Λόγια που πρέπει να ειπωθούν εκ μέρους του Θεού

Ο Ελιού μιλά εκ μέρους του Θεού: η θλίψη είναι διδαχή, ένα αυτί που ανοίγει, και ο Ιώβ θα μπορούσε να είχε οδηγηθεί σε τόπο ευρύχωρο. Έπειτα ο τόνος του γίνεται θαυμασμός: βροχή που σταλάζει από την ομίχλη, βροντή, αστραπή που σημαδεύει τον στόχο της. Ο Θεός είναι μέγας, και δεν τον γνωρίζουμε.

Κεφάλαιο 36.

Ο Ελιού συνέχισε και είπε: «Κάνε λίγη υπομονή, και θα σου δείξω, γιατί υπάρχουν ακόμα λόγια να ειπωθούν εκ μέρους του Θεού. Θα φέρω τη γνώση μου από μακριά, και θα αποδώσω δικαιοσύνη στον Δημιουργό μου. Γιατί αληθινά τα λόγια μου δεν είναι ψεύτικα· κάποιος τέλειος στη γνώση βρίσκεται μαζί σου. Δες, ο Θεός είναι ισχυρός, όμως δεν περιφρονεί κανέναν· είναι ισχυρός στη δύναμη της κατανόησης. Δεν κρατάει τους ασεβείς στη ζωή, αλλά αποδίδει δικαιοσύνη στους βασανισμένους. Ποτέ δεν παίρνει τα μάτια του από τους δίκαιους· τους βάζει να καθίσουν με βασιλιάδες στους θρόνους τους για πάντα, κι εκείνοι εξυψώνονται. Κι αν είναι δεμένοι με αλυσίδες, πιασμένοι σφιχτά σε σκοινιά βασάνου, τότε τους φανερώνει τις πράξεις τους και τις ανταρσίες τους, ότι φέρθηκαν με αλαζονεία. Ανοίγει το αυτί τους στη διδαχή, και προστάζει να γυρίσουν πίσω από την αμαρτία. Αν ακούσουν και τον υπηρετήσουν, τελειώνουν τις μέρες τους με ευημερία, και τα χρόνια τους περνούν ευχάριστα. Αλλά αν δεν ακούσουν, χάνονται από το σπαθί, και πεθαίνουν χωρίς γνώση. Οι ασεβείς στην καρδιά κρατούν μέσα τους οργή· δεν κραυγάζουν για βοήθεια όταν τους δένει. Η ψυχή τους πεθαίνει στα νιάτα, και η ζωή τους τελειώνει ανάμεσα στους ιερόδουλους. Λυτρώνει τους βασανισμένους μέσα από το βάσανό τους, και ανοίγει το αυτί τους μέσα από τη δυσκολία. Θα σε είχε τραβήξει κι εσένα έξω από τα σαγόνια της στενοχώριας σε έναν τόπο ευρύχωρο κι ανοιχτό χωρίς περιορισμό, και το τραπέζι σου θα ήταν στρωμένο με πλούσια φαγητά. Αλλά εσένα σε κατατρώει η κρίση που αξίζει στους ασεβείς· η κρίση και η δικαιοσύνη σε έχουν πιάσει. Πρόσεξε μήπως η οργή σε παρασύρει στον εμπαιγμό, και μην αφήσεις ένα μεγάλο λύτρο να σε πλανέψει. Μπορεί η κραυγή σου για βοήθεια να σε κρατήσει μακριά από τη στενοχώρια, ή όλες οι δυνάμεις της ισχύος σου; Μην λαχταράς τη νύχτα, όταν λαοί ξεριζώνονται από τον τόπο τους. Πρόσεξε· μην στραφείς στην αμαρτία, γιατί αυτό διάλεξες αντί για το βάσανο. Δες, ο Θεός είναι εξυψωμένος στη δύναμή του· ποιος είναι δάσκαλος σαν κι αυτόν;

«Ποιος του όρισε τον δρόμο του, ή ποιος μπορεί να πει, “Έκανες κακό”; Θυμήσου να εξυμνείς το έργο του, που οι άνθρωποι το ύμνησαν με τραγούδι. Όλοι οι άνθρωποι το έχουν δει· η ανθρωπότητα το βλέπει από μακριά. Δες, ο Θεός είναι μεγάλος, και δεν τον γνωρίζουμε· ο αριθμός των χρόνων του ξεπερνά κάθε αναζήτηση. Γιατί αυτός ανεβάζει τις σταγόνες του νερού· κι εκείνες στάζουν σαν βροχή από την ομίχλη του, που τα σύννεφα την ξεχύνουν και τη ρίχνουν άφθονη πάνω στους ανθρώπους. Μπορεί κανείς να καταλάβει πώς απλώνονται τα σύννεφα, τη βροντή της σκηνής του; Δες, σκορπίζει την αστραπή του γύρω του, και σκεπάζει τα βάθη της θάλασσας. Γιατί μ' αυτά κυβερνά τους λαούς· δίνει τροφή με αφθονία. Γεμίζει τα χέρια του με την αστραπή, και την προστάζει να χτυπήσει τον στόχο. Ο κρότος της μιλάει γι' αυτόν· ακόμα και τα ζώα νιώθουν την καταιγίδα να έρχεται».