ايوب 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹پوءِ اليهو اڳتي هلي چيو تہ ²”ٿورو مون سان صبر ڪر تہ آءٌ توکي ڏيکاريان، ڇاڪاڻ تہ خدا جي طرفان اڃا ڳالهائڻ لاءِ لفظ آهن. ³آءٌ پنهنجو علم پري کان آڻيندس، ۽ پنهنجي خالق کي سچائي منسوب ڪندس. ⁴يقيناً منهنجا لفظ ڪوڙا نہ آهن؛ علم ۾ ڪامل شخص تو سان گڏ آهي. ⁵ڏس، خدا زورائتو آهي، پر ڪنهن کي حقير نہ ٿو سمجهي؛ هو سمجهه جي طاقت ۾ زورائتو آهي. ⁶هو بدڪارن کي جيئرو نہ ٿو رکي، پر مظلومن کي انصاف ٿو ڏئي. ⁷هو سچارن کان پنهنجون اکيون ڪڏهن نہ ٿو هٽائي؛ کين بادشاهن سان گڏ هميشه لاءِ تختن تي ويهاري ٿو، ۽ اهي سرفراز ٿين ٿا. ⁸جيڪڏهن اهي زنجيرن ۾ جڪڙيل هجن، ۽ ڏک جي رسين ۾ مضبوطيءَ سان ڦاٿل هجن، ⁹تہ هو کين سندن ڪم ۽ سندن بغاوتون ٻڌائي ٿو تہ هنن غرور ڪيو آهي. ¹⁰هو سندن ڪن کي نصيحت لاءِ کولي ٿو، ۽ حڪم ڏئي ٿو تہ اهي گناهه کان موٽي اچن. ¹¹جيڪڏهن اهي ٻڌن ۽ سندس خدمت ڪن، تہ پنهنجا ڏينهن خوشحاليءَ ۾ پورا ڪن ٿا، ۽ سندن سال خوشيءَ سان گذرن ٿا. ¹²پر جيڪڏهن نہ ٻڌن، تہ تلوار سان هلاڪ ٿين ٿا، ۽ علم کان سواءِ مري وڃن ٿا. ¹³دل ۾ بي دين ماڻهو ڪاوڙ رکن ٿا؛ جڏهن هو کين جڪڙي ٿو تڏهن مدد لاءِ نہ ٿا پڪارين. ¹⁴سندن جان جوانيءَ ۾ مري ٿي، ۽ سندن زندگي مندر جي فاحشن ۾ ختم ٿئي ٿي. ¹⁵هو مظلومن کي سندن ڏک ذريعي ڇڏائي ٿو، ۽ تڪليف ذريعي سندن ڪن کولي ٿو. ¹⁶هن توکي بہ مصيبت جي جبڙن مان ڪڍي هڪ ويڪري، کليل جاءِ تي آندو هجي ها، جتي ڪابہ تنگي نہ هجي ها، ۽ تنهنجو دسترخوان رنگارنگ نعمتن سان ڀريل هجي ها. ¹⁷پر تون بدڪارن جي سزا سان ڀريل آهين؛ سزا ۽ انصاف توکي جهلي ورتو آهي. ¹⁸خبردار رهج تہ ڪاوڙ توکي ٺٺولي ڏانهن نہ ڇڪي، ۽ وڏو فديو توکي گمراهه نہ ڪري. ¹⁹ڇا تنهنجي مدد لاءِ پڪار، يا تنهنجي طاقت جون سڀ قوتون، توکي ڏک کان بچائي سگهن ٿيون؟ ²⁰رات جي تمنا نہ ڪر، جڏهن قومون پنهنجي جاءِ تان ڪٽجي وڃن ٿيون. ²¹خبردار رهج، گناهه ڏانهن نہ موٽج، ڇاڪاڻ تہ تو ڏک جي بدران هيءُ چونڊيو آهي. ²²ڏس، خدا پنهنجي قدرت ۾ سرفراز آهي؛ هن جهڙو استاد ڪير آهي؟

²³”ڪنهن هن لاءِ سندس واٽ مقرر ڪئي آهي، يا ڪير چئي سگهي ٿو تہ ’تو غلط ڪيو آهي‘؟ ²⁴ياد رک تہ سندس ڪم جي واکاڻ ڪج، جنهن کي ماڻهن گيتن ۾ ساراهيو آهي. ²⁵سڀني ماڻهن ان کي ڏٺو آهي؛ انسان پري کان ان کي ڏسي ٿو. ²⁶ڏس، خدا عظيم آهي، ۽ اسين هن کي نہ ٿا ڄاڻون؛ سندس سالن جو تعداد کوجڻ کان ٻاهر آهي. ²⁷ڇاڪاڻ تہ هو پاڻيءَ جا ڦڙا مٿي ڇڪي ٿو؛ اهي سندس ڌنڌ مان مينهن ٿي ٽمن ٿا، ²⁸جن کي ڪڪر وسائين ٿا ۽ انسانن تي گهڻو ڪري ٽيپائين ٿا. ²⁹ڇا ڪو ڪڪرن جي پکيڙ، ۽ سندس خيمي جي گجگوڙ کي سمجهي سگهي ٿو؟ ³⁰ڏس، هو پنهنجي بجلي پنهنجي چوڌاري پکيڙي ٿو، ۽ سمنڊ جي اونهائين کي ڍڪي ٿو. ³¹ڇاڪاڻ تہ انهن ذريعي هو قومن تي حڪومت ٿو ڪري؛ هو گهڻو کاڌو ٿو ڏئي. ³²هو پنهنجا هٿ بجليءَ سان ڀري ٿو، ۽ ان کي حڪم ڏئي ٿو تہ نشاني تي لڳي. ³³ان جي گجگوڙ هن جي خبر ڏئي ٿي؛ مال بہ طوفان جي اچڻ کي محسوس ڪري ٿو.“