Elihu Nyarios Deui

Elihu ngajéntrékeun yén dosa manusa jeung kahadéan manusa teu ngarobah nanaon pikeun Allah, anu langkung luhur batan méga; éta tumiba ka jalma séjén. Nu ditindes ngajerit, tapi taya anu nanya di mana Nu Nyiptakeun maranéhna, anu masihan kawih dina wanci peuting. Ku kituna Ayub ngalobaan kecap tanpa pangaweruh.

Pasal 35.

Tuluy Elihu neruskeun saurna: “Naha ieu teh dianggap adil ku maneh? Maneh ngomong, ‘Kaadilan kuring leuwih ti batan kaadilan Allah.’ Sabab maneh nanya, ‘Naon untungna pikeun maneh? Naon kauntungan kuring lamun teu migawe dosa?’ Kuring rek ngajawab maneh, jeung babaturan maneh oge. Tengetkeun ka langit terus tempo; pelong mega-mega, nu leuwih luhur ti batan maneh. Lamun maneh migawe dosa, naon nu kahontal ku maneh ngalawan Mantenna? Jeung lamun pambalelana loba, naon nu dipigawe ku maneh ka Mantenna? Lamun maneh bener, naon nu dibikeun ku maneh ka Mantenna? Atawa naon nu ditampi ku Mantenna tina leungeun maneh? Kajahatan maneh ngan ngeunaan jelema nu kawas maneh, sarta kabeneran maneh ngan ka sasama manusa. Jelema-jelema ngagogorowok ku beuratna rupa-rupa panindesan; maranehna sasambat menta tulung ngalawan kakawasaan nu pergasa. Tapi euweuh saurang oge nu ngomong, ‘Di mana Allah nu nyiptakeun kuring, nu maparin lagu dina waktu peuting, nu ngajar urang leuwih ti batan sasatoan di bumi sarta ngajadikeun urang leuwih bijaksana ti batan manuk di awang-awang?’ Di dinya maranehna ngajerit, tapi Mantenna teu ngawaler, lantaran kaadigungan jelema-jelema jahat. Saestuna Allah henteu ngadangukeun panyambat nu kosong; Nu Maha Kawasa henteu malire kana eta. Komo deui, Mantenna moal ngawaler nalika maneh ngomong yen maneh teu nenjo Mantenna—sanajan perkara maneh geus aya di payuneun Mantenna jeung maneh kudu ngadagoan Mantenna. Jeung ayeuna, lantaran bebendu-Na acan ngahukum, sarta Mantenna saeutik pisan malirena kana kabodoan. Ayub muka sungutna ku omongan kosong; manehna ngalobakeun kecap tanpa pangaweruh.”