Pihatur nu Baris Diucapkeun Pikeun Allah

Elihu nyarita pikeun Allah: kasangsaraan téh pangajaran, ceuli anu dibuka, sarta Ayub bisa ditarik ka tempat anu lega. Tuluy sorana robah jadi kaheranan: hujan disaring tina halimun, guludug, kilat anu diarahkeun kana sasaranana. Allah téh agung, sarta urang henteu wawuh ka Mantenna.

Pasal 36.

Elihu neruskeun deui saurna: “Sabar heula sakedap, abdi baris nembongkeun ka anjeun, sabab aya keneh anu baris diucapkeun pikeun Allah. Pangaweruh abdi baris dipendak ti anu jauh, sarta kaadilan baris diunjukkeun ka Nu Nyiptakeun abdi. Saestuna omongan abdi teh lain bohong; aya di dieu jeung anjeun anu sampurna pangaweruhna. Tenjo, Allah teh maha kawasa, tapi henteu ngaremehkeun; Mantenna maha kawasa dina kakuatan pangartos. Mantenna henteu ngahirupkeun jalma jahat, tapi maparin kaadilan ka nu sangsara. Mantenna henteu kungsi mindahkeun soca-Na ti nu bener; maranehna didiukkeun jeung raja-raja dina tahtana salalanggengna, sarta diluhurkeun. Sarta lamun maranehna dibarogod ku rante, kabeungkeut pageuh dina tali kasangsaraan, harita Mantenna nembongkeun ka maranehna kalakuanana jeung pambarontakanana, yen maranehna geus kalakuan adigung. Mantenna muka ceulina pikeun pangajaran, sarta marentahkeun supaya maranehna tarobat tina dosa. Lamun maranehna ngadenge sarta ngabakti ka Mantenna, umurna baris anggeus dina kamakmuran, sarta taun-taunna baris ngaliwat kalawan senang. Tapi lamun maranehna henteu ngadenge, maranehna baris binasa ku pedang, sarta maot tanpa pangaweruh. Nu teu aya Allah dina hatena nyimpen amarah; maranehna henteu sasambat menta tulung waktu Mantenna meungkeut maranehna. Jiwana maot keur ngora keneh, sarta hirupna tamat di antara awewe palacur tempat brahala. Mantenna ngabebaskeun nu sangsara ku kasangsaraanana, sarta muka ceulina ngaliwatan kasusahan. Mantenna oge rek narik anjeun kaluar tina sungut kasempetan kana tempat anu lega tur muka tanpa halangan, sarta meja anjeun baris ditata pinuh ku kamewahan. Tapi anjeun pinuh ku hukuman anu samistina keur jalma jahat; hukuman jeung kaadilan geus nyerek anjeun. Sing ati-ati ulah nepi ka amarah ngagoda anjeun kana panghinaan, sarta ulah nepi ka tebusan anu gede nyasabkeun anjeun. Naha sasambat anjeun bisa ngajaga anjeun tina kasusahan, atawa sakabeh kakuatan tanaga anjeun? Ulah ngarep-ngarep ka peuting, waktu bangsa-bangsa dipisahkeun tina tempatna. Sing ati-ati; ulah malik kana dosa, sabab eta anu ku anjeun dipilih tinimbang kasangsaraan. Tenjo, Allah teh diluhurkeun dina kakawasaana-Na; saha guru anu saperti Mantenna?

“Saha anu geus nangtukeun jalan pikeun Mantenna, atawa saha anu bisa ngomong, ‘Gusti geus midamel salah’? Sing inget ngagungkeun padamelana-Na, anu geus dipuji ku jalma-jalma dina lagu. Sakabeh manusa geus nalingakeun eta; manusa nenjona ti anu jauh. Tenjo, Allah teh maha agung, sarta urang henteu wawuh ka Mantenna; jumlah taun-taun-Na teu kaukur. Karana Mantenna ngangkat titik-titik cai; eta ngeclak jadi hujan tina halimun-Na, anu dikucurkeun ku mega sarta diturunkeun lubak-libuk ka manusa. Naha aya nu bisa ngarti kana ngamparna mega, kana gelap tina pajuleng-Na? Tenjo, Mantenna nyebarkeun kilat-Na ka sakurilingna, sarta nutupan jero-jero laut. Karana ku eta Mantenna ngatur bangsa-bangsa; Mantenna maparin dahareun lubak-libuk. Mantenna ngeusian panangana-Na ku kilat, sarta marentahkeun eta supaya neunggar sasaran. Sorana nu ngaguruh nyarioskeun perkara Mantenna; sato ingon-ingon oge ngarasa aya guntur anu rek datang.”