ኢዮብ 36

36 ¹ኤሊሁም እንዲህ ሲል ቀጠለ፦ ²“ጥቂት ታገሠኝ፤ አሳይሃለሁና፤ ስለ እግዚአብሔር ለመናገር ገና ቃሎች አሉና። ³ዕውቀቴን ከሩቅ አመጣለሁ፤ ለፈጣሪዬም ጽድቅን እሰጣለሁ። ⁴በእውነት ቃሎቼ ሐሰት አይደሉምና፤ በዕውቀት ፍጹም የሆነ ከአንተ ጋራ ነው። ⁵እነሆ፣ እግዚአብሔር ኀያል ነው፤ ነገር ግን ማንንም አይንቅም፤ በማስተዋል ብርታት ኀያል ነው። ⁶ክፉዎችን በሕይወት አያኖርም፤ ለተጨነቁትም ፍርድን ይሰጣል። ⁷ዓይኖቹን ከጻድቃን ፈጽሞ አያነሣም፤ ከነገሥታት ጋራ በዙፋናቸው ላይ ለዘላለም ያስቀምጣቸዋል፤ ከፍ ከፍም ይላሉ። ⁸በሰንሰለት ቢታሰሩ፣ በመከራ ገመድ ቢያዙ፣ ⁹ሥራቸውንና ዐመፃቸውን፣ በትዕቢት እንደ ተመላለሱ ይነግራቸዋል። ¹⁰ጆሮአቸውን ለተግሣጽ ይከፍታል፤ ከኀጢአትም እንዲመለሱ ያዝዛል። ¹¹ቢሰሙና ቢያገለግሉት፣ ዘመናቸውን በበረከት ይፈጽማሉ፤ ዓመታቸውም በደስታ ያልፋል። ¹²ባይሰሙ ግን በሰይፍ ይጠፋሉ፤ ያለ ዕውቀትም ይሞታሉ። ¹³በልባቸው ዓመፀኞች የሆኑ ቍጣን ይሰበስባሉ፤ ባሰራቸውም ጊዜ ለእርዳታ አይጮኹም። ¹⁴ነፍሳቸው በወጣትነት ትሞታለች፤ ሕይወታቸውም በቤተ ጣዖት ሴሰኞች መካከል ያልቃል። ¹⁵የተጨነቁትን በመከራቸው ያድናል፤ በጭንቀትም ጆሮአቸውን ይከፍታል። ¹⁶አንተንም ከጭንቀት አፍ አውጥቶ ጥበት ወደሌለበት ሰፊ ክፍት ስፍራ ያደርስህ ነበር፤ ገበታህም በሥብ ይሞላ ነበር። ¹⁷አንተ ግን ለክፉዎች በተገባ ፍርድ ተይዘሃል፤ ፍርድና ፍትሕ ጨብጠውሃል። ¹⁸ቍጣ ወደ ፌዝ እንዳያታልልህ ተጠንቀቅ፤ ታላቅ ቤዛም እንዳያስትህ። ¹⁹ጩኸትህ ከጭንቀት ይጠብቅሃልን? ወይስ የብርታትህ ኀይል ሁሉ? ²⁰ሌሊትን አትናፍቅ፤ ሕዝቦች ከስፍራቸው የሚወገዱበትን። ²¹ተጠንቀቅ፤ ወደ ኀጢአት አትመለስ፤ ከመከራ ይልቅ ይህን መርጠሃልና። ²²እነሆ፣ እግዚአብሔር በኀይሉ ከፍ ከፍ ይላል፤ እንደ እርሱ መምህር ማን ነው?

²³“መንገዱን ማን አዘዘለት? ወይስ፣ ‘በደል አድርገሃል’ ሊል የሚችል ማን ነው? ²⁴ሰዎች በመዝሙር ያከበሩትን ሥራውን ከፍ ከፍ ለማድረግ አስብ። ²⁵ሰዎች ሁሉ ተመልክተውታል፤ ሰውም ከሩቅ ያየዋል። ²⁶እነሆ፣ እግዚአብሔር ታላቅ ነው፤ እኛም አናውቀውም፤ የዘመኑ ቍጥር ከምርመራ በላይ ነው። ²⁷የውሃውን ጠብታዎች ይስባልና፤ ከጉሙም ዝናብ ሆነው ይንጠባጠባሉ፤ ²⁸ደመናትም ያፈሱታል፤ በሰዎችም ላይ አትረፍርፈው ያዘንቡታል። ²⁹የደመናትን መዘርጋት፣ የድንኳኑንም ነጐድጓድ ሊያስተውል የሚችል አለን? ³⁰እነሆ፣ መብረቁን በዙሪያው ይበትናል፤ የባሕሩንም ጥልቅ ይሸፍናል። ³¹በእነዚህ ሕዝቦችን ያስተዳድራልና፤ ምግብንም አትረፍርፎ ይሰጣል። ³²እጆቹን በመብረቅ ይሞላል፤ ዒላማውንም እንዲመታ ያዝዘዋል። ³³ጩኸቱ ስለ እርሱ ይናገራል፤ ከብቶች እንኳ ማዕበሉ መምጣቱን ያውቃሉ።”