ايُوب 36 FHB Father's Heart Bible™

36 ¹اليهو خپله خبره جارى وساتله او ووئيل چې، ²”لږ صبر وکړه، نو زۀ به تا ته وښايم، ځکه چې د خُدائ پاک په طرفه لا هم ويلو ته خبرې شته. ³زۀ به خپل علم د لرې نه راوړم، او خپل پېدا کوونکى ته به صداقت منسوب کړم. ⁴ځکه چې رښتيا زما خبرې دروغ نۀ دى؛ په علم کښې کامل څوک ستا سره دے. ⁵ګوره، خُدائ پاک قادر دے، خو هغه بل څوک نۀ سپکوى؛ هغه د فهم په طاقت کښې قادر دے. ⁶هغه بدکاران ژوندى نۀ ساتى، خو مظلومانو ته انصاف ورکوى. ⁷هغه د صادقانو نه خپلې سترګې هيڅکله نۀ اخلى؛ هغه دوئ د بادشاهانو سره د دوئ په تختونو باندې د تل دپاره کښېنوى، او دوئ سرلوړى کيږى. ⁸او کۀ دوئ په زنځيرونو کښې وتړلى شى، د مصيبت په رسيو کښې بند شى، ⁹نو هغه دوئ ته د دوئ کارونه او د دوئ سرکشى ښکاره کوى، چې دوئ په غرور چلن کړے دے. ¹⁰هغه د دوئ غوږونه نصيحت ته پرانيزى، او حُکم کوى چې دوئ د ګناه نه واپس راوګرځى. ¹¹کۀ دوئ واورى او د هغۀ خدمت وکړى، نو دوئ خپلې ورځې په خوشحالۍ کښې پوره کوى، او د دوئ کالونه په مزه تېريږى. ¹²خو کۀ دوئ وانۀ ورى، نو دوئ د تُورې نه هلاکيږى، او بې علمه مرى. ¹³په زړۀ کښې بې‌دينه خلق قهر زېرموى؛ کله چې هغه دوئ تړى نو دوئ د مدد دپاره نارې نۀ وهى. ¹⁴د دوئ ساه په ځوانۍ کښې مرى، او د دوئ ژوند د بدکارو کسبيانو په مينځ کښې ختميږى. ¹⁵هغه مظلومان د دوئ د مصيبت په وسيله خلاصوى، او د دوئ غوږونه د تکليف په وسيله پرانيزى. ¹⁶هغه به تا هم د تنګۍ د غاښونو نه راويستلے، يو پراخ، کُشاده ځائ ته چې هيڅ بندش به نۀ وو، او ستا دسترخوان به په نعمتونو مزين وو. ¹⁷خو تۀ د بدکارانو په لائق عدالت نيولے يې؛ عدالت او انصاف تا نيولے يې. ¹⁸خبردار شه چې قهر دې په ملنډو وهلو کښې راونۀ بللى، او غټ فديه دې ګمراه نۀ کړى. ¹⁹آيا ستا د مدد دپاره نارې به تا د تنګۍ نه وساتى، يا ستا د طاقت ټول قوتونه؟ ²⁰د شپې هيله مۀ کوه، کله چې قومونه د خپل ځائ نه پرې کيږى. ²¹خيال ساته؛ ګناه طرف ته مۀ اوړه، ځکه چې تا دا د مصيبت په ځائ غوره کړے دے. ²²ګوره، خُدائ پاک په خپل قدرت کښې سرلوړے دے؛ د هغۀ په شان اُستاذ څوک دے؟

²³”د هغۀ دپاره د هغۀ لار چا مقرره کړې ده، يا څوک وئيلے شى چې، ’تا غلط کار کړے دے‘؟ ²⁴ياد لره چې د هغۀ د کار ثناء بيان کړې، چې خلقو په سندره کښې ستائى. ²⁵ټولو بنى آدمو په دې کتلى دى؛ انسانان دا د لرې نه وينى. ²⁶ګوره، خُدائ پاک لوئ دے، او مونږ هغه نۀ پېژنو؛ د هغۀ د کالونو شمېر د تلاش نه بهر دے. ²⁷ځکه چې هغه د اوبو څاڅکى راکاږى؛ دوئ د هغۀ د لوږې نه د باران په شکل څاڅى، ²⁸کوم چې ورېځې يې راتويوى او په بنى آدمو باندې يې په کثرت راورول. ²⁹آيا څوک د ورېځو خپريدل، د هغۀ د خېمې تندر سمجهولے شى؟ ³⁰ګوره، هغه خپل برېښنا د ځان چاپېره خوروى، او د سمندر ژوروالے پټوى. ³¹ځکه چې د دې په وسيله هغه په قومونو حکومت کوى؛ هغه په کثرت خوراک ورکوى. ³²هغه خپل لاسونه په برېښنا ډکوى، او دې ته حُکم کوى چې نښه ووهى. ³³د دې کړنګهار د هغۀ خبر ورکوى؛ حتىٰ څاروى هم د راتلونکى طوفان احساس کوى.“