چاپدا
کئتاب

اِلئهو گئنه دانیشیر

اِلئهو دلئل گتئرئر کی، ائنسانین گوناهی و ائنسانین یاخشیلیغی تاری اوچون هچ نه‌یی دَیئشمئر، او کی، بولودلاردان اوجادیر؛ اونلار باشقا آداملارین اوستونه دوشور. ظولم گؤرَنلر فریاد ادئرلر، آمّا هچ کس سوروشمور کی، اونلاری یارادان تاری هارادادیر، او کی، گجه نغمه‌لر ورئر. بله‌جه ایّوب علمسئز سؤزلری چوخالدیر.

فصل 35.

اِلئهو سؤزونه داوام ورئب ددی: «بونو عادئل گومان ادئرسن؟ سن دیئرسن: ”عدالتئم تارینینکیندن چوخدور.“ چونکی سن سوروشورسان: ”بونون سنه نه خیری اولار؟ گوناه اتمه‌مکله نه قازانجیم اولار؟“ من سنه و سنئنله برابر دوستلارینا جاواب وره‌جه‌یم. گؤیلره یوخاری باخ و گؤر؛ سندن اوجا اولان بولودلارا گؤز گزدئر. اگر گوناه اده‌سن، اونون ضئدّئنه نه ائش گؤره بئلرسن؟ و اگر عوصیانلارین چوخ اولسا، اونا نه اده بئلرسن؟ اگر صالح اولاسان، اونا نه ورئرسن؟ یا کی، سنئن الئندن نه آلیر؟ شرارتئن آنجاق سنئن کئمی بئر آداما توخونور، صالحلئیئن ده آنجاق بئر ائنسان اؤولادینا. ائنسانلار چوخلو ظولم‌لرئن آغیرلیغی آلتیندا فریاد ادئرلر؛ گوجلولرئن قولونون ضئدّئنه کؤمه‌یه چاغیریرلار. آمّا هچ کس دمئر: ”هانی منی یارادان تاری، او کی، گجه نغمه‌لر ورئر، او کی، بئزی یرده‌کی حیوانلاردان آرتیق اؤیره‌دئر و بئزی گؤیده‌کی قوشلاردان داها حئکمتلی ادر؟“ اورادا فریاد ادئرلر، آمّا او جاواب ورمئر، پئس آداملارین تکبّورو اوزوندن. دوغرودان دا تاری بوش فریادا قولاق آسماز؛ قادئری‌موطلق اونا اعتئنا اتمز. اوندا او نه قدر داها آز جاواب وره‌جک، سن دیئنده کی، اونو گؤرمورسن— حال بو کی، سنئن داعوان اونون قاباغیندادیر و سن اونو گؤزله‌مه‌لئسن. و ائندی، اونون قضبی حله جزا ورمه‌یئب، و او آخماقلیغا آز اعتئنا ادئب. ایّوب آغزینی بوش سؤزله آچیر؛ علمسئز سؤزلری چوخالدیر.»