Teny holazaina ho an’Andriamanitra

Mitenenena ho an'Andriamanitra i Elihoa: fampianarana ny fahoriana, sofina misokatra, ary azon'i Joba nentina tany amin'ny toerana malalaka. Avy eo miova ho fahatalanjonana ny feony: ranonorana nodioviana avy amin'ny zavona, kotrokorana, varatra mitondra mankany amin'ny tanjony. Lehibe Andriamanitra, ary tsy fantatsika izy.

Toko 36.

Dia nitohy i Elihoa ka nanao hoe: « Mahareta kely amiko, dia hasehoko anao, fa mbola misy teny holazaina ho an’Andriamanitra. Horaisiko avy lavitra ny fahalalako, ary hanamarina ny Mpanao ahy aho. Fa marina tokoa fa tsy diso ny teniko; ny tonga lafatra amin’ny fahalalana dia momba anao. Indro, Andriamanitra dia mahery, nefa tsy manamavo; mahery Izy amin’ny herin’ny fahalalana. Tsy avelany hiaina ny ratsy fanahy, fa omeny rariny ny ory. Tsy manala ny masony amin’ny marina Izy; ampipetrahiny miaraka amin’ny mpanjaka eo ambonin’ny seza fiandrianany mandrakizay izy, ka asandratra. Ary raha mifatotra amin’ny rojo izy, voafandrika amin’ny kofehy fahoriana, dia asehony azy ny asany sy ny fanomezan-keloka nataony, fa nirehareha izy. Sokafany ny sofiny hihaino fianarana, ary andidiny hiala amin’ny heloka izy. Raha mihaino sy manompo Azy izy, dia vita amin’ny fahambinana ny androny, ary mahafinaritra ny taonany. Fa raha tsy mihaino izy, dia ringana amin’ny sabatra ka maty tsy manana fahalalana. Ireo tsy matahotra an’Andriamanitra ao am-po dia mitahiry fahatezerana; tsy mitaraina mangataka famonjena izy rehefa fehezin’Izy. Maty tanora ny fanahiny, ary tapitra any amin’ny mpijangajanga masina ny ainy. Vonjeny amin’ny fahoriany ny ory, ary sokafany ny sofiny amin’ny alalan’ny fahoriana. Izy koa dia ho nitondra anao niala tamin’ny vavan’ny fahoriana ho any amin’ny toerana malalaka sady mivelatra, tsy misy fanerena, ary feno zava-tsoa ny latabatrao. Fa feno ny fitsarana ny ratsy fanahy ianao; fitsarana sy rariny no nanana anao. Mitandrema mba tsy hitaona anao hanesoeso ny fahatezerana, ary aza avela hamily anao ny avotra lehibe. Moa ny fitarainanao va hahavonjy anao amin’ny fahoriana, na ny herinao rehetra? Aza maniry ny alina, izay tapahina tsy ho eo amin’ny toerany ny firenena. Mitandrema, aza miherika amin’ny heloka, fa izany no nofidinao fa tsy ny fahoriana. Indro, Andriamanitra dia ambony amin’ny heriny; iza no mpampianatra tahaka Azy?

« Iza no nanoro Azy ny lalany, na iza no mahay manao hoe: “Nanao ny tsy rariny Ianao”? Tsarovy ny hanandratra ny asany, izay nankalazan’ny olona tamin’ny hira. Efa nijery izany ny olombelona rehetra; hitan’ny olona avy lavitra izany. Indro, lehibe Andriamanitra, ary tsy mahalala Azy isika; tsy hay tadiavina ny isan’ny taonany. Fa misintona ny rano mitete Izy; mivadika ho ranonorana avy amin’ny zavonany izy ireo, izay alatsaky ny rahona ary arotsany be dia be amin’ny olombelona. Moa misy mahatakatra ny fivelaran’ny rahona, ny kotroky ny tranolay misy Azy? Indro, mamafy ny helatra manodidina Azy Izy, ary manarona ny lalin’ny ranomasina. Fa ireo no itondrany ny firenena; manome hanina be dia be Izy. Mameno ny tanany amin’ny helatra Izy, ary mandidy azy hamely ny lasibatra. Ny fikotrokotroka dia milaza Azy; na ny omby aza dia mahatsapa ny tafio-drivotra ho avy. »