Job 36

36 ¹Ug si Elihu nagpadayon ug miingon: ²“Pailobi ako ug diyutay, ug akong ipakita kanimo, kay aduna pay mga pulong nga isulti alang sa Dios. ³Dad-on ko ang akong kahibalo gikan sa halayo, ug ipahinungod ang pagkamatarong sa akong Magbubuhat. ⁴Kay sa pagkatinuod ang akong mga pulong dili bakak; ang usa nga hingpit sa kahibalo anaa uban kanimo. ⁵Tan-awa, ang Dios gamhanan, apan wala siya magtamay; gamhanan siya sa kusog sa pagsabot. ⁶Wala niya tipigi nga buhi ang mga daotan, apan nagahatag ug hustisya sa mga sinakit. ⁷Wala gayod niya tangtanga ang iyang mata gikan sa mga matarong; gipalingkod niya sila uban sa mga hari sa ilang mga trono hangtod sa kahangtoran, ug gibayaw sila. ⁸Ug kon sila ginapos sa mga talikala, nadakpan sa mga pisi sa kasakit, ⁹unya iyang ipahayag kanila ang ilang mga buhat ug ang ilang mga pagsupak, nga sila naggawi nga mapahitas-on. ¹⁰Iyang ginaablihan ang ilang dalunggan sa pagtudlo, ug nagasugo nga sila mobiya sa sala. ¹¹Kon sila mamati ug moalagad kaniya, tapuson nila ang ilang mga adlaw sa kauswagan, ug ang ilang mga tuig molabay nga malipayon. ¹²Apan kon sila dili mamati, mangamatay sila pinaagi sa espada, ug mangamatay nga walay kahibalo. ¹³Ang mga walay Dios sa kasingkasing nagatipig ug kasuko; wala sila magpakitabang sa dihang gigapos niya sila. ¹⁴Ang ilang kalag mamatay sa pagkabatan-on, ug ang ilang kinabuhi matapos uban sa mga bigaon sa mga templo. ¹⁵Iyang ginaluwas ang mga sinakit pinaagi sa ilang kasakit, ug ginaablihan ang ilang dalunggan pinaagi sa kalisod. ¹⁶Gihaw-as ka usab unta niya gikan sa mga apapangig sa kasakit ngadto sa usa ka lapad ug hawan nga dapit nga walay pagpugong, ug ang imong lamesa mapuno unta sa kadagaya. ¹⁷Apan napuno ka sa paghukom nga angay sa mga daotan; ang paghukom ug ang hustisya mikupot kanimo. ¹⁸Pagbantay nga ang kaligutgot dili makahaylo kanimo ngadto sa pagbiaybiay, ug ayaw tugoti nga ang dakong lukat magpahisalaag kanimo. ¹⁹Makapahilayo ba kanimo gikan sa kasakit ang imong pagpakitabang, o ang tanang kusog sa imong gahom? ²⁰Ayaw pangandoya ang kagabhion, sa dihang ang mga katawhan pagaputlon gikan sa ilang dapit. ²¹Pagbantay; ayaw pagliso ngadto sa sala, kay gipili mo kini kay sa kasakit. ²²Tan-awa, ang Dios gibayaw diha sa iyang gahom; kinsa ba ang magtutudlo nga sama kaniya?

²³“Kinsa ang nagtakda alang kaniya sa iyang dalan, o kinsa ang makaingon, ‘Nakabuhat ka ug sayop’? ²⁴Hinumdomi ang pagdayeg sa iyang buhat, nga gisaulog sa mga tawo pinaagi sa awit. ²⁵Ang tanang katawhan nagtan-aw niini; ang katawhan nakakita niini gikan sa halayo. ²⁶Tan-awa, ang Dios halangdon, ug wala nato siya mailhi; ang gidaghanon sa iyang mga tuig dili matugkad. ²⁷Kay iyang ginakuha ang mga tulo sa tubig; nangatagak kini ingon nga ulan gikan sa iyang gabon, ²⁸nga ginabubo sa mga panganod ug ginapatagak nga madagayaon ngadto sa katawhan. ²⁹Aduna bay makasabot sa pagkatag sa mga panganod, sa dalugdog sa iyang puloy-anan? ³⁰Tan-awa, iyang gisabwag ang iyang kilat libot kaniya, ug gitabonan niya ang kahiladman sa dagat. ³¹Kay pinaagi niini iyang ginadumala ang mga katawhan; ginahatag niya ang pagkaon sa kadagaya. ³²Ginapuno niya ang iyang mga kamot sa kilat, ug ginasugo kini sa pag-igo sa tumong. ³³Ang dagundog niini nagsugilon mahitungod kaniya; bisan ang mga baka makabati sa nagsingabot nga unos.”