Tsy manao ratsy ny Ray

Elihoa mamerina amin'i Joba ny teniny ary miaro ny rariny ataon'ny Ray: izay mitondra ny zavatra rehetra tsy mety mamadika ny marina, tsy mizaha tavan'ny mpanjaka, ary mahita ny dingana rehetra eo amin'ny maizina. Mafy ny fehin-keviny, fa mendrika ho andramana hatramin'ny farany i Joba.

Toko 34.

Dia nanohy ny teniny i Elihoa hoe: «Mihainoa ny teniko, ry olon-kendry, ary henoy aho, ry mahalala. Fa ny sofina no mizaha teny, tahaka ny vava mandrira-tsakafo. Andeha isika hifidy izay mahitsy; ary hahafantatra eo amintsika izay tsara. Fa hoy i Joba: “Marina aho, ary nesorin’Andriamanitra ny rariko; na dia mahitsy aza aho dia lazaina ho mpandainga; tsy azo sitranina ny feriko, na dia tsy nikomy aza aho.” Iza moa no olona tahaka an’i Joba, izay misotro fanaratsiana toy ny rano, izay miaraka amin’ny mpanao ratsy ary mandeha amin’ny olona ratsy fanahy? Fa hoy izy: “Tsy mahazo tombony ny olona raha mifaly amin’Andriamanitra.” Koa henoy aho, ry olona manan-tsaina: Lavitra Andriamanitra ny hanao ratsy, ary ny Tsitoha ny hanao tsy rariny. Fa araka ny asan’ny olona no mamaly azy Izy, ary araka ny diany no entiny mihatra aminy. Eny, tsy hanao ratsy mihitsy Andriamanitra, ary ny Tsitoha tsy hamily ny rariny. Iza no nanendry Azy ho mpiahy ny tany, ary iza no nametraka Taminy izao tontolo izao rehetra? Raha ampitodiny amin’ny olona ny fony ary alainy ny fanahiny sy ny fofonainy, dia ho faty miaraka ny nofo rehetra, ary hiverina ho vovoka ny olona. Raha manan-tsaina ianareo, henoy izao; mihainoa ny feon’ny teniko. Moa hanapaka va izay mankahala ny rariny? Moa hotsarainareo ho meloka va Izay marina sy mahery, Izay manao amin’ny mpanjaka hoe: “Ry tsy mendrika,” ary amin’ny lehibe hoe: “Ry ratsy fanahy,” Izay tsy mizaha tavan’ny andriana, ary tsy mihevitra ny mpanankarena ho ambonin’ny mahantra, fa asan’ny tanany avokoa izy rehetra? Indray mipi-maso dia maty izy; amin’ny misasakalina dia mihozongozona ny olona ka mandalo, ary esorina ny mahery tsy amin’ny tanan’olona. Fa eo amin’ny lalan’ny olona ny masony, ary hitany ny dian-tongony rehetra. Tsy misy haizina na aloka matevina ianafenan’ny mpanao ratsy ny tenany. Fa tsy mila mandinika olona intsony Andriamanitra, mba handeha eo anatrehan’Andriamanitra hotsaraina izy. ^a Mamakivaky ny mahery Izy tsy misy fanadihadiana, ary mametraka hafa eo amin’ny toerany. Koa satria fantany ny asany, dia mamadika azy amin’ny alina Izy, ka torotoro izy. Mamely azy noho ny faharatsiany Izy eo imason’ny mpijery, satria niala izy tamin’ny fanarahana Azy ary tsy nitandrina ny lalany na dia iray aza, ka nampitaraina ny mahantra Taminy izy, ary renany ny fitarainan’ny ory. Rehefa mangina Izy, iza no hanameloka? Rehefa manafina ny tavany Izy, iza no hahita Azy — na firenena na olona, mba tsy hanjaka ny olona tsy miraharaha an’Andriamanitra na hamandrika ny vahoaka. Fa nisy va nanao tamin’Andriamanitra hoe: “Efa niaritra ny famaizana aho; tsy hanota intsony aho; ampianaro aho izay tsy hitako; raha nanao ratsy aho, dia tsy hanao izany intsony”? Moa hovaliany araka ny sitrakao va, satria mandà ny famaizany ianao? Fa ianao no tsy maintsy mifidy, fa tsy izaho; koa lazao izay fantatrao. Ny olona manan-tsaina dia hanao amiko hoe, ary ny hendry rehetra mandre ahy dia hanao hoe: “Miteny tsy misy fahalalana i Joba; ny teniny tsy misy fahitsiana.” Enga anie ka ho andramana hatramin’ny farany i Joba noho ny namaliny tahaka ny olona ratsy! Fa manampy fikomiana amin’ny fahotany izy; manesoeso antsika ampahibemaso ary mampitombo ny teniny manohitra an’Andriamanitra.»