Job 34

34 ¹Unya mipadayon si Elihu ug miingon: ²“Patalinghogi ang akong mga pulong, kamong mga maalamon; paminaw kanako, kamo nga may kahibalo. ³Kay ang dalunggan nagasulay sa mga pulong sama sa baba nga nagatilaw sa pagkaon. ⁴Pilion nato kon unsa ang matarong; mahibaloan nato tali kanato kon unsa ang maayo. ⁵Kay miingon si Job, ‘Matarong ako, ug gikuha sa Dios ang akong katarong; ⁶bisan tuod husto ako, giisip ako nga bakakon; ang akong samad dili na maayo, bisan ako walay pagsupak.’ ⁷Kinsa bang tawhana ang sama kang Job, nga nagainom sa pagbiaybiay sama sa tubig, ⁸nga nakig-uban sa mga mamumuhat ug daotan ug naglakaw uban sa mga tawong daotan? ⁹Kay miingon siya, ‘Walay makuha ang tawo sa iyang pagkalipay diha sa Dios.’ ¹⁰Busa patalinghogi ako, kamong mga tawo nga may salabutan: halayo sa Dios ang pagbuhat ug kadaotan, ug sa Makagagahum ang pagbuhat ug sayop. ¹¹Kay sumala sa buhat sa tawo iyang balusan siya, ug sumala sa iyang mga dalan iyang ipahamtang kaniya. ¹²Sa pagkatinuod ang Dios dili magbuhat ug daotan, ug ang Makagagahum dili magtuis sa katarong. ¹³Kinsa ang naghatag kaniya ug kagahom sa yuta, ug kinsa ang nagtugyan kaniya sa tibuok kalibotan? ¹⁴Kon ibutang niya ang iyang kasingkasing sa tawo ug bawion ang iyang espiritu ug ang iyang gininhawa, ¹⁵ang tanang unod mangamatay nga dungan, ug ang tawo mobalik sa abog. ¹⁶Kon ikaw may salabutan, patalinghogi kini; paminawa ang tingog sa akong mga pulong. ¹⁷Makagahom ba ang nagadumot sa katarong? Imo bang pakasad-on siya nga matarong ug gamhanan, ¹⁸nga nagaingon sa usa ka hari, ‘Walay pulos,’ ug sa mga dungganon, ‘Mga tawong daotan,’ ¹⁹nga walay gipakitaan ug pinalabi sa mga prinsipe, ni nagatagad sa dato labaw sa kabos, kay silang tanan binuhat sa iyang mga kamot? ²⁰Sa usa ka pagpamilok sila mangamatay; sa tungang gabii matay-og ang mga katawhan ug mangahanaw, ug ang mga gamhanan pagakuhaon nga dili pinaagi sa kamot sa tawo. ²¹Kay ang iyang mga mata anaa sa mga dalan sa tawo, ug nakita niya ang tanan niyang mga lakang. ²²Walay kangitngit o lawom nga landong diin matago ang mga mamumuhat ug daotan. ²³Kay ang Dios dili na kinahanglan nga mag-usisa pa sa tawo, aron kinahanglan siya moatubang sa Dios sa paghukom. ^a a v23 Ang punto ni Elihu: ang Dios wala magkinahanglan ug pormal nga paghusay o tinakdang panahon aron mohukom — mobuhat lang siya. ²⁴Iyang gidugmok ang mga gamhanan nga walay pagsusi ug gibutang ang uban sa ilang dapit. ²⁵Busa, kay nasayod sa ilang mga buhat, iyang gipukan sila sa kagabhion, ug nangadugmok sila. ²⁶Iyang gihampak sila tungod sa ilang pagkadaotan atubangan sa mga nagtan-aw, ²⁷tungod kay mibiya sila sa pagsunod kaniya ug wala magtagad sa bisan unsa sa iyang mga dalan, ²⁸mao nga ilang gitukmod ang mga kabos sa pagtuaw ngadto kaniya, ug nadungog niya ang pagtuaw sa mga sinakit. ²⁹Kon maghilom siya, kinsa ang makahukom? Kon itago niya ang iyang nawong, kinsa ang makakita kaniya—bisan kini usa ka nasod o usa ka tawo, ³⁰aron walay tawong dili diosnon ang maghari o maglit-ag sa katawhan. ³¹Kay dunay tawo ba nga miingon sa Dios, ‘Giantos ko na ang akong silot; dili na ako magpakasala pag-usab; ³²tudloi ako kon unsa ang dili ko makita; kon nakabuhat ako ug sayop, dili ko na kini buhaton pag-usab’? ³³Balusan ka ba niya sumala sa imong kaugalingong gusto tungod kay gisalikway mo ang iyang pagbadlong? Kay ikaw ang kinahanglan mopili, dili ako; busa ipahayag kon unsa ang imong nahibaloan. ³⁴Ang mga tawo nga may salabutan moingon kanako, ug ang matag maalamon nga tawo nga makadungog kanako moingon, ³⁵‘Nagsulti si Job nga walay kahibalo; ang iyang mga pulong walay pagsabot.’ ³⁶Kon masulayan lamang unta si Job hangtod sa kinatumyan tungod sa iyang pagtubag sama sa mga tawong daotan! ³⁷Kay gidugang niya ang pagsupak sa iyang sala; iyang gibiaybiay kita sa dayag ug gipadaghan ang iyang mga pulong batok sa Dios.”