ايُوب 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹”په دې باندې زما زړۀ هم رپيږى او د خپل ځائ نه راوځى. ²د هغۀ د آواز ګړز ته په غور سره غوږ ونيسئ، او هغه ګړمبهار ته چې د هغۀ د خولې نه راوځى. ³د ټول آسمان لاندې هغه دا خوشې کوى، او خپله بريښنا د زمکې تر ګوټونو پورې. ⁴د دې نه پس يو آواز غورځنګ کوى؛ هغه په خپل باعظمته آواز ګړز کوى، او کله چې د هغۀ آواز واورېدے شى نو هغه بريښنا نۀ ساتى. ⁵خُدائ پاک په خپل آواز په عجيبه توګه ګړز کوى؛ هغه داسې لوئى کارونه کوى چې مونږ ئې درک نۀ شو کولې. ⁶ځکه چې هغه واورې ته وائى، ’په زمکه ورشه،‘ او باران ته، ’يو زورور ورښت شه.‘ ⁷هغه د هر انسان لاس ايل کوى، دې دپاره چې هر هغه څوک چې هغۀ پېدا کړے دے د هغۀ کار پېژندلے شى. ^a a v7 ”لاس ايل کوى“ يوه عبرانى محاوره ده: د خُدائ پاک طوفان د ټولو انسانانو کار بندوى، او خلق مجبوروى چې ودرېږى او وګورى چې هغه څۀ کوى. ⁸بيا ځناور خپلو غارونو ته ننوځى او په خپلو کندو کښې پاتې کيږى. ⁹د خپل کوټې نه طوفان راځى، او د خوارو بادونو نه يخنى. ¹⁰د خُدائ پاک د ساه په وسيله کنګل جوړيږى، او پراخې اوبۀ يخ شى. ¹¹هغه ګونړ ورېځ په لمدوالى سره بار کوى؛ ورېځې د هغۀ بريښنا خوروى. ¹²هغه د هغۀ په لارښوونه سره راڅرخى، دې دپاره چې د دُنيا د آباد مخ په هر ځائ کښې هغه څۀ وکړى چې هغه ورته حُکم کوى. ¹³کۀ د اصلاح دپاره وى، يا د خپلې زمکې دپاره، يا د وفاداره مينې دپاره، هغه دا راولى.

¹⁴”اے ايوبه، دې ته غوږ ونيسه؛ ودرېږه او د خُدائ پاک عجائباتو ته غور وکړه. ¹⁵آيا تۀ پوهيږې چې خُدائ پاک څنګه په هغوئ باندې خپل حُکم ږدى، او د خپلې ورېځې بريښنا څنګه ځلوى؟ ¹⁶آيا تۀ پوهيږې چې ورېځې څنګه برابرې ځوړندې دى، چې د هغۀ عجائبات دى چې په علم کښې کامل دے؟ ¹⁷تۀ چې ستا جامې ګرمې وى کله چې زمکه د سوېلى باد لاندې آرامه پرته وى، ¹⁸آيا تۀ د هغۀ سره آسمانونه غوړولے شې، چې د ويلے شوى فلز د هينداره په شان سخت دى؟

¹⁹”مونږ ته وښايه چې هغۀ ته بايد څۀ ووايو؛ د تيارې په سبب مونږ خپله خبره نۀ شو کولې. ²⁰آيا هغۀ ته دې ووئيلے شى چې زۀ غواړم چې خبرې وکړم؟ آيا به څوک غوښتنه وکړى چې تېر کړے شى؟ ²¹او اوس هيڅوک رڼا ته نۀ شى کتلے کله چې هغه په آسمانونو کښې روښانه وى، وروستو له دې چې باد تېر شوے او هغه صفا کړى دى. ²²د شمال نه زرين جلال راځى؛ باهيبته عظمت د خُدائ پاک شاوخوا دے. ²³قادرِ مطلق — مونږ هغۀ ته نۀ شو رسېدلے؛ هغه په قُدرت کښې لوئ دے، خو بيا هم په عدل او فراوان صداقت کښې هيڅ ناانصافى نۀ کوى. ²⁴نو ځکه خلق د هغۀ نه ويريږى؛ هغه هغو ته هيڅ توجه نۀ کوى چې د خپلو سترګو په نظر کښې هوښيار وى.“