو ماڻهو لوڏجي ٿا ۽ گذري وڃن ٿا، ۽ زورآور ڪنهن انساني هٿ کان سواءِ کڄي وڃن ٿا. ²¹ڇاڪاڻ تہ سندس اکيون ماڻهوءَ جي واٽن تي آهن، ۽ هو سندس سڀ قدم ڏسي ٿو. ²²اهڙو ڪو اونداهو يا گهرو پاڇو ناهي جتي بدڪار پاڻ کي لڪائي سگهن. ²³ڇاڪاڻ تہ خدا کي ماڻهوءَ کي وڌيڪ جاچڻ جي ضرورت ناهي، تہ هو عدالت لاءِ خدا اڳيان حاضر ٿئي. ^a a v23 اليهو جو مطلب: خدا کي فيصلو ڏيڻ لاءِ ڪنهن رسمي ٻڌڻيءَ يا مقرر ڪيل وقت جي ضرورت ناهي — هو سڌو عمل ڪري ٿو. ²⁴هو زورآورن کي پڇا ڳاڇا کان سواءِ ڀڃي ڇڏي ٿو، ۽ سندن جاءِ تي ٻين کي بيهاري ٿو. ²⁵اهڙيءَ طرح سندن ڪم ڄاڻي، هو کين رات ۾ اونڌو ڪري ڇڏي ٿو، ۽ اهي چيڀاٽجي وڃن ٿا. ²⁶هو کين سندن بڇڙائيءَ لاءِ ڏسندڙن جي اکين اڳيان ڌڪ هڻي ٿو، ²⁷ڇاڪاڻ تہ اهي هن جي پويان هلڻ کان ڦري ويا ۽ سندس ڪنهن بہ واٽ جو ڌيان نہ ڪيائون، ²⁸تانجو هنن غريبن جي دانهن کيس تائين پهچائي، ۽ هن ڏکايلن جي دانهن ٻڌي. ²⁹جڏهن هو خاموش ٿو رهي، تڏهن ڪير ڏوهاري ٺهرائي سگهي ٿو؟ جڏهن هو پنهنجو منهن لڪائي ٿو، تڏهن ڪير کيس ڏسي سگهي ٿو—ڀلي قوم هجي يا ماڻهو، ³⁰تانجو ڪو بي دين ماڻهو بادشاهي نہ ڪري ۽ ماڻهن کي ڦاسائي نہ سگهي. ³¹ڇا ڪنهن خدا کي چيو آهي تہ ’مون پنهنجي سزا برداشت ڪئي آهي؛ آءٌ وڌيڪ ڏوهہ نہ ڪندس؛ ³²جيڪو آءٌ نہ ٿو ڏسان سو مون کي سيکار؛ جيڪڏهن مون غلط ڪيو آهي تہ اهو وري نہ ڪندس‘؟ ³³ڇا هو تنهنجي مرضيءَ موجب تو کي بدلو ڏيندو، ڇاڪاڻ تہ تو سندس سرزنش رد ڪئي آهي؟ ڇاڪاڻ تہ چونڊڻو تو کي آهي، مون کي نہ؛ تنهنڪري جيڪو تون ڄاڻين ٿو سو ٻڌاءِ. ³⁴سمجهدار ماڻهو مون کي چوندا، ۽ هر دانا ماڻهو جيڪو مون کي ٻڌي، سو چوندو تہ ³⁵’ايوب علم کان سواءِ ڳالهائي ٿو؛ سندس لفظ سمجهہ کان خالي آهن.‘ ³⁶ڪاش ايوب کي آخري حد تائين آزمايو وڃي، ڇاڪاڻ تہ هن شريرن وانگر جواب ڏنائين! ³⁷ڇاڪاڻ تہ هو پنهنجي گناهہ سان بغاوت وڌائي ٿو؛ اسان جي منهن اڳيان ٺٺولي ڪري ٿو ۽ خدا خلاف پنهنجا لفظ گھڻا ڪري ٿو.“