ڇپيل
ڪتاب

اليهو وري ڳالهائي ٿو

اليهو دليل ڏئي ٿو ته انساني گناهه ۽ انساني چڱائي خدا لاءِ ڪجهه به نٿا بدلائين، جيڪو ڪڪرن کان به مٿي آهي؛ انهن جو اثر ٻين ماڻهن تي پوي ٿو. مظلوم رڙيون ڪن ٿا، پر ڪو به نٿو پڇي ته سندن خالق ڪٿي آهي، جيڪو رات ۾ گيت ڏئي ٿو. تنهن ڪري ايوب علم کانسواءِ لفظ وڌائي ٿو.

باب 35.

پوءِ اليهو اڳتي هلي چيو تہ ”ڇا تون هن کي انصاف سمجهين ٿو؟ تون چوين ٿو تہ ’منهنجي سچائي خدا جي سچائيءَ کان وڌيڪ آهي.‘ ڇاڪاڻ تہ تون پڇين ٿو تہ ’تو لاءِ ان ۾ ڪهڙو فائدو آهي؟ گناهه نہ ڪرڻ سان مون کي ڇا حاصل ٿيندو؟‘ آءٌ تو کي ۽ تو سان گڏ تنهنجن دوستن کي جواب ڏيندس. آسمان ڏانهن مٿي نهار ۽ ڏس؛ ڪڪرن ڏانهن غور سان نهار، جيڪي تو کان مٿاهان آهن. جيڪڏهن تون گناهه ڪرين، تہ هن جي خلاف ڇا ڪندين؟ ۽ جيڪڏهن تنهنجون بغاوتون گھڻيون هجن، تہ هن سان ڇا ڪندين؟ جيڪڏهن تون سچار آهين، تہ هن کي ڇا ڏيندين؟ يا هو تنهنجي هٿان ڇا وٺندو؟ تنهنجي بڇڙائي رڳو تو جهڙي ماڻهوءَ تي اثر ڪري ٿي، ۽ تنهنجي سچائي رڳو ڪنهن ٻئي ماڻهوءَ تي. ماڻهو گھڻن ظلمن جي بار هيٺان رڙيون ڪن ٿا؛ زورآورن جي ٻانهن خلاف مدد لاءِ پڪارين ٿا. پر ڪو بہ نہ ٿو چوي تہ ’منهنجو خالق خدا ڪٿي آهي، جيڪو رات جو گيت ڏئي ٿو، جيڪو اسان کي زمين جي جانورن کان وڌيڪ سيکاري ٿو ۽ آسمان جي پکين کان وڌيڪ سياڻو بڻائي ٿو؟‘ اتي اهي رڙيون ڪن ٿا، پر هو بڇڙن ماڻهن جي غرور سبب جواب نہ ٿو ڏئي. يقيناً خدا خالي رڙ نہ ٿو ٻڌي؛ قادر مطلق ان ڏانهن ڌيان نہ ٿو ڏئي. جڏهن تون چوين ٿو تہ مان هن کي نہ ٿو ڏسان، تڏهن هو ڪيترو گھٽ جواب ڏيندو، جيتوڻيڪ تنهنجو مقدمو هن جي اڳيان آهي ۽ تو کي هن جو انتظار ڪرڻو آهي. هاڻي بہ، ڇاڪاڻ تہ هن جي غضب اڃا سزا نہ ڏني آهي، ۽ هن بيوقوفيءَ ڏانهن ٿورو ئي ڌيان ڏنو آهي. ايوب خالي ڳالهين سان پنهنجو وات کولي ٿو؛ هو علم کانسواءِ لفظن جو انبار ڪري ٿو.“