ପିତା କୌଣସି ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ

ଇଲୀହୂ ଆୟୁବଙ୍କ କଥା ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଶୁଣାନ୍ତି ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ନ୍ୟାୟର ପକ୍ଷ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି: ଯେ ସମସ୍ତ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେ ନ୍ୟାୟକୁ ବିକୃତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ରାଜାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପକ୍ଷପାତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଅନ୍ଧକାରରେ ପକାଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦ ଦେଖନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କଠୋର, ଯେ ଆୟୁବ ଶେଷ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବାର ଯୋଗ୍ୟ।

ଅଧ୍ୟାୟ 34।

ତତ୍ପରେ ଇଲୀହୂ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ କହିଲେ: “ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ, ମୋହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣ; ହେ ବିଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ, ମୋʼ କଥାରେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କର। କାରଣ ମୁଖ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ଆସ୍ଵାଦ କରେ, କର୍ଣ୍ଣ ସେପରି ବାକ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା କରେ। ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ନ୍ୟାଯ୍ୟ, ତାହା ମନୋନୀତ କରୁ; ଆସ, ଯାହା ଉତ୍ତମ, ତାହା ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଜାଣୁ। କାରଣ ଆୟୁବ କହିଅଛି, ‘ମୁଁ ଧାର୍ମିକ, ଆଉ ଈଶ୍ଵର ମୋହର ନ୍ୟାୟ ଅପହରଣ କରିଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ନ୍ୟାୟରେ ଥିଲେ ହେଁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ବୋଲି ଗଣିତ ହୁଏ; ମୁଁ ବିଦ୍ରୋହରହିତ ହେଲେ ହେଁ ମୋହର କ୍ଷତ ଅପ୍ରତିକାର୍ଯ୍ୟ।’ ଆୟୁବ ପରି କେଉଁ ଲୋକ ଅଛି, ଯେ ଜଳ ପରି ପରିହାସ ପାନ କରେ, ଯେ କୁକର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଗମନ କରେ? କାରଣ ସେ କହିଅଛି, ‘ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟର କିଛି ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ।’ ଏଣୁ ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ, ମୋʼ କଥା ଶୁଣ: ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ଓ ଅନ୍ୟାୟ କରିବା ସର୍ବଶକ୍ତିମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେ ଥାଉ। କାରଣ ସେ ମନୁଷ୍ୟର କର୍ମାନୁସାରେ ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଆଚରଣାନୁସାରେ ତାହା ଉପରେ ଘଟାନ୍ତି। ନିଶ୍ଚୟ ଈଶ୍ଵର ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିବେ ନାହିଁ, ଆଉ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ନ୍ୟାୟ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ କରିବେ ନାହିଁ। କିଏ ତାହାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ଭାର ଦେଇଅଛି, ଆଉ କିଏ ସମୁଦାୟ ଜଗତ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଥୋଇଅଛି? ଯଦି ସେ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତି ଆପଣା ମନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଆପଣା ଆତ୍ମା ଓ ପ୍ରାଣବାୟୁ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି, ତେବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏକତ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହେବେ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଧୂଳିକୁ ଫେରିଯିବ। ଯଦି ତୁମ୍ଭର ବୁଦ୍ଧି ଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଶୁଣ; ମୋʼ ବାକ୍ୟର ସ୍ଵରରେ କର୍ଣ୍ଣପାତ କର। ନ୍ୟାୟକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଜଣେ କʼଣ ଶାସନ କରିବ? ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଧାର୍ମିକ ଓ ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଜଣଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କରିବ, ଯେ ରାଜାଙ୍କୁ ‘ତୁଚ୍ଛ ଲୋକ,’ ଆଉ କୁଳୀନମାନଙ୍କୁ ‘ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ’ ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯେ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପକ୍ଷପାତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିଅବା ଦରିଦ୍ର ଅପେକ୍ଷା ଧନୀକୁ ଅଧିକ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେସମସ୍ତେ ତ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତକୃତ? ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ମରନ୍ତି; ମଧ୍ୟରାତ୍ରରେ ଲୋକମାନେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଲୋପ ପାଆନ୍ତି, ଆଉ ପରାକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକ ବିନା ମନୁଷ୍ୟ ହସ୍ତରେ ଅପସାରିତ ହୁଅନ୍ତି। କାରଣ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମନୁଷ୍ୟର ଆଚରଣ ଉପରେ ଥାଏ, ଆଉ ସେ ତାହାର ସମସ୍ତ ପାଦଗତି ଦେଖନ୍ତି। କୁକର୍ମକାରୀମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ପାରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଅନ୍ଧକାର କିଅବା ମୃତ୍ୟୁଚ୍ଛାୟା ନାହିଁ। କାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଚାରକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ ଅଧିକ ବିବେଚନା କରିବାକୁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ^a ସେ ଅନୁସନ୍ଧାନ ବିନା ପରାକ୍ରାନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଏହିରୂପେ ସେ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମସବୁ ଜାଣି ରାତ୍ରିରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଓଲଟାଇ ଦିଅନ୍ତି, ଆଉ ସେମାନେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତା ସକାଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅନୁଗମନରୁ ବିମୁଖ ହେଲେ ଓ ତାହାଙ୍କ କୌଣସି ଆଚରଣ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ କଲେ ନାହିଁ, ତହିଁରେ ସେମାନେ ଦରିଦ୍ରକୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ, ଆଉ ସେ ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ନୀରବ ରହନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କିଏ ଦୋଷୀ କରିପାରିବ? ସେ ଯେତେବେଳେ ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ କିଏ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବ — ଜାତି ହେଉ କି ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ହେଉ, ଯେପରି କୌଣସି ଅଧାର୍ମିକ ଲୋକ ରାଜତ୍ଵ ନ କରିବ କିଅବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଫାନ୍ଦରେ ନ ପକାଇବ। କାରଣ କʼଣ କେହି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କହିଅଛି, ‘ମୁଁ ଆପଣା ଶାସ୍ତି ବହନ କରିଅଛି; ମୁଁ ଆଉ ଅପରାଧ କରିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ଯାହା ଦେଖୁ ନାହିଁ, ତାହା ମୋତେ ଶିଖାଅ; ଯଦି ମୁଁ ଅନ୍ୟାୟ କରିଅଛି, ତେବେ ଆଉ କରିବି ନାହିଁ’? ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଅନୁଯୋଗ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରୁଥିବାରୁ ସେ କʼଣ ତୁମ୍ଭ ସର୍ତ୍ତ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବେ? କାରଣ ତୁମ୍ଭକୁ ମନୋନୀତ କରିବାକୁ ହେବ, ମୋତେ ନୁହେଁ; ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ଜାଣ, ତାହା ପ୍ରକାଶ କର। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ମୋତେ କହିବେ, ଆଉ ମୋʼ କଥା ଶୁଣୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ କହିବ, ‘ଆୟୁବ ଜ୍ଞାନ ବିନା କହୁଅଛି; ତାହାର ବାକ୍ୟ ବିବେଚନାରହିତ।’ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତର ଦେବା ସକାଶୁ ଆୟୁବ ଯେବେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତା, ବେଶ୍‌ ହୁଅନ୍ତା! କାରଣ ସେ ଆପଣା ପାପରେ ବିଦ୍ରୋହ ଯୋଗ କରେ; ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ହସ୍ତତାଳି ଦିଏ ଓ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରେ।”