Ο Ελιού Μιλάει Ξανά

Ο Ελιού υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη αμαρτία και η ανθρώπινη καλοσύνη δεν αλλάζουν τίποτε για τον Θεό, που είναι ψηλότερα από τα σύννεφα· πέφτουν πάνω σε άλλους ανθρώπους. Οι καταπιεσμένοι κραυγάζουν, μα κανείς δεν ρωτά πού είναι ο Δημιουργός τους, που δίνει τραγούδια μέσα στη νύχτα. Έτσι ο Ιώβ πληθαίνει τα λόγια χωρίς γνώση.

Κεφάλαιο 35.

Τότε ο Ελιού συνέχισε και είπε: «Νομίζεις πως αυτό είναι δίκαιο; Λες: “Η δικαιοσύνη μου είναι μεγαλύτερη από του Θεού”. Γιατί ρωτάς: “Τι σε ωφελεί; Τι κερδίζω αν δεν αμαρτάνω;” Θα απαντήσω σ’ εσένα και στους φίλους σου μαζί σου. Κοίταξε ψηλά στους ουρανούς και δες· παρατήρησε τα σύννεφα, που είναι ψηλότερα από σένα. Αν αμαρτάνεις, τι πετυχαίνεις εναντίον του; Κι αν οι ανταρσίες σου είναι πολλές, τι του κάνεις; Αν είσαι δίκαιος, τι του δίνεις; Ή τι δέχεται από το χέρι σου; Η κακία σου αγγίζει μόνο έναν άνθρωπο σαν εσένα, και η δικαιοσύνη σου μόνο έναν συνάνθρωπο. Οι άνθρωποι κραυγάζουν κάτω από το βάρος των πολλών καταπιέσεων· ζητούν βοήθεια ενάντια στον βραχίονα των ισχυρών. Όμως κανείς δε λέει: “Πού είναι ο Θεός, ο Δημιουργός μου, που δίνει τραγούδια μέσα στη νύχτα, που μας διδάσκει περισσότερα από τα ζώα της γης και μας κάνει σοφότερους από τα πουλιά του ουρανού;” Εκεί κραυγάζουν, αλλά εκείνος δεν απαντά, εξαιτίας της αλαζονείας των πονηρών ανθρώπων. Βέβαια ο Θεός δεν ακούει μια κενή κραυγή· ο Παντοδύναμος δεν της δίνει καμιά σημασία. Πόσο λιγότερο, λοιπόν, θα απαντήσει όταν λες πως δεν τον βλέπεις— αν και η υπόθεσή σου βρίσκεται μπροστά του κι εσύ πρέπει να τον περιμένεις. Και τώρα, επειδή η οργή του δεν τιμώρησε ακόμη, κι ελάχιστη σημασία έδωσε στην ανοησία. Ο Ιώβ ανοίγει το στόμα του με λόγια κενά· πληθαίνει τα λόγια του χωρίς γνώση».